tag:blogger.com,1999:blog-21119641339719298942011-11-28T20:44:53.854+04:00Այստեղ մենք կներկայացնենք մեր տեսակետները տեստեսական, քաղաքական,հասարակական եւ մշակութային կյանքի վերաբերյալ: Պետք չէ ակնկալել, որ այդ տեսակետները միանման կլինեն: Ամենեւին: Առավել հաճախ մենք ունենում ենք տրամագծորեն հակառակ կարծիքներ: Եթե կլինեն ընթերցողներ, ովքեր կցանկանան իրենց հոդվածները տեղադրել այս կայքում,կարող են գրել մեզ vardanyan70@gmail.com հասցեով:Լուսինե Թորոսյանhttp://www.blogger.com/profile/15147296841203585600noreply@blogger.comBlogger701100tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-12480386063228332642009-02-10T17:52:00.000+04:002009-02-10T17:53:14.854+04:00Եվրոպա: Սերրժ Սարգսյանը կրկին տարերքի մեջ էր. թուրք էր տեսել: Այս անգամ Թուրքիայի վարչապետի հետ էր ձեռք սեղմում չընտիրը: Էրդողանը մինչև այդ հասցրել էր լեզվակռվի մեջ մտնել իսրայելցի Շիմոն Պերեսի հետ ու դուրս էր եկել դահլիճից, որպեսզի հանդիպի իրենց Սերժիկի հետ:<br /> Ի՞նչ տվեց այդ հանդիպումը: Հայաստանին` ոչինչ: Սերժիկին կրկին ցույց տվեցին հեռուստաընկերություններով, որտեղ օգտագործվում է «այսօր ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը հանդիպեց Թուրքիայի վարչապետի հետ» նախադասությունը: Վերջ: Սերժին էլ ուրիշ բան պետք չէ: Միայն թե իր անվան դիմացից նախագահ ասեն: Այսինքն պետական շահը բացակայում է Սերժի մոտ:<br /> Էրդողանը հանդիպումից հետո ասաց, որ իրենք եղբայրական Ադրբեջանին մենակ չեն թողնի և շատ կոնկրետ հաթաթաներ էր անում: Իսկ Սերժն ընդամենը հերթապահ ու Թուրքիային քծնող նախադասություններ էր արտասանում: Իսկ դա ձեռնտու է Թուրքիային: Եթե Սերժն ասում է, որ մենք ձգտում ենք կարգավորել հայ-թուրքական հարաբերությունները, ապա եթե ոչ մի բան էլ չստացվի` դրանից կշահի միայն Թուրքիան, իսկ Հայաստանը կմնա հավերժ բանակցողի կարգավիճակում: Սերժի «նախաձեռնողական» արտաքին քաղաքականության հետևանքով Հայաստանը խայտառակ վիճակում է հայտնվել, իսկ փոխարենը` ամբողջ աշխարհով մեկ դադարեցվել է Հայոց ցեղասպանության ճանաչման գործընթացը, Թուրքիան կամաց-կամաց մտնում է ղարանաբաղյան խնդրի կարգավորման մեջ` շարունակելով փակ պահել սահմաններն ու բացահայտորեն պաշտպանել Ադրբեջանին: Սերժն իր ներքին լեգիտիմության բացակայութնունը փորձում է լրացել արտաքին խաղերով, բայց արդյունքում ՀՀ-ի շահերն են տուժում:<br /> Նույնն էլ Ղարաբաղի հարցում է: Անորոշ ձևակերպումներ Ղարաբաղի շուրջ և շատ որոշակի զիջումներ` ի դեմս մայնդորֆյան հռչակագրի ստորագրման. ահա՛ Սերժի «նախաձեռնողականությունը»:<br /> Սերժի շրջապատին կարելի է միայն հուշել, որ Նարիմանովին հասկացնեն հետևյալ պարզ բանը. երբ հանդիպում ես քեզ ոչ բարեկամ /մեղմ ասած/ երկրի ղեկավարների հետ, ապա մի քիչ զուսպ պահիր քեզ և ոչ թե հորթի հրճվանքով Էրդողանի ու Ալիևի ձեռքերը սեղմիր ու տեսախցիկների առաջ ջրիկացիր, ա՛յ չոփուռ: Ամոթ է: Հետո ինչ, որ Հայաստանին ձայնից չզրկելը Թուրքիան այնպես էր պաշտպանում` կարծես ցեղասպանոթյան չընդունման հարց էր քննարկվում ԵԽԽՎ-ում: Իսկ Թուրքիան հենց այնպես չէր պաշտպանում Սերժի ղեկավարած Հայաստանի` ձայնից չզրկվելու իրավունքը: Այդ ամենի «զրնգոցը» դեռ մենք կլսենք:<br /> Թվում է, թե այս ամենը հաշվի առնելով հայաստանյան ընդդիմությունը պետք է հուպ տար Սերժին: Բայց ավաղ: Քանի որ հարթակային ընդիմությունը Լևոնն է, ուստի ոչ մի դիմադրության էլ Սերժը չի հանդիպի: Ո՛չ Թուրքիայի, ո՛չ էլ Ղարաբաղի հարցում Սերժն ու Լևոնը տարաձայնություններ չունեն: Ճիշտ է, Սերժը Լևոնի «թուրքական» հայեցակարգը աղավաղեց` պատմաբանների հանձնաժողովի գաղափարին կողմ արտահայտվելով, բայց նման «մանրունքների» ուշադրություն դարձնող չկա: Մարդիկ տեսնում են, որ Թուրքիայի մասով Լևոնը Սերժի դաշնակիցն է: Սա մեկ:<br />Երկրոդը: Ղարաբաղի մասով: Այստեղ էլ Լևոնն ու Սերժը քիրվայության գծի վրա են: Լևոնն ասում է եկեք դադարեցնենք հանրահավաքային ճնշումները, որպեսզի չխանգարենք Սերժին Ղարաբաղի հարցում: Լևոնի համար ղարաբաղյան հարցի իր մոտեցումը սևեռուն գաղափար է և միևնույն ժամանակ` ներքաղաքական պայքարի պասիվացման պատրվակ: Անցած տարվա հոկտեմբերին Տեր-Պետրոսյանն ասում էր, թե հեսա 2-3 ամսից Ղարաբաղի հարցում բեկումներ են սպասվում: Ո՞ւր է: Լևոնի նմանատիպ հայտարարությունները ձեռնտու են Սերժին: Վերջինս Լևոնի ֆոնին համարյա ազգային գործիչ է դառնում, այնինչ Սերժն իր «գենետիկական» ծագմամբ քիրվայականության կրող է:<br /> Այնպես որ Սերժն ու Լևոնը սիամական երկվորյակներ են ու նրանց վեճը կերակրատաշտի մոտ կանգնելու շուրջ է : Հա, մեկ էլ ՙ7- գործի՚: Ու երբ այդ 7-ին էլ բաց թողնեն` Լևոնն էլ խոսելու բան չի ունենա:<br />Մովսես Կարապետյան<br />Հ.Գ.-1: Ես կրկին դիմում եմ լևոնականներին: Ո՞ւր է Լևոնը: Նրա փոխարեն բոլորը խոսում են, բայց ինքը չկա: Եվ դա բնական է: Լևոնականները ասում են, որ հեսա մարտի 1-ի տարելիցի օրը մի բան կլինի, բայց ասեմ, որ ոչ մի բան էլ չի լինի: Լևոնականներին մտերմաբար խորհուրդ կտամ իրենց գլխի ճարը տեսնեն: Լևոն Տեր-Պետրոսյանը թևակոխել է դեպրեսիոն լռակյացության կամ քաղաքական կլիմաքսի հերթական 10-ամյա փուլը և չարժե մի այդքան էլ սպասել` կրկին «Լե՛-վո՛ն, նախագա՛հ» գոռալու հաճույքը վայելելու համար:<br />Իմ կարծիքով, ի վերջո բոլոր լևոնականները /խոսքս վերնախավի մասին է, ժողովուրդն էլի փողոցում է մնալու/ կանցնեն Սերժի կողմը: Մանավանդ որ հիմնավորումը կա. Լևոնը տուն է գնացել, իսկ քանի որ Սերժն իրականացնում է Լևոնի ծրագրերը, ուստի լևոնականները որպես «գաղափարական» գործիչներ, «սկզբունքներից» ելնելով աջակցում են չընտիրին: Այդպես էլ լինելու է: Պարզապես հիմա այդ «7-ի գործն» է խանգարում, որպեսզի տղերքն ամբողջովին տրվեն սերժական քիրվայությանը: Իշխանությունները շատ հիմար են: Ի՞նչ խնդիր կա: Թող ազատեն այդ մարդկանց ու սկսեն «երկխոսությունը»: Լևոնենք հենց դա են ասում. ազատեք տղերքին ու եկեք բանակցենք: Հետաքրքիր է, ինչի՞ շուրջ են բանակցելու լևոնականները: Իրենք լավ գիտեն, որ Սերժը երբեք հրաժարական չի տա: Հետևաբար «երկխոսությունը» պետք է լինի «կոռմուշկայի» շուրջ, մանավադ որ համագործակցության «գաղափարական» մասն արդեն ապահոված է. Թուրքիա, Ղարաբաղ և այլն:<br /> Պարզապես Սերժենք են ագահ: Ախր ինչ կլիներ, որ ասենք, Զուրաբյան Արարատը դառնար Կենտրոնի թաղապետ: Արոն ապացուցել է, որ լավ էլ կարող է ծառայել ավազակապետությանը: Թողնեիք, թող դառնար: Մեկ այլ լևոնականի մի բաժնի պետ տայիք ու վերջ: Տղերքի ուզածն էդ է: <br />Բայց Սերժը ուրիշ բան է հասկացել: Եթե նա առնի բոլոր լևոնականներին /իսկ դա դժվար չէ/, ապա իրական ընդդիմություն կառաջանա, իսկ դա ավելի վտանգավոր է, քան լևոնական աղանդի գոռգոռոցները հյուսիսային պողոտայում: Այնպես որ Սերժին ձեռնտու է լևոնական ընդդիմությունը` անշառ ու «գաղափարակից» Եթե Սերժի մոտ գերակշռի այս պատկերացումը, ապա Լևոնի կողքինները քաշվան: Նրանց ոչինչ էլ չի հասնի ու նրանք ատիպված կլինեն անընդհատ ասուլիսներ տալ ու ասել, որ հեսա տեսեք, թե ինչ ենք անելու: Ուրիշ ոչինչ:<br /> Հ.Գ-2: Բայց ամեն դեպքում Սերժը ճիշտ կանի մի երկու գործ տա լևոնականներին: Օրինակ Հովհաննես Հովհաննիսյանն, իմ կարծիքով, դեմ չի լինի: Ստեփան Դեմիճյանն էլ ակնարկում է, որ ուզում է Երևանի քաղաքապետ դառնալ: Թողեք, թող դառնա: Ի՞նչ վնաս պիտի տա: Ստյոպիկը քաղաքապետարանից դուրս կգա ու սահմանադրականի ճանապարհով տուն կգնա: Ստյոպիկն անշառ կենդանի է: Այդ ժամանակ Լևոնը կմնա Զուրաբյան Լյովիկի /որովհետև պիոներիկի տեսք ունեցող Լյովիկին ոչ ոք, ոչ մի բան չի առաջարկի, քանի որ նրան նույնիսկ իր տիկին Շողերն արդեն ոչինչ չի առաջարկում/ անիմաստ ասուլիսների ու Գռզոյից ստացվող փողերի հույսին:<br /> Կրկնում եմ` Լևոնը մտնում է հերթական 10-ամյա կլիմաքսային, դեպրեսիոն-լռակյացության փուլ և բոլոր լևոնականները իրենց գլխի ճարը պիտի տեսնեն:<br /> Օրինակ, Հրանտ Բագրատյանը ժամանակին ձգտում էր դառնալ վարչապետ Անդրանիկ Մարգարյանի խորհրդականը: Եվ կդառնար, եթե Մարգարյանը հանկարծամահ չլիներ /ի դեպ, Անդրանիկ Մարգարյանը մահացավ շատ կասկածելի հանգամանքերում և շատ կասկածելի պահի, որից միայն Սերժն օգտվեց, բայց սա մի առանձին հոդվածի թեմա է և շուտով կներկայացնենք ձեր դատին/: Եվ 2008-ին Բագրատյանն արդեն ոչ թե կքննադատեր ռոբերտասերժական տնտեսական քաղաքականությունը, այլ ընդհակառակը` թվային աճպարարություններով կօգներ Սերժին նախագահական ընտրությունների ժամանակ: Այնպես որ երբեք մի ասեք երբեք:<br /> Միայն նոր տիպի քաղաքական մտածողության մադրիկ կարող են իրական ընդդիմություն լինել Սերժի ավազակապետությանը: Բլոգի մոր ընթերցողները իմ` նոր սերնդի հետ կապված գաղափարը հաճախ պատկերացնում են երիտասարդների տեսքով: Ես միայն երիտասարդներին ի նկատի չունեմ: Կարևորը նոր ու ժամանակակից մտածողության կրողներ լինեն մարդիկ և վաղվա Հայաստանը այդ մարդիկ պիտի կառուցեն: Հիմա ջրերը պղտոր են ու քաքը հայտնվել է ջրի երեսին: Բայց ամեն ինչ իր տեղը կընկնի և Նոր Հայաստանը մենք կունենանք:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-1248038606322833264?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Մովսես Կարապետյանhttp://www.blogger.com/profile/03513675718743610633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-41860448220326485652009-02-10T17:49:00.000+04:002009-02-10T17:50:30.324+04:00մնում «Բարգավաճի» խմբակցության ղեկավարին, քան իր հաստ վզին փողկապ գցելն ու ոչ հրապարակային հակաքարոզչությունն ընդդեմ Սերժի: Այս գործում Դոդն ու Մուկը միասին են հանդես գալիս: Դոդենք հիմա ակտիվ «վերբովկայով» են զբաղված: Ահել ու ջահել` բոլորին հավաքում են: Տեսեք-տեսեք. դոդենք սեթևեթում են, թե վարչապետ չեն ուզում, ընդդիմադիր դառնալ չեն ուզում, չգիտեմ էլ եսիմ ինչ չեն ուզում: Բա ո՞ր չեք ուզում, ապա ինչու՞ եք տիեզերական աղմուկ բարձրացրել ձեր առաջիկա համագումարի շուրջ: ագոն դրանով երևի ուզում է ցույց տալ, որ կարող է կծել իշխանությանը: Բայց բոլորն էլ գիտեն /այդ թվում և Սերժը/, որ հաչան շունը չի կծում: Այսինքն, Դոդի «նուրբ» PR-ը ոչ մի արդյունք չի տա:<br />Եթե Դոդն ուզում է փրկվել Սերժի ու Սաշիկի ագահությունից, ապա պետք է գնա ու մտնի Լևոն Տեր-Պետրոսյանի տակը ու իր փողի մի մասով ֆինանսավորի կոնգրեսին: Այլապես Լևոնը կարող է «պաուզա» տալ, իսկ Սերժն էլ ընդդիմությունից դիմադրություն չզգալով կսրի իր դանակն ու կընկնի Դոդի ջանը: Պարզապես Դոդի կողքի ջահելներն են մեղք: Հերթական անգամ քցվելու են ու մուֆթա տեղը ընկնեն Սերժի «չոռնի սպիսոկը»: Դոդերն ու մյուսները եթե ուզում են փրկվել, ապա պետք է աջակցեն ընդդիմությանը և հեռացնեն ադրբեջանական ԿԳԲ-ի գործակալ, «Նարիմանով» ծածկանունով Սերժ Սարգսյանին:<br />Այժմ եկել է Դոդի` Գռզոյին օգնելու պահը: Եթե Գագոն դոդ չէ, ապա պահը ճիշտ պետք է գնահատի: Այլապես պեդոֆիլ վարչապետ Տիկոն մի օր էլ իր մոտ կգա ու Դոդի աշխատողներին կասի, թե մենք ձեզ բան չենք ուզում անել, մեր նպատակը ձեր տիրոջ` Դոդի հարցերը լուծելն է: Պեդոֆիլն, իհարկե, այդ ամենը կանի, որպեսզի ճանապարհ հարթի Սերժի փեսա Միշիկի համար` դեպի Դոդի բիզնես: Պեդոֆիլին հենց նման բաներ անելու համար էլ բերել են: Հենց այդ ամենը ավարտվեց` պեդոֆիլին Սերժը կուղարկի Նավասարդ Կճոյանի մոտ` մոմ ծախելու: Ի դեպ, մոմ ծախելը Հայ Առաքելական եկեղեցու ամենաեկամտաբեր բիզնեսներից է:<br />Արեմն Վարդանյան<br />Հ.Գ. -1: Նորաթուխ և հնաբնակ բարգավաճականններին հուշենք, որ իրենց էդքան էնտուզիազմով Դոդի բախչեքը չգցեն: Մեկ է, Դոդի հարցերն արդեն լուծված են: Ուզում է Չինաստանի կոմկուսը` Բրյուս Լիի ձեռքը բռնած գա, ուզում է Խոռվաթիայի պատվիրակությունը` այդ երկրի ֆուտբոլի ազգային հավաքականի հետ մասնակցի Դոդի համագումարին: Միևնույն է Դոդի կրակած մազերը խուզելու են: Ու դեռ հայտնի չէ, թե ագոն ինչից շատ կվշտանա`սեփականության, թե այդքան խնամքով շիթիլած մազերի կորուստից:<br />Հ.Գ. -2: Բայց Մուկը ոնց որ թե էլի պլստալու է: Սեփական խնամուն ուրանալը մի մեծ բան չէ` բոլոր իշխանություններին ծառայած մխչյանցու համար: Մանավադ որ դոդենք, երբ որ մկան ծակ ման գան` փրկվելու համար, բնականաբար, միայն Մուկը կարող է այդ ծակը մտնել: «Նա տո ի Մուկ», որպեսզի ծակերը մտնի:<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-4186044822032648565?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-88792195784281542062009-02-10T17:44:00.000+04:002009-02-10T17:46:33.125+04:00Այժմյան իր գոյությամբ Դոդի ագոն պարտական է ռզոյին: Ընդհանրապես Դոդի ու Գռզոյի ճանապարհները հաճախ են «ստիկովկա» լինում:<br />90-ականների սկզբին հենց Խաչատուր Սուքիասյանն էր, որ Դոդին վաճառեց Աբովյանի գարեջրի գործարանը և ֆրանսիական «Քաստելի» հետ Դոդը սկսեց «պիվա» ծախել ու փող կուտակել: Հիմա արդեն Գռզոն անկախ իր կամքից է փրկել /առայժմ/` մազերը կրակել տված ու բտած չոբանի շան տեսք ունեցող Գագիկ Ծառուկյանին:<br />Բանն այն է, որ 2007 թվականին «Բարգավաճ Հայաստան» նախագիծը տապալվեց: Սերժն ամբողջությամբ վերցերց խորհրդարանը և միայն Քոչարյանի առկայությունն էր նրան ստիպում գնալ կոալիցիայի: Բայց Սերժը չէր մոռացել, որ բարգավաճականները և անձամբ պարոն Դոդը /չհաշված Ծառուկյան մայրիկին/ Սերժին ու հանրապետականներին կզզացնելու խոստում-կոչերով էին մարդկանց հավաքում ու մեղադրում էին Սերժին բոլոր հնարավոր մեղքերում: Շարքային բարգավաճականներն ավելի շատ ու ավելի թունդ էին հայհոյում Սերժին, քան 2007-ին ընդդիմություն աշխատող Արթուր Բաղդասարյանն ու դատարկագույն Րաֆֆին` իր «ժառանգությունով»: Մյուս ընդդիմադիրներն էլ առանձնապես Սերժի հավերին քշա չէին ասում:<br /> Եվ ուրեմն Սերժը հասկանում էր, որ չի կարելի շանս տալ «Բարգավաճին» Դոդն էլ իր հերթին էր հասկանում, որ եթե Սերժը ձիու վրա եղավ, ապա իր ախպեր Սաշիկի պատմությունը կրկին մեյդան են հանելու ու իրեն չոքացնեն «պա պոլնոյ պռագռամմե»: Ու Դոդին իրոք կչոքացնեին, եթե 2008-ի նախագահականում իր թեկնածությունը չառաջադրեր Լևոն Տեր-Պետրոսյանը: Սերժի ուշադրությունն արդեն ՀՀ առաջին նախագահն էր: Ընտրություններից հետո դռբի տակ ընկավ լևոնական գործարար Խաչատուր Սուքիասյանը: Այսինքն, Դոդին «մորթելու» օպերցիան չկայացավ կամ ավելի ճիշտ` հետաձգվեց: Այս պահին «մորթվում» է Գռզոն: Բայց դա չի նշանակում, որ Դոդին մոռացել են:<br />Այժմ, երբ Տեր-Պետրոսյանի շարժումը հարաբերականորեն պասիվացել է, Սերժը կրկին հիշել է, որ մի լավ «խոզի բուդ» կար` «մսացու»: Այսինքն «Դոդ» օպերացիան կարող է հիմա սկսվել: Գռզոն պարզապես հետ էր գցել «Դոդ» օպերացիայի իրականացումն ու այդքանով փրկել Մկան խնամուն:Դոդն էլ է հասկանում, որ իր «խորոված» լինելու պահը մոտենում է ու խառնվել է իրար: Սակայն այս անգամ էլ, կարեծես, Դոդին ֆիասկո է սպասվում, ինչպես որ 2007-ի ԱԺ ընտրությունների ժամանակ: Բայց դե այլ բան չի<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-8879219578428154206?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-900715489966201692009-02-09T11:14:00.001+04:002009-02-09T11:22:06.668+04:00<div align="justify"><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ակնհայտ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ԵԽԽՎ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >-</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Հայաստանին</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ձայինց</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >չզրկելը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >գին</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ունի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Եվրոպացիները</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >շատ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >նրբաճաշակ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >են</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Նրանք</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ռուսների</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >պես</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >չտես</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >չեն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><b style="mso-bidi-font-weight: normal"><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Քոչարյան</span></b><b style="mso-bidi-font-weight: normal"><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span></b><b style="mso-bidi-font-weight: normal"><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ռոբին</span></b><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >աջակցելու</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >համար</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >երկաթգծերը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >կամ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >էներգետիկ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >համակարգը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >խլեն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Հայաստանից</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Եվրոպացիները</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >գազատարով</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >են</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հետաքրքրված</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Այն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >գազատարով</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ադրբեջանի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >միջոցով</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >պիտի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >եվրոպացիներին</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ապահովի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >այլընտրանքային</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >գազով</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >` </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >անկախ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ռուսաստանից</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ալիևը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >շատ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >լավ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ըմբռնել</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >իրավիճակի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >նրբությունն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ու</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >սկսել</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >մեծ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >առևտուրը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Իսկ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >առևտուրը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" ><span style="mso-spacerun: yes"> </span></span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ներառել</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Լեռնային</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ղարաբաղը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >«Գազատարը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >` </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ձեզ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ղրաբաղը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >` </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >մեզ»</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >սկզբունքով</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ալիևն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >սկսկել</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >իր</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >դիվանագիտական</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >խաղերը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Եվրոպացիներին</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ու</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ամերիկացիներին</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ասվում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >եթե</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ուզում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >եք</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > «</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Նաբուկոն»</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հասնի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Եվրոպա</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որպեսզի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ռուսները</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >գազի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >մոլոպոլ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >մատակարար</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >չլինեն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ապա</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >պետք</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ղարաբաղի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հարցեը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >լուծեք</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >օգուտ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >մեզ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Նույն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Իլհամը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ռուսներին</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ասում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ոչ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >եթե</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ուզում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%;font-family:Sylfaen;" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >եք</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Եվրոպայի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հետ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >գազային</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ամուսնություն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >չկնքեմ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ապա</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >լուծեք</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ղարաբաղի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հարցն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >օգուտ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >մեզ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Այիսնքն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ադրբեջանը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >երկակի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >խաղ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >վարում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ու</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >այդ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >խաղերում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >իր</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >շահը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >նույնն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >` </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ղարաբաղ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >:</span></div><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt; TEXT-ALIGN: justify"><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%;font-family:Sylfaen;" ><span style="mso-tab-count: 1"></span></span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Հիմա</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >եկեք</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >տեսնենք</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >թե</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ինչ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >քաղաքականություն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >վարում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Սերժ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Սարգսյանը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Սերժի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" ><span style="mso-spacerun: yes"> </span></span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >նպատակն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >իշխանությունը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >պահելն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Այսինքն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >` </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >տերբերություն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Իլհամի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >` </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Սերժն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >անձնական</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >խնդիրներ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >լուծում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Եվրոպացիք</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >էլ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ռուսներն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >էլ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հասկացել</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >են</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Սերժի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >«մելկիությունը»</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >և</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >երկուսն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >էլ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ճնշում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >են</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Մարտի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > 1-</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >արդյունքում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >նախագահ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >կարգված</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Սերժին</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որպեսզի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ալիևի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հետ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >գործարքի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >գնան</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Եթե</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ալիևը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ղարաբաղն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ուզում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >արևմուտքից</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ու</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ռուսներից</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ապա</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Սերժը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >նույն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >գերխաղացողներից</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >սեփական</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >լեգիտիմությունն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ուզում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ստանալ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >` </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >պատրաստ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >լինելով</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >զիջել</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ղարաբաղը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որովհետև</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >լեգիտիմության</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ճանաչման</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >այլ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >գին</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Սերժը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >չունի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >տալու</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Այսինքն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >` </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Սերժը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >պետական</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >դավաճանությամբ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >զբաղված</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ու</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >սա</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >տեսնելով</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Լևոն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Տեր</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >-</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Պետրոսյանը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >դադարեցրել</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հանրահավաքները</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որպեսզի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >չվտանգվեն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >մեր</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >պետության</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >շահերը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Լևոնը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Սերժի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >պես</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ղումարբազ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >չէ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >երկրի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >շահերը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >տանուլ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >տա</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >միջազգային</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ատյաններում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Եվ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >սխալվում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >են</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >բոլոր</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >նրանք</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ովքր</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >գտնում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >են</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >թե</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Լևոն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Տեր</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >-</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Պետրոսյանի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >շարժումը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >թուլացել</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ո՛չ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >չի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >թուլացել</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Այժմ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >վտանգավոր</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >վիճակ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ստեղծվել</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Երբ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ասում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >էի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ՀՀ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >-</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >պետք</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >զրկվի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ԵԽԽՎ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ձայնի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >իրավունքից</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >` </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >դա</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ինձ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >համար</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >նշան</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >կլիներ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Սերժը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ղարաբաղի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հարցում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >գործարքի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >չէր</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >գնացել</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Բայց</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >երբ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >պարզվեց</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ԵԽԽՎ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >-</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >չի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >պատժում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Հայստանին</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >` </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ես</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հասկացա</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Սերժը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >աճուրդի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >է</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հանել</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ղարաբաղը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ու</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >որպեսզի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >չմատնի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >իրեն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >` </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ալիևի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ու</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Էրդողանի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հետ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հանդիպման</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ժամանակ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >շարունակ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ժպտում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >էր</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >թեթևսոլիկի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >պես</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >իսկ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >թուրքն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ու</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ադրբեջանցին</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >լուրջ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >դեմքով</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >վայելում</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >էին</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ՀՀ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >նարկոման</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >նախագահի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հող</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հանձնող</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ներկայությունը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >:</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%;font-family:Sylfaen;" ><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p></span></p><br /><br /><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: right" align="right"><strong><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Լուսինե</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Թորոսյան</span></strong></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0cm 0cm 10pt; TEXT-ALIGN: right" align="justify"><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Մարտի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >մեկից</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >սկսած</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >համաժողովրդական</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >շարժումը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >նոր</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >թափ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >կհավաքի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ու</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Լևոնը</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >գալով</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >իշխանության</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >նույն</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Թուրքիայի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >և</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >Ադրբեջանի</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հետ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >կգնա</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >արժանապատիվ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >հարաբերությունների</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >, </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >այլ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >ոչ</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >թե</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" > </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:Sylfaen;" >դավաճանության</span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Sylfaenfont-family:'Arial LatArm';" >: </span><span lang="EN-US" style="LINE-HEIGHT: 115%;font-family:Sylfaen;" ><o:p></o:p></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-90071548996620169?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Լուսինե Թորոսյանhttp://www.blogger.com/profile/15147296841203585600noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-13373497460662204402009-02-06T23:16:00.003+04:002009-02-06T23:22:49.046+04:00<div align="center"><strong> Նախաբան</strong></div><div align="justify"> </div><div align="justify">Հարգելի ընթերցողներ, երեկ մենք հոդված չկարողացանք տեղադրել զուտ «կազմակերպչական» խնդիրների պատճառով: Ինչպես գիտեք ես չորեքշաբթի օրը լպրծուն <strong>Մենուային</strong> ժամադրել էի Ստեփանակերտում: <strong>Մովսես Կարապետյանին</strong> էլ համոզեցի, որ գա: Սպասում էինք, որ Մենուան մի որևէ իր նման լպրծունի հետ կներկայանա: Բայց, ինչպես և ենթադվում էր, Մենուայի «պամպերսը» բավական ծանրացել էր և նա չեկավ հանդիպման: Չեկավ` չեկավ. «պամպերսն» իր գլուխը: Քյար մնաց Մովսեսի Ղարաբաղ գալը ու ես էլ, որպես իսկական ղարաբաղցի, առաջարկեցի Մովսեսին` գնալ Ստեփանակերտով ման գալու, իսկ հետո էլ «պօ կառաբախսկոմու» պատիվ անելու: Մովսեսի այն խոսքերը, որ Լուսինեն հաջորդ օրվա համար հոդված չի գրելու և լավ կլինի մի հոդված տեղադրենք ու հետո նոր գնանք ֆռալու` ես չընդունեցի: Ու հինգշաբթին մնաց առանց հոդվածի: Այդ առումով հայցում եմ մեր ընթերցողների ներողամտությունը:<br />Ինչ մնում է Մենուային, ապա ասեմ, որ իմ ասած շաբաթ օրը ուժի մեջ է: Ղարաբաղ գալուց լպրծունը վախեցավ: Հիմա տեսնենք Երևանում ինչպես է իրեն պահելու:<br />Եվս մեկ բան. մեր ղարաբաղյան «վոյաժից» տուժել էր նաև «մեկնաբանությունների» մասը: Մենք պարզապես չէինք կառավարում բլոգը և երբ կիսահոգնած վիճակում մեկնաբանությունները առանց ստուգելու տեղադրեցինք` պարզվեց, որ այնտեղ հայհոյանք կա: Մենք իհարկե, դրանք հանցեինք և հաճույքով հասցեագրում ենք ուղարկողին: Խոստանում ենք, որ էլ նման անպատասխանատու պահվածք չենք ունենա: Բայց դե հասկանում եք, ընկերս հազարից մեկ Ղարաբաղ է եկել, մի օր էլ կարելի է, Նառայի ասած, «չէպէ» ունենալ: Իսկ ներքևում արդեն կարող եք ծանոթանալ իմ նոր նյութին: Կարծում եմ հետաքրքիր կլինի: </div><div align="center"><br /><strong>Տիկոյի ոսկու տենդը</strong> </div><div align="justify"><br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYyNOwa4ZjI/AAAAAAAAAKY/hchxSDTCBEY/s1600-h/smallimg.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299766146163566130" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYyNOwa4ZjI/AAAAAAAAAKY/hchxSDTCBEY/s320/smallimg.jpg" border="0" /></a>Հիմա արդեն պարզ է դառնում, թե ինչու էր ԿԲ նախագահ աշխատած տարիներին այժմյան վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը բավական էժան վաճառել ՀՀ ոսկու պաշարները:<br />Օրերս այդ պեդոֆիլն այցելել էր ոսկու շուկա, որից հետո սկսեց խոսել այն մասին, թե իրեն նամակ են գրել ոսկու շուկայի աշխատողները և բողոքում են տիրոջից: Իսկ տերը «Վաղարշ և որդիներ» ընկերության ղեկավար Վաղարշն է:<br />Նախ այդ ընկերության մասին: Ասում են, թե այդտեղ փայատեր է տխրահռչակ Խոսրով Հարությունյանը, իսկ կազմակերպությունն այդ հանդիասնում է ՀՀ ոսկու ներկրման մոնոպոլիստը: Եվ ուրեմն, եթե պեդոֆիլ Տիկոն որոշել է գրոհել Վաղարշի վրա, ապա հետևյալ պատճառները կարող են լինել.<br />1. Խոսրովին «քցում» են` իշխանությանը վատ քծնելու ու մարտական բեղերը ոչ պատշաճ կերպով օգտագործելու համար: Բայց դա քիչ հավանական է: Խոսրովը «մեռավ» իշխանությանը քծնելով ու հեռուստաէկրանների վրա թքելու միջոցով իրենց զայրույթն արտահայտող հեռուստադիտողներին իր «պադոշ» երեսը դեմ տալով: Այս տարբերակը քիչ հավանական է: Կրկնեմ` Խոսրովը «ամենադիշովի» պատվերները անմռունչ կատարում է և օր ծերության քաղաքական պուտանկութուն անում հասարակության աչքի առջև ու իր հացը վաստակում է «արդարաբար»:<br />2. Քանի որ Տիգրան Սարգսյանի «Լիսկա» օպերացիան անհաջող ավարտվեց /պեդոֆիլին փչացրին ու ցույց տվին իր տեղը «վոզլե պառաշի»/` ուստի Տիկոյին մի սյուժե էր պետք, որտեղ ինքը Ռեմբոյի ոճով գրոհում է չար սեփականատիրոջ տարածք ու փրկում գերի ընկածներին /առևտրականներին/: Ու քանի որ Տիկոյի թուրը միայն Խոսրովի բիզնեսի վրա կարող է թափ տրվել, հետևաբար, թիրախ էր ընտրվել ոսկու շուկան: Բայց այս սցենարն էլ քիչ հավանակն է: Ճիշտ է Խոսրով Հարությունյանը ժամանակին Տիկոյի մոտ քարտուղարուհի է աշխատել /երբ Սարգսյան Տիկոն ԱԺ-ում հանձնաժողովի նախագահ էր/ և կարող էր Տիկոն իր նախկին քարտուղարուհուն խնդրել, որ հիմա էս է պետք, բայց դե դժվար Խոսրովը թույլ տար պեդոֆիլին իրեն այդպես «չուլ» սարքել: Մնում է երորդ տարբերակը:<br />3. Իրականում որկու շուկայի տիրոջ փոփոխություն է նախատեսվում: Երբ ԿԲ նախագահ Տիգրան Սարգսյանը վաճառում էր ՀՀ պահուստային ոսկիները` ոսկու 1 ունցիայի գինը միջազգային շուկայում 365 դոլարի կարգի էր: Այժմ 1 ունցիան արժե ավելի քան 900 դոլար: Իսկ երբ հաշվի ենք առնում այն հանգամանքը, որ ՀՀ ոսկու պաշարների վաճառողն ու գնորդը նույն Տիկոն է եղել, ապա արդեն հասկանալի է դառնում, որ ոսկու հարցում պեդոֆիլն անձնական շահագրգռվածություն ունի` մեկին երեք: Բանն այն է, որ ՀՀ ոսկիները վաճառվել են, իբր թե, օտարերկրյա կազմակերպության միջոցով, որը բորսայական սակարկությունների մասնակից է: Նկատենք, որ ՀՀ ոսկիների գնորդը գրանցված է եղել օֆշորային գոտում, իսկ հիմա այդ կազմակերպությունն այլևս գոյություն չունի: «DEP GROUP» կազմակերպությունն է եղել ՀՀ ոսկիների գնորդը, որը գրանցվել էր ՀՀ ոսկու գնումից 5 օր առաջ և անմիջապես էլ լուծարվել էր, երբ գործարքն արդեն կայացել էր: Ակնհայտ է, որ այդ կազմակերպությունը հայաստանյան ծագում ունի և ակնհայտ է, որ Տիգրան Սարգսյանը չէր կարող անմասն լինել այդ ամենից կամ գոնե չիմանար, թե ինչն ինչոց է: Ու հիմա, երբ արդեն Տիկոն որոշել է Հայաստան բերել ոսկիներն ու վաճառել և մենաշնորհային հարաբերականորեն էժան գնով «զախվատ» անել ոսկու շուկան` պարզվել է, որ «Վաղարշ և որդիներ» ընկերությունը ոսկու մենաշնորհային ներկրողի կարգավիճակ ունի: Ու դրանից հետո սկսվել է գրոհը Վաղարշի վրա: Բայց Տիկոն տվյալ դեպքում հաչող շան կարգավիճակ ունի: Սերժի պարագայում Տիկոյին մանր գրոշներ են հասնելու: Իրականում Տիկոն հարթում է Սերժի եղբայր Սաշիկի մուտքը ոսկու շուկա: Իսկ մնացածն արդեն հեքիաթներ են. նամակներ ոսկու շուկայի աշխատողներից, վատ աշխատանքային պայմաններ և այլն: Դա Տիկոյի «դիշովի» պոպուլիզմն է:<br />«Ա Պոլշա՞»՝ կհարցնեք դուք: Այսինքն`«Բա Խոսրովը՞»: Խոսրովին ոսկու շուկայից կհանեն ու լավ էլ կանեն: Խոսրովին արդեն վաղուց կոմպենսացրել են. տղային նշանակել են Հայկական զարգացման գործակալության ղեկավար: Դա մի կառույց է, որը ՀՀ տնտեսության զարգացմանը ոչ մի օգուտ չի տալիս, բայց պետությունից ահագին փող է ստանում: Հիմա Հարությունյանների ընտանքիը թող այդքանով բավարավի: Ի՞նչ ա եղել որ: Բացի այդ, Խոսրովը հանքեր ունի, գազի գործ է անում: Հերի՞ք չէ: Իհաչկե հերիք է: Պարզապես իշխանությունները պետք է միջամտեն, որ Խոսրովի «նալոգների» չափը, որոնք նա մուծվում է ոչ անհայտ Թևոսիկին` պակասեցվի, քանի որ ոսկու բիզնեսն այսուհետ ոչ ևս է լինելու կրծկալների սիրահար Խոսրով Հարությունյանի համար: Մի խոսքով Խոսրովի հարկային բեռը պիտի թեթևացնել և նա Թևոսիկին պիտի քիչ մուծվի և վերջ: Խոսրովի քծնանքների գինը դա պիտի լիներ և հետո սրանք շատ «նագլի» իշխանություն են: Իրենց քծնողներին ու ծառայողներին օգտագործում ու շպրտում են: Մեկին մի քիչ շուտ, մեկին մի քիչ ուշ: Հարցրեք Տիգրան Ուրիխանյանին` կասի: Մի երկու ամսից Իշխան Զաքարյանին հարցրեք` նա էլ կասի: Այնպես որ բոլոր ծառայամիտների ճակատագիրն էլ անփառունակ վախճանն է լինելու: Ուղղակի դժվար է պատկերացնել, թե ինչ կլինի Սերժի, իր փեսա Միշիկի ու Սաշիկի հետ /իրա Սարգսյան Տիկոյով/, երբ նրանք իշխանություն չլինեն: Էս խոսրովներն ու մյուս «դիշովկեքը» ավելի շուտ կհոշոտեն նրանց, քան եկող ուժերը:<br />Արեմն Վարդանյան<br />Հ.Գ.: Ոսկու շուկայի վերաբաժանման հարցում մի շատ կարևոր «նյուանս» կա: «Վարղարշ և որդիներ»-ի փաստացի տերը, այսինքն ՀՀ ներմուծվող ոսկու մենաշնորհատերը Քոչարյան Ռոբն է: Այսինքն Սերժը գիտեր, թե ում վրա է քսի տալիս պեդոֆիլ Տիկոյին: Էդ Տիկոյի համար էր նորություն, որ ոսկու մենաշնորհային ներկրողը Ռոբն է` Վաղարշի միջոցով, բայց Սերժը հո տեղյակ էր ամեն ինչից: Ուրեմն ևս մեկ անգամ հաստատվում են այն լուրերը` ըստ որի Սերժն ու Ռոբը «հագած» են: Սա վատ չէ: Թող խժռեն միմյանց: Դոդի Գագոն ներսից է տեսնում այդ գզվռտոցն ու վախեցած սկսել է սեփական քարոզչությունը: Բայց տարբերակ չկա: Դոդն էլ է «մորթվելու» եթե, իհարկե, մինչև այդ Լևոն Տեր -Պետրոսյանը բոլորին միասին չմտցնի ծակը: </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-1337349746066220440?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-84973837869280993552009-02-04T12:01:00.005+04:002009-02-04T12:47:18.077+04:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYlUdz7GkWI/AAAAAAAAAKI/m0RuGdvM0NQ/s1600-h/untitled2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298859307709141346" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 217px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYlUdz7GkWI/AAAAAAAAAKI/m0RuGdvM0NQ/s320/untitled2.bmp" border="0" /></a><br /><div align="justify">Ես թերթեր չեմ նայում: Լուրերին հետևում եմ հիմնականում ինտերնետով: Բայց «Առավոտ» օրաթերթը գնում եմ կրպակից: Գնում եմ այն պատճառով, որ նախ թերթ կարդալու սովորությունը չկորցնեմ, համ էլ այդ թերթի էջերի կառուցվածքով հասկանամ, թե մի քանի տիրոջ ծառա դարձած «Առավոտ»-ի գլխավոր խմբագիր <strong>Արամ Աբրահամյանի</strong> տերերն ի՞նչ պատվերներ են իջեցրել և ի՞նչ դոզայով: </div><div align="justify">Անկեղծ ասած «Առավոտը» ամենապուտանկա թերթերից է: Իշխանական, թե ընդդիմադիր թերթերի մոտեցումները հստակ են: Թողնենք այն հարցը, թե ո՞վ է ճիշտ: Խոսքն այլ բանի մասին է: Իբր թե անաչառ լրատվություն տալու անվան տակ` <strong>Տեր-Պետրոսյանի</strong> նախկին խոսնակ Արամ Աբրահամյանը գռդոն է անում: Արամը «շուստրիաբար» իրեն ընդդիմադիր մտածողի տեղ է դրել. Լևոնի խոսնակ է եղել, Ա1+-ում է աշխատել և այլն: Այդ «ատրիբուտները» օգնում են Արամին փող աշխատել և դա ներկայացնել որպես անաչառ և բազմակողմանի լրատվություն: </div><div align="justify">Շատերը գիտեն, որ Արամը 2008-ի նախագահական ընտրությունների ժամանակ<strong> Սերժին</strong> էր ծախվել: Ճիշտ է Լևոնին էլ էր էջեր տրամադրում դյուքանչի Արամը, բայց դա կապ չունի: Արամի վրա դրված էր Լևոնին «տակտիչնի» փչացնելու խնդիրը: Իմ կարծիքով, դա ավելի ճղճիմ վարքագիծ է, քան ասենք «Հայոց Աշխարհ» օրաթերթի մառազմները: <strong>Արամը հիմա սնվում է Սերժից, Մուկից, Դոդի Գագոյից, Մանուկյան Անդրանիկից ու էլի շատ-շատերից, որոնց մասին, միգուցե, ես չգիտեմ: </strong>Արամն իհարկե, կուզենար ֆռռացնել իր «պապաներին», բայց կլիենտներն այնքան քյարթու են, որ արտաքինից <strong>Արմեն Աշոտյանին</strong> /առանց ակնոցի/ հիշեցնող Արամ Աբրահամյանը ստիպված թուլանում և հաճույք է ստանում: Բայց երևի Արամն էլ էր զգացել, որ չափն անցնում է և Դոդի Գագոյին` բանակի օրվա առթիվ, հունվարի 29-ին առաջին էջում մեծ նկարով գովերգելով` կողքը մի խմբագարական բացատրագիր էր ներկայացրել, որպեսզի արդարացներ Դոդից սնվելու իր քայլը: <strong>«Դա նորմալ, քաղաքակիրթ բիզնեսի ձև է, որքան շատ լինի այդպիսի գովազդը լրատվամիջոցներում, այդքանով նրանք ազատ կլինեն և կախվածություն չեն ունենա «սև», չվերահսկվող գումարներից, քանի որ հենց այդ գումարներով են ուղղորդվում «ոչ գովազդային», բուն լրագրողական նյութերը»</strong>,- իրեն էշի տեղ դրած ու ընթերցողների ականջներից «լափշա» կախելու մտադրությամբ գրում է Արամ Աբրահամայանը: </div><div align="justify">Դ<a href="http://4.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYlUZcmjtFI/AAAAAAAAAKA/8_h7rbAubhg/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298859232729478226" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 160px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYlUZcmjtFI/AAAAAAAAAKA/8_h7rbAubhg/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>ոդի Գագոյի բուլդոգային տեսքը եռաբլուրի ֆոնին գովազդելը արդարացնելու համար` Դոդի Արամը նաև երկար-բարակ բացատրում է, որ իրեն չի հետաքրքրում, թե ով և ինչ գովազդ է բերել, որ իրեն միայն տեղեկացնում են տնօրինությունից, թե որ էջերն են զբաղված գովազդով: Ինչպիսի՜ կառավարման կուլտուրա, ինչպիսի՜ լիբերալիզմ Դոդի Գագոյի ոչ պաշտոնական մամուլի խոսնակ /էդ Դոդը քանի՞ խոսնակ ունի/ Արամ Աբրահամյանի կողմից: Պատկերացնո՞ւմ եք, Արամիկը չի հետաքրքրվում, թե ո՞վ է գովազդատուն. վճարիր և դու «Առավոտի» 1-ին էջում կլինես: Հետաքրքիր է, եթե<strong> Իլհամ Ալիևը</strong> Ղարաբաղը հանձնելու կոչով դիմի հայ ժողովրդին, կամ թուրքերը պատվիրեն <strong>Աթաթուրքի</strong> նկարը «Առավոտի» 1-ին էջում, ապա Արամը դարձյալ միայն R նշանը կդնի ու կգովազդի Իլհամին կամ Աթաթուրքին, թե՞ ոչ: <strong>Կամ եթե մեկը փող տա ու պատվիրի նույն Արամ Աբրահամյանի նկարը` պրժեվալսկու ձիու հետ սեռական կապ ունենալիս /ձին` վերևից/, ապա Ա. Աբրահամյանը կրկին ընդամենը կճշտի տնօրինությունից, թե որքան տեղ է զբաղեցնում պրժեվալսկու ձին ու ինքը և որ էջում են լինելու կադրերը, որպեսզի ուրիշ էջերում ինքը «հավասարակշռված» լրատվություն ներկայացնի:</strong> Սա արդեն վտանգավոր բան է: Մարդն ասում է փող տուր` ինչ ուզում ես արա: Ու սրանք հասարակական կարծիք են ձևավորում: Արամը լավ գիտի, որ իր Դոդը բանակի հետ կապ չունի: 88-ի շարժման ժամանակ Դոդի Գագոն կամ միլիցիայի սերժանտ էր, կամ էլ արդեն հասցրել էր դատվել բռնաբարության հոդվածով: Ու հիմա էդ կենդանուն դնել թերթի 1-ին էջում ու մի բան էլ ընթերցողներին հիմարի տեղ դնելով բացատրել, թե դա բիզնեսի արդար ձև է` կներեք, մեծագույն անբարոյականություն է: <strong>Իսկ Դոդի PR-ով զբաղվողներին էլ հուշենք, որ էդ կենդանուն սպիտակ - զոլավոր բոթասներով ու սափրագլուխներով շրջապատված մի՛ տարեք Եռաբլուր, ա՛յ ղամմազներ</strong>: <strong>Հայրենիքի համար զոհվածների շիրիմների վրա սեփական քարոզչությունն եք անում, ա՛յ բոզի տղերք:</strong> </div><div align="justify">Էս ու՞ր հասավ մեր երկիրը. բռնաբարության հոդվածով դատվածը խոսում է մեր բանակի, զոհված տղերքի մասին: Ռոբի ու Սերժի կերած քաքերն է սա, որ ամբողջ երկիրը դարձրին դոդաստան ու հիմա Դոդը մտածում է, թե ումի՞ց է պակաս ու արդեն քարոզարշավ է սկսել` նախագահ է ուզում դառնալ: Մարդիկ գնան զոհվեն, իսկ Դոդի նմանները այդ տարիներին աղջիկ բռնաբարեն ու տնտեսություն թալանեն, և հետո գան զոհվածների շիրիմների վրա ինքնագովազդ անեն, իսկ Արամ Աբրահամյանի նմաններն էլ իրենց թերթի առաջին էջերին տան էդ գոմեշին: Էս ու՞ր հասանք: </div><div align="justify"><strong><a href="http://2.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYlUh14rE-I/AAAAAAAAAKQ/2FzfWO7j-Ro/s1600-h/untitled3.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298859376955298786" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 136px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYlUh14rE-I/AAAAAAAAAKQ/2FzfWO7j-Ro/s320/untitled3.bmp" border="0" /></a>Հիմա, իբր թե կրթված ու բարեկիրթ արամաբրահամյաններն ինչո՞վ են տարբերվում քաղաքական պուտանկա նաիրազոհրաբյաններից, անգրագետ շմայսներից, պեդոֆիլ տիկոներից ու մյուսներից: Ոչ մի բանով:</strong> Հետո էլ մեր ընթերցողներից ոմանք քննադատում են մեզ, թե ինչու ենք նման ոճով գրում կամ զարմանում են, թե ինչո՞ւ ժողովրդի մոտ հավատ չի մնացել: Որովհետև բոլորն էլ տեսնում են էն, ինչի մասին ես արդեն գրեցի: Հարիֆ չկա` ինչպես կասեր <strong>Վանո Սիրադեղյանը</strong>: Ի դեպ, Վանոյի մեծ մեղքն է, որ ժամանակին ծնեց ու սնեց Արամ Աբրահամյանի «Առավոտը»:</div><div align="justify">Եվ վերջում կրկին դիմում եմ դոդենց. ազատամարտիկների շիրիմների վրա էլ «աչոկներ» չհավաքեք, ա՛յ ոչխարներ: Գնացեք ուրիշ տեղ արածեք: Սրբություններին ձեռք չտաք: </div><div align="right"><br /><strong>Արմեն Վարդանյան</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-8497383786928099355?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-83880594557732142202009-02-03T15:58:00.003+04:002009-02-03T16:28:07.397+04:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYgxt78_74I/AAAAAAAAAFo/D5fOzLfWHlU/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298539626858803074" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 222px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYgxt78_74I/AAAAAAAAAFo/D5fOzLfWHlU/s320/untitled.bmp" border="0" /></a><br /><div align="justify"> Ղարաբաղյան հաղթանակն, անշուշտ, մեր ժողովրդի հերոսական էջերից մեկն է: Ես կասեի ամենահերոսականը, քանի որ ներկայում է ձեռքբերվել: Բայց հաղթանակն իր հետ բազում արատներ ծնեց. հաբռգած գեներալիտետ, բանակի միջամտություն քաղաքականությանը, երկրապահական վերնախավի խունտայացում, սյամոիզմ /կամ իժոյիզմ` ինչպես կուզեք/, մանվելիզմ և այլն: Իմ կարծիքով, գեներալիտետի հաբռգածությունը հարյուրամյակներով պետություն չունենալու հետևանք էր, քանի որ ավանդույթներ չկային, նաև պատերազմում հաղթելու ավանդույթներ: Արդյունքում` հաղթանակած բանակի գեներալներն իսկական պատուհաս դարձան ժողովրդի գլխին: Օրինակ <strong>Սյամոն` Բաբայան</strong>: Հասկացանք կռվել է, բայց դա չէր նշանակում, որ նա ու իր ողջ գերդաստանը, շրջապատն ու թաղի ընկերները պիտի թալանեին ողջ Ղարաբաղը, իսկ Իժոն էլ դառնար ՀՀ խոշոր ներկրողներից: Սյամոն այնքան հաբռգեց, որ նույնիսկ քիլլերների բանակ էր պահում: Երկու տարբեր կարծիք կա Իժոյի մասին. կռվի տարիներին` լավ, իսկ կռվից հետո` վատ: Հիմա, ասում են, նա տախտակի բիզնեսով է զբաղվում: Դա երևի <strong>Սերժի ու Ռոբի</strong> նվերն էր Սյամոյին, երբ վերջինս <strong>Լևոնի</strong> դեմ քարոզչություն էր անում նախագահական ընտրությունների ժամանակ /իմ կարծիքով՝ Լեվոնի դեմ քարոզելը Սամվելի եզակի ճիշտ քաղաքական քայլերից էր, բայց դա փսիխոզի ժամանակ այլ կերպ ընկալվեց /: Ու չի էլ ամաչում Սյամոն, որ թույլ է տալիս իրեն օգտագործեն մարդիկ, ում գլխին ժամանակին նա բորշ է լցրել կամ էլ ում նախագահ դարձրել:<a href="http://2.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYgx86C8lOI/AAAAAAAAAFw/m4wIoqaujvM/s1600-h/untitled2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298539884044915938" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 161px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYgx86C8lOI/AAAAAAAAAFw/m4wIoqaujvM/s320/untitled2.bmp" border="0" /></a></div><div align="justify">Մյուս գեներալ <strong>Մանվել Գրիգորյանը</strong> նույն Իժոն է դարձել, բայց Էջմիածնում: Սա էլ թալանով ու մարդ ծեծելով է զբաղված: Նույն կռվի տարիներին Մանվելն իսկական հերոս էր, բայց հետո դարձավ ֆեոդալ: Կռվի տարիներին հերոս, իսկ կռվից հետո` իշխանավորի առաջ կզող Մանվելը նույնպես պատուհաս է դարձել հասարակության գլխին: Նախագահական ընտրությունների ժամանակ էլ Մանվելն այդպես էլ իր քիթը բնից չհանեց ու վախեցավ` Լևոն Տեր-Պետրոսյանի կողքն անմիջապես կանգնելուց: Մանվելը սրա-նրա միջոցով էր Լեվոնի հետ, բայց ինքը չկար: Մանվելի նպատակն էր բոլոր գործընթացներում լինելը, որպեսզի Լեվոնի գալու դեպքում ասեր, թե տեսար շեֆ՝ ես քո կողմն էի: Այսինքն Մանվելն իրեն պահում էր բոլոր այն մարդկանց նման, ովքեր իրենց անձնական շահի համար էին կանգնել Լեվոնի կողքը /<strong>Ջհանգիրյան, Գռզո</strong> եվ այլն/: Բայց քանի որ Մանվելը «քաքլան» մարդ է՝ ուստի մինչեվ վերջ ռիսկ չարեց իր տանից դուրս գալ ու հիմա շարունակում է քծնել Սերժին ու Ռոբին, որպեսզի ապահովի իր անդարդ թալանը Էջմիածին քաղաքում ու Հայաստանի հանքերում:</div><div align="justify">Սյամոներն ու մանվելները, կարելի է ասել, որ ողբերգական ու հակասական կերպարներ են: Նրանք կուրացան սեփական հաղթանակների փայլից, ամենակարողությունից ու հաբռգեցին, իսկ այժմ մտածում են, որ չեն գնահատվել մեր ժողովրդի կողմից: Մնացած գեներալներին չենք անդրադառնում, քանի որ պատկերը նույնն է: Պարզապես տարբերությունն այն է, որ մյուսները հաբռգել են` պատերազմի տարիներին ոչնչով աչքի չընկնելով ու հետպատերազմյան տարիներին հերոսության ու խիզախության մեդալներ ստանալով: Վերջիններիս տեսակն ավելի վտանգավոր է, քանի որ ոչ մի «զասլուգա» չունենալով` դրանք նյութապաշտական առանձնակի չտեսությամբ են աչքի ընկնում: <strong>Հայկազ Բաղմանյան, Յուրի Խաչատուրով, Միքայել Հարությունյան, Միքայել Գրիգորյան, Սեյրան Սարոյան, Փայտյան Արշո, Մելքոնյան Գագո և այլն:</strong> Ահա՛ այդ չտես-գյոռմամիշների ոչ ամբողջական ցուցակը: Արդյունքում, հիմա դժվար է երեխաներին դաստիարակել այդ կերպարներով: Բայց հաղթանակն առանց հերոսների չի լինում: Ու այստեղ «տուպիկ» է առաջանում: Բայց դե, եթե Սյամո ու Մանվել, Սեյրան ու Բաղմանյան Հայկազ պիտի քարոզենք, ավելի լավ է ոչինչ չքարոզնեք: Նրանց կերպարները բացասական են և, հետևաբար, արժանի չեն գովերգման:<br />Այս վիճակի հիմնական պատասխանատւները նորանկախ Հայաստանի բոլոր ղեկավարներն են: Ե՛վ Լեվոն Տեր-Պետրոսյանը, ե՛վ Ռոբերտ Քոչարյանը, ե՛վ Սերժ Սարգսյանն օգտագործել են զինվորականներին՝ իրենց իշխանությունը պահելու կամ իշխանության հասնելու համար: 1996 թվականին երկրապահները, Մանվելի գլխավորությամբ, պատրաստ էին կրակել ժողովրդի վրա, որպեսզի Լեվոնը մնար իշխանության: Եթե հիշում եք, տխրահռչակ «Արշալույս-գեյթի» քեֆի ժամանակ <strong>Վանո Սիրադեղյանն</strong> ասում էր, որ Լեվոնի համար կարելի էր մի քանի հարյուր մարդ սպանել:<br />Հետո նույն զինվորականները, <strong>Վազգեն Սարգսյանի</strong> գլխավորությամբ, հեռացրեցին Լեվոնին ու բերեցին Ռոբերտ Քոչարյանին: Իսկ 2008-ի մարտի 1-ին նույն զինվորականների միջոցով Սերժ Սարգսյանը նստեց նախագահի աթոռին, իսկ Լեվոնն էլ հույս ուներ, որ գեներալ Մանվելն իր կողմը կանցնի ու ինքը կվերցնի իշխանությունը: Այսինքն բոլոր նախագահներն էլ դիմել են զինվորականների օգնությանը՝ դրանով իսկ արժեզրկելով նրանց ժողովրդի աչքերում:<br />Եթե երկրում նորմալ իշխանություն լինի, ապա պետք է հրաժարվի նման գործելակերպից: Զինվորականներին պետք է բարձր պատվի արժանացնել, ըստ արժանվույն գնահատել ու հեռու պահել նրանց քաղաքականությունից: Սա է ճանապարհը:</div><div align="right"><strong>Մովսես Կարապետյան</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-8388059455773214220?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Մովսես Կարապետյանhttp://www.blogger.com/profile/03513675718743610633noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-67199778937269729692009-02-03T11:52:00.002+04:002009-02-03T12:05:30.327+04:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYf4f2nS3dI/AAAAAAAAAJ4/wMguDcATIZI/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298476712744639954" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 224px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYf4f2nS3dI/AAAAAAAAAJ4/wMguDcATIZI/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> Սիրելի <strong>Լուսինե, Արմեն, Մովսես</strong>: Նախ` ողջունում եմ ձեզ: Անունս <strong>Հրանտ</strong> է: Գուցե ծանոթ եք իմ հրապարակումներին «Հայկական Ժամանակում»: Ասեմ, որ տարվա սկզբից հետաքրքրությամբ եւ մեծամասամբ համակրանքով հետեւում եմ ձեր բլոգին ինչպես եւ շատերը Հայաստանում: Երեւի կռահում եք, որ իմ ասածն էլ վերաբերվելու է Մովսեսի հակալեւանական նյութերին, ինչպես որ ձեր ընթերցողներից շատերի արձագանքը: Ի դեպ հենց այդ ակտիվությունը <strong>Լեւոնի</strong> թեմայով արդեն ցույց է տալիս, որ իրականում Լեւոնը «չի մահացել», եւ թեման շարունակում է ամենաբուռն քննարկումների առիթ հանդիսանալ: </div><div align="justify">Հիմա մի երկու բառ նախաբանի կարգով, իսկ հետո հիմնական ասելիքս: Չնայած Մովսեսի տեսակետը ինձ խորթ է, բայց ես չեմ ուզում, հետեւելով մյուս ընթերցողի` <strong>Վազգեն Պապոյանի</strong> կարծիքին, ենթադրել, որ այստեղ ինչ հատուկ քաղաքականություն է վարվում, քանի որ չեմ սիրում առանց փաստերի զուտ տրամաբանության վրա հիմնված ենթադրություններ անել: Մանավանդ որ Մովսեսի ներկայացրած տեսակետը իրոք ներկայացված է մեր հասարակության մի հատվածի մոտ, եւ ինչ խոսք, դա էլ իրավունք ունի լիարժեք արտահայտվելու: </div><div align="justify">Մի նկատառում էլ անեմ Մովսեսի վերջին նյութի հետ կապված, ուր հիշատակվում են <strong>Նիկոլն </strong>ու իր ընկերները, քանի որ ես էլ պատիվ ունեմ պատկանելու դրանց թվին, նաեւ որպես Իմպիչմենտի ակտիվիստ: Մովսեսն ասում է, թե մեզ պետք է նոր սերունդ, այլ ոչ թե «Նիկոլի թվի»: Սիրելի Մովսես, ասեմ իմ, ու կարծում եմ նաեւ տվյալ դեպքում, իրավունք ունեմ ասել Նիկոլի եւ մյուսների անունից, որ եթե դու եւ քո ընկերները կարողանանք իրոք «ձեւավորելե նոր սերունդ, որը ակտիվորեն կմտնի պայքարի մեջ, կասի իր իրապես նոր խոսքը, եւ ի վերջո կհասնի նաեւ այն շոշափելի հաջողությանը, որին ձեր կարծիքով չհասանք մենք, ապա, անկախ այն պարագայից, որ դու մեր կողմնակիցը չես, «եթե չասես ավեին», ու եթե նույնիսկ քո գործն անես, մեզ հայհոյելով, մենք միայն կողջունենք: Սա ասում եմ շատ անկեղծ. մեր նպատակը հենց սկզբից, Իմպիչմենտի եւ հետո Նիկոլի 50 հոգիանոց հանրահավաքների ժամանակներից եղել է այն, որպեսզի մարդիկ ակտիվանան, արթնանան, իրենց վրա պատասխանատվություն վերցնեն, այլ ոչ թե պարտադիր մեր ետեւից գան, կամ մեզ սիրեն: Հայհոյեք մեզ, բայց արեք, այն ինչ մենք ձեր կարծիքով չենք կարողացել անել (գուցե իրոք չենք կարողացել, որովհետեւ Նիկոլն էլ սովորական տղա է, եւ նրա ողջ արժեքը հենց սովորական տղա, այլ ոչ թե տիտան ու գերմարդ լինելն է, ու մենք էլ սովորական տղերք ենք, ու անում ենք էն ինչ կարող ենք), ուրեմն արեք այդ գործը, եւ Աստված ձեզ օգնական, որեւէ խնդիր չկա: </div><div align="justify">Հիմա Լեւոնի մասով: Ես իմաստ չեմ տեսնում վիճել Լեւոնի անձի վերաբերյալ, կամ նրա կատարած դերի մասին, եւ այլն: Նախ` որովհետեւ, չեմ կարծում, որ կկարողանամ հակառակում համոզել, հետո դա մասամբ արդեն արել են այլ ընթերցողները, երրորդ, ու երեւի ամենակարեւորը` չեմ կարծում, որ Մովսեսի նման մտածող մարդուն կկարողանամ համոզել նույնիսկ, եթե դիսերտացիա գրեմ այս թեմայով: Ասեմ միայն, որ թեեւ սկզբնական ռացիոնալ հատիկ Մովսեսի ասածի մեջ, իմ կարծիքով կարելի է գտնել, ի վերջո Մովսեսն էլ շատերի նման ընկնում է շատ մեծ չափազանցությունների մեջ եւ միֆականացնում է Լեւոնի անձը` դրանով իսկ ինքն էլ հայտնվելով լեւոնամոլների անառողջ բեւեռում, միայն թե մինուս նշանով: Բայց պլյուսն ու մինուսը կապ չունեն` կարեւորը Լեւոնի անձի նկատմամբ այսպիսի էմոցիոնալ ու չափազանցված` պաշտամունքային վերաբերմունքն է: Անձամբ ես գտնում եմ, որ ժամանակն է Լեւոնի նկատմամբ ավելի ռացիոնալ վերաբերմունք ձեռք բերել: Հասականալ, որ այս մարդը, ոչ կիսաստված է, ոչ էլ դեւ, եւ երկուսի պես ամենազոր չէ: Ես գտնում եմ, որ Լեւոնը, չնայած պատասխանատու է նաեւ այսօրվա վիճակի համար որպես առաջին նախագահ, բայց նա մարդկային առումով անկեղծ եւ ազնիվ է, իսկ քաղաքական առումով մինչ այժմ անգերազանցելի է մնում: </div><div align="justify">Հիմա բուն ասածիս ավելի մոտիկ: Այլ հարց է, որ Լեւոնի վերադարձը քաղաքականություն իրոք անբնական երեույթ էր, եւ դա հենց ինքն էլ խոստովանում էր: Բայց դե մեղավորը հո Լեւոնը չէ, որ այլ մեկը չգտնվեց, որ Սերժի դեմ զանգվածներ մոբիլիզացնի: Կասեք, ով էլ լիներ Սերժի դեմ կմոբիլիզացներ: Է թող մոբիլիզացներ, բա խի չհայտնվեց էդ մեկը: Այո, Լեւոն իր գործը` վատ թե լավ արդեն արել էր, եւ նա բնական պայմաններում նա պետք է շարունակեր տանը մնալ: </div><div align="justify">Հիմա, բայց էլ ավելի կարեւորը կա: Շատ մոդայիկ է այսօր Շարժմանը կպնել, թե բա տեսաք չկարողացան, մեռան, մարեցին եւ այլն: Շարժումը բազում թերիներ ունի, եւ հենց ես էլ, երբ հարկ եմ համարել դրա մասին հրապարակավ գրել եմ: Բայց անկախ ամեն ինչից չի կարելի ժխտել այն հսկայական դերը, որ ունեցավ հատկապես 2008-ի փետրվարը մեր կյանքում: </div><div align="right"><strong>Հրանտ Տեր-Աբրահամյան</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-6719977893726972969?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-41682765090003379272009-02-02T18:46:00.003+04:002009-02-02T18:58:10.746+04:00<div align="justify">Հարգելի ընթերցողներ, եթե ցանկանում եք, որ ձեր հոդվածները հրապարակվեն «Տեսակետում», ապա խնդրում ենք ձեզ դրանք ձեր նախընտրած նկարների հետ միասին ուղարկել էլեկտրոնային փոստարկղներին, որոնք հրապարակված են բլոգում, այլ ոչ թե որպես մեկնաբանություն տեղադրել: Ստորեւ ներկայացնում ենք մեր հարգարժան ընթերցող՝ Վազգեն Պապոյանի հոդվածը: Հեղինակը մեզ գրել էր, որ իր ուղարկած հոդվածը մենք չենք տեղադրել: Վստահեցնում ենք, որ որեւէ հոդված մենք մինչ այս չէինք ստացել նրանից: Հոդվածները մենք տեղադրում ենք առանց խմբագրման: Վազգենի այս հոդվածը մենք ստացել ենք անվերնագիր եւ այդ կերպ էլ տեղադրում ենք: Իսկ Վազգենին մենք կխնդրեինք, որ իր իսկ հոդվածին մեկնաբանություն ուղարկի, որտեղ կխնդրեինք նրան հաստատել, որ մենք չենք միջամտել տեքստին: Կանխավ շնորհակալ ենք:</div><div align="center">------------------------------------------------------------------------------</div><div align="justify">Ես այստեղ մի անգամ արդեն անդրադարձել եմ Մովսես Կարապետյանի մտավարժանքներին, ճիշտն ասած, միտք չկար շարունակելու, բայց վերջին` Եկեք «մեռելապաշտությամբ» չզբաղվենք հոդվածն ստիպում է ինձ կրկին անդրադառնալ, որովհետև այս հոդվածով նա շարունակում է իրենց սպառած ախքի և դհոլի գործը:Նախ հիշենք, թե ինչպես էին իրենց համար էլեկտորատ ապահովում դհոլն ու ախքը, որոնց իրական նպատակը ընտրողներին իրական ընդդիմադիրներից հեռու պահելն էր ու այդ շրջանակներում "անվախորեն" քլնգում էին իշխող ռեժիմին նույնիսկ որոշ հանցագործությունների մասին փաստեր հրապարակելու հնարավորություն ստանալով` անհրաժեշտ պահին շրջվելով ռեալ ընդդիմադիրի դեմ: Իսկ Տեր-Պետրոսյանի պարագայում հաշվի առնելով այն մաղձը, որ մեկուկես տասնամյակ տեղից վեր կենողի կողմից ասվում է նրա հասցեին` խաղալով մարդկանց զգացմունքների վրա, իբր բոլոր զրկանքները, որ մարդիկ տարել են, նա միտումնավոր է կազմակերպել, հասարակության մեջ նրա նկատմամբ որոշակի վերաբերմունք է ստեղծել, և Սերժին հայհոյելը միակ ռեալ ընդդիմադիրից ընտրողների ձայները պոկելու և հետո դրանով մանիպուլյացիաներ կատարելով իշխանությունը պահպանելու միջոց է:<br />Հիմա անցնենք այն, մեղմ ասած, վիճելի փաստերին, որ Մ. Կարապետյանը բերում է` որպեսզի ապացուցի Լևոնի և Սերժի իբր "նույնականությանը":Մեջբերում. նախընտրական ասուլիսներից մեկում` Լևոնն անկեղծացավ, որ իր վերադարձը հնարավոր դարձավ, քանի որ քաղաքական դաշտը ամայացել էր: Իսկ Լևոնը երբ չի անկեղծ եղել, գոնե մի ռեալ փաստ, և ոչ թե հատուկ ծառայությունների կողմից տարածած, ենթատեքստից հանած ասեկոսե, որոնցից այսօր շրջանառության մեջ շատ կա:<br />Մեջբերում. նրա վերադարձը գրեթե ներկայացվում էր որպես Քրիստոսի 2-րդ գալուստ Ենթադրենք "Ճ" կլասի մի քծնվող նման արտահայտություն է արել, դա պիտի մատի փաթաթան սարքես, ինչ կապ ունի Լևոնը ամեն հիմարի ասածի հետ?Մեջբերում. Սերժ Սարգսյանին, ով նարկոմանի, մաֆիոզի, անգրագետի, քյարթուի, ղումարբազի, կոռուպցիոների, արտաքին գեշության և այլ արատների հավաքական կերպարն է:<br />Մ. Կարապետյանի կողմից սույն նախադասության կիրառումը նրան նույնացնում է դհոլի և ախքի հետ, որովհետև նույն տեխնոլոգիան է, հիշեք մինչև Սերժի դրոշի տակ անցնելը ինչեր էին երգում նրանք:<br />Մեջբերում. Սերժի պարագայում ժողովուրդը նույնիսկ սատանային ձայն կտար, էլ ուր մնաց Լևոնն այդքան ձայներ չհավաքեր: Սա է իրողությունը:Եւ որտեղ է այդ սատանան? 2007 թ. խայտառակ ընտրություններին ականատես չես եղել? Փաստը նրանում է, որ եթե Տեր-Պետրոսյանն ասպարեզ չիջներ, Սերժն առանց որևէ պրոբլեմի նկարելու էր 75-80 տոկոս, և որևէ այլ գործիչի դեպքում ժողովրդական ընդվզում չէր լինի: Այ թե ինչի համար է վերադարձել Տեր-Պետրոսյանը, թե չէ փառասիրության առումով եթե նայենք, ապա պատմության մեջ նա այն եզակի հայ գործիչներից է, որը տարածքներ է գրավել, և անկախ նրանից, թե նրա հասցեին այսօր ինչեր են ասում, նա այդպիսին էլ մնալու էր:Մեջբերում. "ավազակապետության հիմնադիր նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը": "Այժմ, ովքեր կրկին Լևոն են քարոզում, թող ներեն ինձ, բայց «մեռելապաշտությամբ» են զբաղված, քանի որ Լևոնը քաղաքական դիակ է, ով «այն աշխարհից» անբնականորեն եկավ մեզ մոտ, բայց շատ բնականորեն հեռացավ":<br />Այ թե որ նախադասությունը շեշտելու համար է հոդվածը գրել Մ. Կարապետյանը: Նույն հաջողությամբ կարելի ասել, որ երկրագունդը տափակ է և դատողություներ անել դրա շուրջը: Հենց այս նախադասությունն է, որ ինձ հիմք է տալիս կրկնել նախորդ հոդվածիս հարցը. Պ-ն Մովսես, փեսա Միշիկի հետ պատահաբար քիրվայություն չես անում?<br />Մեջբերում. ի՞նչ իմանային, որ Լևոնն Արթուրից բեթար թույլիկ է դուրս գալուԻրոք? Երիտասարդ, եթե դու պայքարի տրամաբանությունը չես հասկանում, ապա դա քեզ համար մեծ պրոբլեմ է: Եթե հարցը միայն իշխանության վերցնելը լիներ, ապա փետրվարի 26-ի համարյա միլիոնանոց երթի ուղղությունը փոխելով այդ հարցը կլուծվեր, հարցն ուրիշ է. ԱՅՆՊԻՍԻ ՀԱՍԱՐԱԿՈՒԹՅԱՆ ՍՏԵՂԾՈՒՄԸ, ՈՐԻ ՕՐՈՔ ԱՆՀՆԱՐ ԿԼԻՆԻ ՆՈՐ ՍԵՐԺԻԿՆԵՐԻ , ՌՈԲԻԿՆԵՐԻ ԵՒ ԴՈԴԻԿՆԵՐԻ ԱՌԱՋԱՑՈՒՄԸ, իսկ դա հնարավոր է յուրաքանչյուր մարդու մեջ քաղաքացու արթնացման միջոցով, որը հետագայում Լևոնին էլ թույլ չի տա անցնել նախագահի իրավասություններից /իր իշխանության ժամանակ էլ Լևոնն այդպիսի քայլ թույլ չի տվել, առարկելիս խնդրում եմ կոնկրետ փաստ ներկայացնել և ոչ թե ասեկոսե/:Մեջբերում. Մեկին ասեց. «Բուշի դաբրոն ունեմ», ժողովրդին ասեց. «Մեդվեդևին եմ տեսել», մեկին ասեց. «լրիվ կրած վիճակ ա», մեկին ասեց. «ամբողջ պետական ապարատը իմ կողմն ա» և այլն: Շատերն էլ իրենք իրենց «վնուշատ» արեցին որ «եթե Լևոնը դրել ա` ուրեմն մի բան գիտի»:<br />Հաստատ, ապե? Կողքներին կանգնած ես եղել?<br />Մեջբերում. Գռզոներն ու ջհանգիրյանները Ռոբերտի օրոք իրենց սուսիկ-փուսիկ պահեցին, որ «չմորթվեն», իսկ Լևոնի գալով մտածեցին, որ կերակրատաշտը ավելի մոտ կարող է լինել:Դե հարիֆ մեռնում են էլի տղերքը, սոված, տկլոր, նոր-նոր կուշտ ուտելու հնարավորություն էր ստեղծվել, դրա համար էլ մեկը հիմա ունեցածը կորցնելու վտանգի տակ է, մյուսն էլ աստծուն փառք պտի տա , որ ձերբակալելիս իրեն չսպանեցին, 10 տարի ոհմակի ներսում լինելով էնքան տուպոյ էր, որ չջոգեց ինչ ա կատարվում: Իսկ չես կարծում, որ անկախ նրանից, թե ինչ ես արել մինչև այդ, որոշակի պահ է գալիս, որ մարդ հասկանում է, որ այդպես այլևս չի կարելի և ընտրություն է կատարում:<br />Մեջբերում. Մոլորյալներ Արամ Զ.Սարգսյանն ու Ստեփան Դեմիրճյանը անմիջապես հավատացին Լևոնին, այնինչ Լևոնն ամենաշատը ինքն է ատում Վազգեն Սարգսյանին, քանի որ նա հեռացրեց Լևոնին Բաղրամյան պողոտայից:Էդ երևի Լևոնն ականջիդ ասել է? Հա բա Վազգեն Սարգսյանի մասին ինչի չես գրում? Պետականության բռնաբարողն ինքն է եղել` անկախ նրանից, թե մինչ այդ ինչ վաստակ է ունեցել:<br />Մեջբերում. Ի դեպ, ո՞ւ է Լևոնը: Ես դիմում եմ բոլոր լևոնականներին: Եթե նրան գտնեք, ապա հարցրեք, թե ինչո՞ւ ձայն-ծպտունը չի լսվում:<br />Երևի խուլ ես? ԴՎԴ չես ճարում? Թե մենակ հայլուր ես լսում:Իսկ հոդվածի վերջին մասից արդեն մառազմի հոտ է գալիս: Պ-ն Մ. Կարապետյան, դու իրոք Սերժին դեմ ես? Ես քո հոդվածից լրիվ հակառակ տպավորությունն եմ ստացել:Ժողովուրդ, ինձ ճիշտ հասկացեք: Այսօրվա պայքարը դա Լևոնի պայքարը չի, Հայաստանի քաղաքացու պայքարն է հանուն իր իրավունքների, հանուն օրենքի գերակայության և ցանկացած փորձ պատկերել այս պայքարը որպես Սերժիկ-Լևոն հակամարտություն, նշանակում է հնարավորություն տալ քրեական տականքներին ավելի երկար ասպատակել Հայաստանում, նույն խնդիրն են լուծում իշխանության ներկայացուցիչները Եվրոխորհրդում: Ես չեմ կարծում, թե այն հարյուր հազարավոր մարդիկ, որոնք գալիս էին հանրահավաքների, հիմար են, մանավանդ , որ նրանց գերակշիռ մեծամասնության մեջ Լևոնի նկատմամբ հակակրանք կար, որի պատճառն իրականում ճշմարտությունը չիմանալն էր. Տեր-Պետրոսյանի պարզաբանումներն անցած-գնացածի վերաբերյալ բավարարեցին ստամոքսով չմտածող մարդկանց` իսկական քաղաքացիներին: Անկախ նրանից, թե ինչ է այստեղ քարոզում սույն երիտասարդն այստեղ և նրա նմաններն այլ տեղերում, պայքարն ավարտ չունի և այն ոգին, որ արթնացել է, վաղ թե ուշ ապահովելու է հայ ժողովրդի տեղն արժանապատիվ ազգերի շարքում:</div><div align="right"><br /><strong>Վազգեն Պապոյան</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-4168276509000337927?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-8872509099005134942009-02-02T12:35:00.002+04:002009-02-02T13:22:04.705+04:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYaxLHJYjdI/AAAAAAAAAFg/nM0RSgtupu4/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5298116816103050706" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 148px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYaxLHJYjdI/AAAAAAAAAFg/nM0RSgtupu4/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> Անկախ այն հանգամանքից, որ ես <strong>Նիկոլ Փաշինյանի</strong> ու իր ընկերների կողմնակիցը չեմ /եթե չասեմ ավելին/` այս հոդվածի վերնագիրը դրեցի «Իմպիչմենտ» դաշինքի կարգախոսը: Կարծում եմ լևոնենք չեն խանդի:<br /><strong>Ռոբերտ Քոչարյանի</strong> պաշտոնավարումն ավարտվեց. բազում զոհեր, վիրավորներ և ավերածություններ: Ռոբերտի միակ ձեռքբերումն այն էր, որ նա 98-ին <strong>Վազգեն Սարգսյանի</strong> հետ միասին հեռացրեց <strong>Լևոնին</strong> և մենք դեռ ունենք Լեռնային Ղարաբաղ: <strong>Մնացած հարցերում Ռոբերտը արժանի է ցմահ դատապարտման. օլիգարխիկ համակարգ, դոդերի հաբռգածություն, Սերժի հզորացում և այլն: Սրանք բոլորը Ռոբի «վզին են»:</strong> Հետևաբար` «Ո՛չ ռոբոտացմանը»:<br />2008-ի ընտրություններն ամենախայտառակն էին նորանկախ Հայաստանի պատմության մեջ: Խայտառակ` մի քանի առումով.<br />1/եղան զոհեր և վիրավորներ,<br />2/ցավոք այլընտրանք չկար` <strong>մեզ առաջարկվում էր ընտրություն կատարել ավազակապետության հիմնադիր նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի և «Նարիմանով», նարկոման, ղումարբազ ու գործող ավազակապետ Սերժ Սարգսյանի միջև</strong>,<br />3/ընտրակեղծիքները կատարելագործվել էին:<br />Սերժի միակ դրական քայլն էլ այն էր, որ Լևոնին չթողեց գալ իշխանության, բայց Լևոնն այժմ տուն է գնացել և Սերժն էլ անելիք չունի: Հետևաբար, «Ո՛չ սերժանտացմանը»: Սերժն այժմ այնքան թույլ է, որ <strong>Դոդի Գագոն</strong> նախագահ դառնալու ամբիցիաներ է դրսևորում, իսկ <strong>Մուկը</strong>` վարչապետ դառնալու կամ հակառակը: Սերժն այդպես էլ նախագահ չդարձավ: Նա իսկական խեղկատակ է: Նրա նշանակած վարչապետ Տիկոն` իսկական թյուրիմացություն: Իսկ այն որ, Դոդի Գագոն, իրոք, ուզում է նախագահ դառնալ, վկայում են նրա գործողությունները: Մարդը վերջերս նույնիսկ անձնական օգտագործման խոսնակ է վարձել /այսինքն` ջեբի շուն/: Նորանշանակ թոթովախոս խոսնակն էլ սազն առել ու Դոդ է գովերգում: Այնպես է գովերգում, որ նույնիսկ իմ գործընկեր <strong>Արմեն Վարդանյանի</strong> նկարագրած սերժական ջահելները /բացի <strong>Մենուայից</strong>` իհարկե/ կարող են բան սովորել կարմրաթշիկ այդ երիտասարդից: Փաստորեն, այնքան դեգրադացվեցինք, որ Դոդը Ռոբի նման ասում է «Ումի՞ց եմ պակաս»: Ու ճիշտ է ասում, որ ումի՞ց է պակաս. ուռած աչքերով Սերժի՞ց, «տապոռ» հայացք ունեցող <strong>Սաշիկ Սարգսյանից</strong>, ագահությունից կուրացած <strong>Սերժի փեսա Միշիկից</strong>, թե՞ Դոդի Գագոյի կինը չի կարող Սերժի կնգա պես տռճիկ տալով պարել: Ի՞նչ է եղել, որ: <strong>Տիկին Ռոզա Ծառուկյանն էլ, պարոն Դոդի նախագահ դառնալուց հետո, կարող է դառնալ ամենայն հայոց մամա Ռոզան կամ հայոց մեծ մայրիկը` ինչպես հին հայկական իշխանական տներում էր լինում:</strong> Բայց այդպես չի կարելի թողնել: Հետևաբար` «Ո՛չ դոդացմանը»:<br />Նիկոլենց հնարած կոչին կավելացնեի նաև «Ո՛չ լևոնացմանը», քանի որ նշված բոլոր այլանդակությունները Լևոնի ու նրա աղանդի գործն են: Ղարաբաղը հանձնելուց սկսած մինչև ներքաղաքական կյանք` Լևոնի մոտեցումներն ընդունելի չեն: Հետևաբար, «Ո՛չ լևոնացմանը»: Մեզ նոր սերունդ է պետք, այլ ոչ թե՝ «նիկոլի թվի»: Հիմա լավ ժամանակներ են բոլոր այս «գործիչներից» մեկ հարվածով ազատվելու համար: Մի քիչ համբերություն և վերջ: Բայց համբերությունը չի նշանակում պարապ նստել: Պետք է տալ Լևոնի, Ռոբի ու Սերժի քաղաքական գնահատականը, իսկ երբ կլինի իշխանափոխությունը` նշված անձանց արդեն քրեական պատասխանատվության կարելի է ենթարկել: Թե չէ Լևոնն ասում է, եթե հանցանք գործած կամ տնտեսությունը թալանած լինեի, ապա ինձ վաղուց կալանավորած կլինեին: Դա պարզ դեմագոգիա է: Լևոնի իշանավորման տարիներին Ռոբն ու Սերժը ավազակապետության մեջ էին ու իրենք էլ մաքուր չէին: Հո՞ չէին բացահայտելու իրար հետ կատարած հանցանքը: Ռոբենք ուզում էին ձևականորեն մեկին բռնել, բայց <strong>Վանո Սիրադեղյանն</strong> ասաց, որ թույլ չի տա իրեն քավության նոխազ դարձնեն ու եկան համաձայնության. <strong>Վանոյին</strong> <strong>Վազգեն Սարգսյանը</strong> փախցրեց, իսկ Լևոնն էլ գնաց շնորհավորեց Ռոբերտին` նախագահ «ընտրվելու» կապակցությամբ: Սա է իրականությունը: Հետո որոշեցին, որ ժողովրդի աչքին թոզ փչելու համար մեկին պիտի փուռը տան ու «էշ նահատակ» դարձրին <strong>Աշոտ Բլեյանին</strong>: Չնայած, որ Աշոտը չէր լևոնական տարիների ամենաթալանչին ու հանցագործը: Բայց դե քաղաքականությունը դաժան բան է ու Աշոտը մի քանի անիմաստ տարիներ անցկացրեց բանտում` այդպես էլ մինչ օրս չհասկանալով, որ ինքը դարձել է Լևոն-Ռոբ-Վազգեն «բազառի» զոհ: Համ էլ ղարաբաղցիք չէին ներել Աշոտին` կռվի տարիներին Բաքու այցելության կապակցությամբ, իսկ Լևոնն էլ չէր մտածում իր գաղափարական ընկերոջ մասին: Եվ խնդրեմ` Աշոտը հայտնվում է բանտում: Հետո արդեն բոլորդ գիտեք, թե ինչ եղավ: </div><div align="right"><br /><strong>Մովսես Կարապետյան</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-887250909900513494?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Մովսես Կարապետյանhttp://www.blogger.com/profile/03513675718743610633noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-41340216650842072892009-01-31T14:42:00.002+04:002009-01-31T14:48:41.156+04:00<div align="justify">Ես դեռ հավատում էի <strong>Մովսես Կարապետյանի</strong> ռացիոնալ մտածողությանը:<br />Հավատում էի, քանզի վստահ էի, որ նա չի անցնի անձնական հաշվեհարդարի, չի անցնի ավելորդ խոսակցությունների, անհիմն խոսքերի, որոնք բացարձակապես ոչ մի հիմնավորում չունեն, ոչ մի առգումենտ, փաստ, առաջարկ, միտք, ոչինչ` բացարձակապես:<br />Այդ հոդվածում Մովսեսը ահագին պարկուճներ կրակեց, որոնք իսկապես զուգորդվեցին այլևայլ այլաբանությունների, այլևայլ անհեթեթությունների հետ, եւ անտեղի կրակվեցին:<br />Ես, կանխապես, չէի ուզում այս հրապարակմանը պատասխան հղել, բայց ականատեսը լինելով այս հոդվածի որոշ մեկնաբանությունների, որոնք /թեկուզ մասնակիորեն/ իրենց աջակցությունն էին հայտնում Մովսեսին, որոշեցի պատասխանը չուշացնել, քանի որ այս հոդվածում ահագին ենթադրություններ արվեցին, որոնք ոչ մի կապ չունեն ներկայիս իրավիճակի հետ:<br />Մովսեսի որոշ մտքեր ես ստիպված եմ մեջբերել և պատասխանել, քանզի այդ մտքերը անտեղյակ մարդկանց վրա կարող են անհիմն ազդեցություն ունենալ:<br />Որոշ մտքեր մեջբերելով` Մովսեսը վստահորեն գրում է, թե Լևոն Տեր-Պետրոսյանը սրան այս էր խոստացել, մյուսին այն էր խոստացել: Անհիմն ի~նչ խոսքեր, որոնց տակ Մովսեսը որեւէ փաստ չի բերում:<br />Գիտե՞ս, Մովսես, որ քո ոչ մի խոսք ոչ մի բացատրություն ու հիմք չունի: Դու խոսում ես առարկաների ու երեւույթների մասին, որոնց մասին պատկերացում չասեմ չունես, փաստը չես բերում: Եթե ուզում ես, որ քո խոսքերը հավատ ներշնչեն, ապա արգումենտները ո՞ւր են:<br />Մովսեսը, արդեն 2-3-րդ հոդվածն է, ինչ վստահորեն «եզրահանգումներ» է անում, որոնք էլի ոչ մի հիմք չունեն: Վստահորեն ասում է, թե ժողովուրդը չէր հասկանում, որ Լևոնին` Սերժ Սարգսյանի փոխարեն բերելով, միևնույնն է, Լևոնին չէին կարողանալու հեռացնել:<br />Ախր սա բացարձակ անհիմնություն է: Պատկերացրեք` Լևոնը չի եկել, այս ամեն ինչը չի եղել, բայց մեր Մովսեսը հարյուր տոկոսով առաջ է քաշում գաղափարներ, իբր Տեր-Պետրոսյանը հաստատ չէր հեռանա:<br />Ախր 1998 թվականին նախադեպը կար, որ Տեր-Պետրոսյանը արյուն չի թափի աթոռի համար: Բայց Մովսեսը իր անձնական զգացմունքները համադրում է իր հոդվածներին ու ապակողմնորոշում է մարդկանց:<br />Մովսեսը վստահ է, որ ով էլ լիներ կարող էր Սերժին հաղթել. ողղակի Լևոնի բախտը բերեց: Դե թող Մովսեսը ելներ, համարձակություն դրսեւորեր ու պայքարեր, այդքան ձայն էլ հավաքեր, որ ոչ մեկին անհիմն չանվանարկեր:<br />Մովսեսը հռետորական հարց է տալիս` ո՞ւր է Տեր-Պետրոսյանը: Տեր-Պետրոսյանը հիմա աշխատում է, ու հաստատ կարող է Մովսեսը վստահ լինել, որ Տեր-Պետրոսյանը աշխատում է ու սույն բլոգի հեղիանակ Մովսեսից շատ գործ է անում:Համենայն դեպս, նայենք անցյալը. Տեր-Պետրոսյանի շնորհիվ «մեռած» ազգը վերակենդանացավ:<br />Իր հոդվածի վերջին պարբերության մեջ Մովսեսը քնարական զեղման էր անցել ու այնպիսի խոսքեր էր գրել, որ, անկեղծ ասած, այս հոդվածիս վերնագիրը հենց այդ քնարական զեղման տպավորությունն էր:<br />Մովսեսը այնպիսի ձեռք առնող բաներ էր գրել, որոնք առաջին հայացքից խոր հետք կթողնեն անտեղյակների վրա, բայց խորապես ներառվելուց հետո ակներեւ է, որ դրանք բառեր են, բառեր, բառեր…<br />Մի երկու ավելորդ բառերի ու բառակապակցությունների ուշադիր լինենք:<br /><br />Բլեյան Աշոտին ես էի Բաքու ուղարկել պատերազմի տարիներին, որ քիրվայությունը պրակտիկ դաշտ տեղափոխեի…<br /><br />Ի՞նչ են նշանակում այս խոսքերը: Անհիմնություն… Դուք փաստ ունե՞ք, Մովսես, թե միայն ենթադրություն եք անում: Պատասխանատո՞ւ եք այս խոսքերի համար. խոսքեր, որոնք լուրջ մեղադրանքներ են:<br /><br />«Ղարաբաղ» կոմիտեին ես չեմ հանձնել սովետական ԿԳԲ-ին…<br /><br />Դուք այնպես եք գրել այս նախադասությունը, կարծես 88-ին քննիչ էիք ու անձամբ եք այդ ամեն ինչի հետ շփվել:<br />Դուք գիտե՞ք, թե ովքեր են եղել Համբարձում Գալստյանը և Վազգեն Մանուկյանը 1988 թվականի շարժման ժամանակ: Դուք գիտե՞ք, թե ինչու եւ ինչպես եղավ Ղարաբաղ կոմիտեի ձերբակալությունը: Պատմեք, բայց անձնական էմոցիաները մի կողմ դրեք…<br />Անձնականը չպիտի գերակշռի այն հարցերում, որոնք Ձեզ անձնապես չեն վերաբերվում:<br />Դուք հոդվածներում անաչառ չեք. սա հաստատ է…<br /><div align="right"><strong>Philosopher</strong></div><br />Հ.Գ_1 Մովսես Կարապետյանը ջանք ու եռանդ չի խնայում ամեն հոդվածում շեշտել, որ Լևոնին սկսում են մոռանալ, ու հեսա-հեսա Լեւոնը մոռացվելու է: Միգուցե չե՞ք ուզում, որ հասարակությունը նրան մոռանա. հակառակ դեպքում մեծ փիառ եք անում. հայլուրը ղալաթ է արել Ձեր փիառի համեմատ: Ես շնորհակալ եմ Ձեզնից այդչափ մեծ PR –ի համար… իսկապես Ձեզ պետք է գնահատել` որպես Շարժման հաղթանակի մեջ մեծ ներդրում ունեցած անձնավորության:<br />Հ.Գ_2 Կարծես ավանդույթի վերածվի այն փաստը, որ Մովսեսը գրում է, ես էլ եմ գրում, ես գրում եմ,Մովսեսն էլ է գրում` միմյանց ուղղված քննադատություններ…<br />Սա իմ վերջին հոդվածը կլինի այս թեմայով և միգուցե ընդհանրապես այս բնագավառում ու շրջանակում. հետաքրքիր չի ամեն անգամ նույնը ասել. խոսքեր, որտեղ Մովսեսը արգումնետ չի ներկայացնում. էմոցիան գերակշռում է:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-4134021665084207289?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-9828416669326825072009-01-31T13:47:00.002+04:002009-01-31T14:27:40.219+04:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYQnZ_wEdFI/AAAAAAAAAJo/d3THZTBE0-g/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5297402389257811026" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 251px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYQnZ_wEdFI/AAAAAAAAAJo/d3THZTBE0-g/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> «Տեսակետ» բլոգը օր-օրի հանրաճանաչ է դառնում: Ընդլայնվում է և՛ ընթերցողների աշխարհագրությունը, և՛ ընթերցողների քանակը: Ընդհանուր առմամբ մենք այս երկու երեք ամիսների ընթացքում կարողացանք ձեռքբերել մոտ 1000 ընթերցող, ովքեր ճիշտ է, ամենօրյա ռեժիմով չեն մտնում «Բլոգ», բայց դարձել են մեր հավատարիմ բարեկամը /նույնիսկ եթե մանթրաժ են մեր բլոգից/: Առայժմ քիչ են մեկնաբանությունները եւ մեզ ուղարկվող հոդվածները: Բացառությամբ <strong>Philosopher</strong>-ի` մեր մյուս ընթերցողները հիմնականում պասիվ են: Բայց ոչինչ: Երևի ժամանակի ընթացքում ամեն ինչ կկարգավորվի: Եթե մարդիկ չեն ուզում երևալ, ապա ասեմ, որ մեկնաբանություններ անելը «անոնիմ» ռեժիմ նույնպես ունի և դուք կարող եք չբացահայտվել: Ասեմ, որ մեզ շատ են ընթերցում պետական մարմիններից, բայց ոչ մի նամակ կամ մեկնաբանություն ի պաշտպանություն <strong>Սերժի</strong> կամ իշխանության, մենք դեռ չենք ստացել: Փաստորեն, վիճակը շատ վատ է իշխանության ներսում: Ահա, ես տեսնում եմ, թե ինչպես է նախագահի նստավայրի 2-րդ հարկում աշխատող ջահելը ամեն աստծո օր պարտաճանաչորեն մտնում «Տեսակետ» բլոգը, բայց մատը մատին չի տալիս , որ մի հակափաստարկ ուղարկի: Բայց դա ինչ-որ առումով նորմալ է: <strong>Համաձայնեք, որ Սերժի կամ գոմիկական ձայնով ու տեսքով վարչապետ Տիկոյի օգտին դժվար է ինչ-որ դրական բան ասելը:</strong> Հիմա տղերքը փող են աշխատում: Հո՞ կրակը չեն ընկել, որ մի բան էլ գովեն նարկոմանին ու պեդոֆիլին: <strong>Այդ տիպի «դիշովի» գործերի համար կան Մենուա Հարությունյանը, Արմեն Աշոտյանը կամ էլ «մարդ-ասուլիս»` Էդուրադ Շարմազանովը: Սամվել Ֆարմանյանի կամ Սերժի օգնական-փեսա Միշիկի շատ խ...-ին է , որ Սերժին հրապարակավ պաշտպանեն կամ էլ մեր բլոգին մի նյութ ուղարկեն:</strong> «<strong>Քլնգում են, թեղ քլնգեն</strong>,- մտածում են Սերժի լաքեյները,- <strong>թող են Մենուան հաչա: Մենք դրսերում սովորած ու «այ եմ ը թեյբլ» տղերք ենք ու մեզ չի դզում Սերժին պաշտպանելը: «Պռոստը» հիմա էս քյարթուն է նախագահ` մենք էլ «ով էշ` մենք փալան» սկզբունքով ենք առաջնորդվում»</strong>: Ահա այս տիպի բարքեր են տիրում իշխանական խոհանոցներում: Մենք, իհարկե, նախագահականի երկրոդ հարկում աշխատող ջահելի անունը չենք տա, որ չքաշվի, բայց մեր «ջերմ» բարևներն ենք ուղարկում նրան: Դե իսկ Ազգային ժողովը, երևի ավելի շատ քվորում է ապահովում մեր բլոգում, քան նիստերի դահլիճում: Մեզ այդ մասին Ազգային ժողովից են ասել` մեր գործընկեր <strong>Լուսինե Թորոսյանի</strong> միջոցով: Օրական կտրվածքով, ամենաշատ այցելու ֆիքսվեց այն ժամանակ, երբ քաղաքական պուտանկա <strong>Նաիրա Զոհրաբյանի</strong> մասին նյութ գրեցի, որից հետո մեր այցելուներն էլ ավելի շատացան: Մեկնաբանություններն էլ Նառայի մասով շատ էին /թվով` 12/` ի համեմատ մյուս հոդվածների: Իսկ հոդվածի հրապարակումը ցույց տվեց, որ Նառան լիքը չուզողներ ունի ԱԺ-ում, որովհետև այդ օրը պառլամենտից րոպեն մեկ մտնում էին: Լպրծուն երիտասարդ <strong>Մենուա Հարությունյանի</strong> կողմից հայհոյանքներ էր ուղարկվել, որը մենք, բնականաբար, չհրապարակեցինք: Բայց Մենուային ասեմ, որ եթե ինքը իրոք վստահ է իր վրա, ապա ես իրեն հրավիրում եմ Ստեփանակերտ, քանի որ այնտեղ եմ աշխատում: Մովսեսին էլ կխնդրեմ, որ գա: Լինում եմ նաև Երևանում: <strong>Այսպես. Մենուա Հարությունյանին առաջիկա չորեքշաբթի, երեկոյան ժամը 16:00 ժամադրում եմ Ստեփանակերտի մոտի Դեդաբաբոյի արձանի մոտ /դա հայտնի տատիկ-պապիկի արձանն է/: Այդտեղ, որպեսզի Մենուան հեշտ գտնի տեղը: Ես կլինեմ միայն Մովսեսի հետ /եթե Մովսեսը հավես անի գալու/, լպրծուն ջան: Չվախենաս: Ես քեզ գաղափարապես եմ ապացուցելու, որ դու իրավունք չունես հեռուստաէկրանին երևալու: Իսկ եթե վախենաս, ու Ստեփանակերտ չգաս, ապա ես Երևանում կլինեմ նույն շաբաթվա շաբաթ օրը /այսինքն փետրվարի 7-ին/: Էլի Մովսեսի հետ կլինեմ: Եթե տղամարդու մի փոքր նշույլ մնացել է մեջդ, ապա արի Քոչարյան Ռոբի կողմից դեղատներով շրջապատված Իսահակյանի արձանի մոտ, ժամը 18:00-ին:</strong> Հա, Ստեփանակերտ եթե գաս, ապա շատ «շուխուր» չանես, քանի որ այստեղի երիտասարդները քո նմաններից զզվում են ու Կեվորկովի Սերժիկին քծնելը ոչ մեկին դուր չի գալիս ու կարող է մինչև ժամադրավայր չհասնես. քո «Պեժոյով» սուսիկ-փուսիկ արի: Մեր ընթերցողներին խոստանում եմ, որ ո՛չ Ստեփանակերտում, ո՛չ էլ Երևանում ես խմբով չեմ հանդիպելու այդ լպրծունին, և տեսնենք, թե Մենուայի վախը որքանով է բռնված: Ես կլինեմ միայն Մովսեսի հետ: Ճիշտ է, Մովսեսն ասում է, թե Մենուան ում շունն է, որ նրա հետ էլ բանավիճես, բայց ես ուզում եմ Մենուայի վախը բռնել: Իսկ ընդհանրապես ամեն ինչ դեռ առջևում է: Ընթերցե՛ք «Տեսակետ» բլոգը և ուղարկեք հասցեն ձեր ծանոթներին ու մտերիմներին: «Բլոգը» գովազդելու այլ տարբերակ մենք չունենք: Մեր «պատասխանատու» լրատվամիջոցները չեն գովազդի մեզ: Նրանք ավելի շուտ Սերժի բոյը 1.90 կամ Քոչարյան Ռոբի, միայն իրեն հատուկ ձևով, ծամածռված ու պլաստմասե ժպիտով դեմքը անթերի ցույց կտան, քան մեր «բլոգը» կգովազդեն: Այնպես, որ հարգելի ընթերցող կարդա և փոխանցիր ընկերոջդ: Մինչ նոր հանդիպում:<br /></div><div align="right"><strong>Արմեն Վարդանյան</strong></div><br /><br /><div align="justify">Հ.Գ.-1: Հա, Մենուա: Այնպես չլինի, որ «պամպերսդ» լցնես ու չգաս ժամադրավայր: Ամոթ կլինի: Ամեն օր Մկան նոր կրակած մազերի հետ շփվողը, Սերժին սապոնվողը, Գռզոյին ուրացողը` պիտի որ տակը չլցնի: Չնայած <strong>«ռաժդյոննի պոլզատ, լետատ նե սմոժետ»</strong>: Ի դեպ, Մենուային առաջարկում եմ ինքն էլ մի որևէ լպրծունի հետ լինի, որ երկու-երկու լինենք: Ասենք, Տիգրան Ուրիխանյանի կամ Էդուարդ Շարմազանովի հետ: Մի խոսքով, քո տեսակի մարդու հետ կգաս, լպրծուն ջան: Մենք ձեզ կապացուցենք, որ և՛ գաղափարապես, և՛ եթե պետք լինի նաև ֆիզիկապես ձեր նմանները զրո են: </div><div align="justify">Հ.Գ.-2: Մովսես Կարապետյանի «Եկեք «մեռելապաշտությանբ» չզբաղվենք» հոդվածը տարատեսակ մեկնաբանությունների առիթ դարձավ: Մովսեսի հասցեին նույնիսկ հայհոյանք էր ուղարկվել: Մենք, անկախ մեր քաղաքական հայացքներից, այդ հայհոյանքները սիրով հասցեագրում ենք ուղարկողին: Նա գրել էր, որ Մովսեսը անձնական վիրավորանք էր հասցրել Լեվոն Տեր-Պետրոսյանին, բայց դա այդպես չէ եվ կարող եք դրանում համոզվել՝ եվս մեկ անգամ այդ հոդվածն ընթերցելով: Ճիշտ է, ես եվ Լուսինեն համաձայն չենք Մովսեսի շատ տեսակետների հետ, բայց դա կապ չունի: Մեր բլոգը ազատ է եվ եթե դուք ձեր մոտեցումներն ունեք, ապա կարող եք այն ուղարկել մեզ ու մենք առանց խմբագրման կտպենք: «Ֆիլոսոֆերը» կարող է հաստատել, որ մենք նյութերը չենք խմբագրում: Առավելագույնը կարող ենք բաց թողած տառերը լրացնել եվ վերջ: Իսկ հայհոյելը նշանակում է, որ հակափաստարկներ չկան: Ու հայհոյողը վախկոտ մարդ է, քանի որ անոնիմ է հանդես գալիս: Ի դեպ, եթե Մովսեսի հետ խնդիր կա, ապա կարող եք Մենուայի հետ ներկայանալ իմ նշած տեղերում ու իմ նշած ժամերին:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-982841666932682507?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-78157028143249720362009-01-30T12:00:00.010+04:002009-01-30T12:51:48.564+04:00<div align="center"> Կան ազգեր, որ անցյալով են ապրում, կան ազգեր, որ ներկայով են ապրում, իսկ կան ազգեր, որ ապրում են ապագայով: Մենք` հայերս, առաջին տիպին ենք պատկանում: Սիրում ենք թաղումներ, մեռած հերոսներին, «փառապանծ» անցյալը և այլն: Փոխարեն ճիշտ եզրակացություններ անելու, ներկայում կոնկրետ քայլեր անելու և ապագան կառուցելու` մենք սիրում ենք հետ նայել: </div><div align="justify"><br /><br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYK0o_NoJoI/AAAAAAAAAEY/PQcPImiokG0/s1600-h/0.1.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296994727997482626" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 228px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYK0o_NoJoI/AAAAAAAAAEY/PQcPImiokG0/s320/0.1.bmp" border="0" /></a>Անցյալով ապրելու, անցյալի սխալները չհասկանալու և «գնա մեռի՝ արի սիրեմով» ապրելու հետևանք էր նաև <strong>Լևոն Տեր-Պետրոսյանի</strong> քաղաքական վերակենդանացումը: Ո՞վ կմտածեր, որ քաղաքական դիակի վերածված Լևոնն այդքան ձայն կհավաքեր: Բայց այդ հարցի պատասխանը հենց Լևոնն է տվել: Եթե հիշում եք, նախընտրական ասուլիսներից մեկում` Լևոնն անկեղծացավ, որ իր վերադարձը հնարավոր դարձավ, քանի որ քաղաքական դաշտը ամայացել էր: Այս առումով Տեր-Պետրոսյանը ճիշտ էր. 2007-ի խորհրդարանական ընտրություններում ամբողջ ընդդիմադիր դաշտը պարտվեց /բնականաբար ընտրակաշառքի և այլ կեղտոտությունների, ինչպես նաև սեփական անմիաբանության պատճառով/ սերժական ՀՀԿ-ին ու ռոբական «Բարգավաճին»: Ու քանի որ ընդդիմադիր դաշտը մեռավ, ապա այդ մեռածների մեջ նախագահականի ժամանակ պիտի գար «ամենամեռած» քաղաքական գործիչ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը: Մինչև նրա վերադարձը՝ ամբողջ ընդդիմադիր դաշտը պարտվել էր` սկսած <strong>Վազգեն Մանուկյանից</strong>, վերջարցրած <strong>Ստեփան Դեմիրճյանով</strong>: Այն ժամանակ դեռևս ախքի չվերածված <strong>Արթուր Բաղդասարյանն</strong> էլ 2007-ի ընտրություններով խաղից արդեն դուրս էր մնացել ու դրա համար էլ հետո ծախվեց <strong>Սերժին</strong>, թուլացավ ու հիմա հաճույք է ստանում:<br />Այսինքն, երբ շատերը խոսում են այն մասին, որ Լևոնը կարողացավ շռնդալից վերադարձ ապահովել ու նրա վերադարձը գերեթե ներկայացվում էր որպես Քրիստոսի 2-րդ գալուստ / մեղա՜ Քեզ` Աստված/` ասեմ, որ դա կամ միամտություն է կամ քարոզչական հնարք, քանի որ ամբողջական վիճակից կտրված է ներկայացվում երևույթը:<br />Որպեսզի ճիշտ գնահատենք Լևոնի ֆենոմենալ վերադարձը, պետք է պատկերացնենք այն իրավիճակը, որի մեջ հայտնվել էր Հայաստանը 2008-ի նախագահական ընտրությունների շեմին. 2007-ի ընտրություններով ջախջախված ընդդիմադիր դաշտ, բոլոր ընդդիմադիրների պարտված կարգավիճակ և այլն: <strong>Եվ ամենակարևորը` 1700-ամյա քիրստոնյա ժողովրդին, հազարամյակի պատմություն /լավ, թե վատ` էական չէ/ ու մշակույթ ունեցող ժողովրդին իշխանական թևից դեմ տվեցին Սերժ Սարգսյանին, ով նարկոմանի, մաֆիոզի, անգրագետի, քյարթուի, ղումարբազի, կոռուպցիոների, արտաքին գեշության և այլ արատների հավաքական կերպարն է</strong>:<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYK7BHKawcI/AAAAAAAAAFA/tWEQWFbhns8/s1600-h/0.5.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5297001739518132674" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 195px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYK7BHKawcI/AAAAAAAAAFA/tWEQWFbhns8/s320/0.5.bmp" border="0" /></a>Սերժի պարագայում ժողովուրդը նույնիսկ սատանային ձայն կտար, էլ ուր մնաց Լևոնն այդքան ձայներ չհավաքեր: Սա է իրողությունը: Մարդիկ, նախագահի թեկնածուներին նայելով, մտածեցին, թե այս պահին ու՞մ միջոցով թույլ չտան <strong>Նարիմանովի</strong>` ՀՀ նախագահ դառնալը և տեսան, որ Լևոնն է ամենաշատը հայհոյում, և ամենակարևորը` եղածների մեջ միայն Լևոնը ֆորմալ ընտրություն չէր պարտվել ու շատերը միամտաբար կարծեցին, որ Լևոնով կարելի է Սերժի դեմն առնել: Լևոնն էլ գիտեր, որ իրեն չի ընդունում ժողովուրդը ու դրա համար էր հնարել գործիք դառնալու և 3 տարով գալու գայթակղիչ առաջարկը: <strong>«Օգտագործեք ինձ որպես գործիք՝ այս իշխանություններից ազատվելու համար</strong>»,- խորամանկում էր Լևոնը: «<strong>Լևոնով Սերժին չթողնենք նախագահ դառնա, հետո Լևոնի հարցերը կլուծենք</strong>»,- միամտաբար «քաղտեխնոլոգիա» էր բանեցնում շարքային ընտրողը և այդ թեզը նույնիսկ լևոնականներն էին տարածում, քանի որ դա ձայն բերող էր:<br />Մարդկանց մեծամասնությունը շվարել էր. մի կողմում ղումարբազ Սերժն էր, մյուս կողմում` <strong>ավազակապետության հիմնադիր նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանը</strong>: Ու երբ նրանց ասվում էր, որ Լևոնն ընդամենը գործիք է, որ Լևոնը 3 տարուց գնալու է/ իմ կարծիքով, եթե Լևոնը նախագահ դառնար, ապա միայն ոտքերով դեպի առաջ նրան դուրս կբերեին նախագահական պալատից, շատ միամիտ ժողովուրդ ունենք/, որ Սերժից հետո Լևոնով կզբաղվենք` մարդիկ «քաք սրտի մխիթարանք» Լևոնին էին ընտրում, որովհետև զգում էին, որ Արթուր Բաղդասարյանը համ թույլիկ է /ի՞նչ իմանային, որ Լևոնն Արթուրից բեթար թույլիկ է դուրս գալու/, համ էլ ինչ-որ բան էն չէ օրինացի ղեկավարի գործողություններում /Արթուրիկը մի փոքր «լայթս» էր քննադատում իշխանություններին, իսկ երբ վերջում ուզեց քիլլերության շոու սարքել` գնացքն արդեն գնացել էր ու ժողովուրդը որպես գործիք ընտրել էր Լևոնին:<br />Ահա ձեզ Լևոնի այսպես կոչված ֆենոմենալ վերադարձի իրական պատճառների մի մասը: Եթե Լևոնը մշտապես պահանջված է եղել 98-ի հրաժարականից /իրականում՝ խայտառակ պարտությունից/ ի վեր /ինչպես պնդում են նրա կողմնակիցները/, ապա թող 2003-ին վերդառնար, ինչո՞ւ էր 10 տարի լռում, ինչո՞ւ էր 98-ին շնորհավորում <strong>Ռոբերտ Քոչարյանին</strong>` նախագահ դառնալու կապակցությամբ: Որովհետև ի տարբերություն իր վկաների` Լևոնն այնքան խելք ուներ, որ հասկանար իր ժամանակավրեպության իրողությունը: Պարզապես իշխանություններն այնպիսի նվեր մատուցեցին Լևոնին, որ չօգտվելն անիմաստ կլիներ նույնիսկ պաթոլոգիկ ծուլությամբ տառապող Տեր-Պետրոսյանի համար: Սերժի դեմ նույնիսկ ՀՀՇ-ի <strong>Գևորիկը </strong>ահագին ձայներ կհավաքեր, էլ ուր մնաց Լևոնը չկարողանար: Ժողովորդը մտածում էր Սերժից փրկվելու մասին և ոչ թե` Լևոնի գալու: Ու հիմա, երբ Լևոնը «Հաղթելու ենքը» չիրականացրեց` ժողովուրդն արդեն մոռանում է նրա մասին: Պատահակն չէ, որ հյուսիսային պողոտայում հավաքվածները մի ավտոբուսի մեջ կարող են տեղավորվել: Լևոնենք արդեն աղանդավորական շարժման են վերածվել:<br /><strong>Այժմ, ովքեր կրկին Լևոն են քարոզում, թող ներեն ինձ, բայց «մեռելապաշտությամբ» են զբաղված, քանի որ Լևոնը քաղաքական դիակ է, ով «այն աշխարհից» անբնականորեն եկավ մեզ մոտ, բայց շատ բնականորեն հեռացավ:</strong><br />Մեր հարգարժան ընթերցող <strong>Philosopher</strong> –ին կառաջարկեի դեպի ապագան նայել, այլ ոչ թե ապագան կապել տուն գնացած Լևոն Տեր- Պետրոսյանի հետ:<br />Մի երկու խոսքով կուզեի անդրադառնալ Philosopher-ի վերջին հոդվածին, որը նա մեզ ուղարկել էր` ի պաշտպանություն Լևոնի ու լևոնականների: «Երկու խոսք» հոդվածով մեր ընթերցողը ակամայից հակաքարոզչություն է իրականացրել Լևոնի հանդեպ: «<strong>Գեներալ Մանվել Գրիգորյանը ոչ միայն շարժման մեջ ներդրում չունեցավ, այլ խառնեց առաջին նախագահի ծրագրերը: Ցավոք, անձնականը ավելի գերակշռեց</strong>»,- գրում է Philosopher-ը: Մեկ այլ հոդվածում նա Լևոնին համեմատում է հայոց մեծ թագավորների հետ: Բայց չեղավ: Փաստորեն, լևոնական շարժման ծրագրերն, ըստ Philosopher-ի, խառնել է <strong>անգրագետ գեներալ Մանվելը</strong>:<br /><a href="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYK3EIEzGnI/AAAAAAAAAEg/I7ntmD2umj0/s1600-h/0.2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296997393256094322" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 237px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYK3EIEzGnI/AAAAAAAAAEg/I7ntmD2umj0/s320/0.2.bmp" border="0" /></a>Այդ դեպքում ո՞ւր մնաց Լևոնի ռազմավարական մտածողության մասին լեգենդը: Այդ ի՞նչ պիտի աներ Մանվելը, որ չարեց ու քաշեց մեռած լեզուների մասնագետին: Սա արդեն մարտի 1-ի գործով մեղադրանքի պես բան է հնչեցվում Լևոնի հասցեին` հենց լևոնականների միջոցով: Ակնհայտ է, որ երբ Լևոնը «Մա՛ն-վել» էր գոռում` հույս ուներ, որ Էջմիածնի ֆեոդալն իր հրոսակախմբով կանցնի իր կողմը: Լևոնը, երևի հաշվել էր, որ Քոչարյանը մի օր իրենց ջարդելու է ու ինքը դիմադրողների բանակ էր ուզում ստեղծել: <strong>Բայց ի՞նչ իմանար պատերազմի տարիներին օրվա երկրոդ կեսից գործի գնացող ու Արա Սահակյանի հետ շախմատ խաղալով աշխատանքային ժամն անցկացնող երբեմնի նախագահ Տեր-Պետրոսյանը, որ գեներալ դարձած Մանվելը քաքլանների քաքլանն է եղել միշտ /այդ թվում կռվի տարիներին/ ու նրա վրա հույս դնել չի կարելի:</strong> Պատահական չէ, որ Մանվելը շաքարային հիվանդություն ունի: Դա նաև վախից է լինում: Հիմա էլ վախից է, որ Էջմիածնում մանվելենք ոհմակով հարձակվում են անհատների վրա: Ու հիմա, եթե Լևոնը մի անգրագետ Մանվել չի կարողանում կառավարել` էլ ի՞նչ մեծ մտածող: Չնայած անգրագետ Մանվելը շատ-շատ, իբր թե, գրագետներից «խելացի» դուրս եկավ. անցավ ջրի հատակը, միչև անցնի վտանգը: Մանվելը փակվեց իր բնում, լեզու գտավ փողասեր Սերժի հետ ու խնդրեմ` տղան դարձավ Էջմիածնի քաղաքապետ: Մանվելի ուզածն էլ դա էր: Իսկ խեղճ ժողովուրդը իրականում գործիք դարձավ Լևոնի համար:<br />Ինչ վերբերում է Philosopher-ի նույն հոդվածում գրած մյուս թեզերին, թե իբր <strong>Ջհանգիրյանը</strong>, <strong>Գռզոն</strong> և մյուսները մաքրվեցին, քանի որ անցան Լևոնի կողմը, ապա ասեմ, որ դա այդպես չէ: Նախ ո՞վ ասաց, որ եթե Լևոնի կողմն են անցնում, ապա դա գերագույն ազնվություն է ու մարդկություն: Ուրեմն ով Լևոնի կողքը չէ` մարդ չէ՞: Դա սխալ թեզ է` նման Լևոնի` «ով մեզ հետ չէ` տականք է» թեզին: Եվ հետո շատ ճիշտ էր գրել մեր բլոգի մեկ այլ ընթերցող. Գռզոն ու Գագիկ Ջհանգիրյանը, ինչպես նաև <strong>Լեդին, Մյասնիկը, Սասունը</strong> և մյուսները պարզապես կամ սխալ հաշվարկ էին արել, կամ ցանկանում էին վերկանգնել իրենց նախկին կարգավիճակը /օրինակ` Գռզոն կուզենար կրկին միակ օլիգարխը լինել/, կամ էլ այսպես, թե այնպես վռնդվելու էին ավազակապետության կերակրատաշտից ու այլ բան չմնաց, քան Լևոնի մոտ կանգնելը /օրինակ՝ Գագիկ Ջհանգիրյանը/: Եթե հիմա Գռզոյին ու Ջհանգիրյան Գագոյին / ովքեր, ի դեպ, խնամիներ են/ հարցնեին, թե ի՞նչ են մտածում Լևոնի մասին, ապա համոզված եմ, որ վերջին հայհոյանքներն են տալու առաջին նախագահին, քանի որ նա բոլորին էլ «կուտ» տվեց: <strong>Մեկին ասեց. «Բուշի դաբրոն ունեմ», ժողովրդին ասեց. «Մեդվեդևին եմ տեսել», մեկին ասեց. «լրիվ կրած վիճակ ա», մեկին ասեց. «ամբողջ պետական ապարատը իմ կողմն ա» և այլն: Շատերն էլ իրենք իրենց «վնուշատ» արեցին որ «եթե Լևոնը դրել ա` ուրեմն մի բան գիտի»:</strong> Էս էր ամբողջ բլեֆն ու մեր ժողովրդի միամտության և քաղաքական անգրագիտության վրա հիմնված քաղաքական դիակ Լևոնի վերադարձի պատմությունը:<br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYK47NZif3I/AAAAAAAAAEw/LDU0khADyxU/s1600-h/0.3.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296999439089696626" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYK47NZif3I/AAAAAAAAAEw/LDU0khADyxU/s320/0.3.bmp" border="0" /></a>Իսկ Գռզոն, եթե նկատել եք, միայն երրորդ հանրահավաքին ելույթ ունեցավ: Այսինքն, օլիգարխը մինչև այդ գնահատում էր ռիսկերը: Նա շատ լավ հասկանում էր, որ Սերժը զորյական ռեյտինգ ունի ու երբ տեսավ, որ միտինգավորները գնալով շատանում են` մտավ խաղի մեջ, որպեսզի հետո ավարն իրենով անի: <strong>Չէ որ Լևոնն այդտեղ էլ էր «կուտը» տվել իր թիմակիցներին` ասելով, որ ինքը պաշտոններ կբաժանի՝ ըստ մարդկանց ներդրած ջանքերի: Ու նրա թիմում սկսեցին կիսել չսպանված արջի /իմա`իշխանության/ մորթին</strong>: Ասեմ, որ Գռզոն միգուցե լավ բիզնեսմեն է, բայց քաղաքական բիզնեսից բան չի հասկանում. ինչպե՞ս կարելի էր խաղադրույք կատարել քաղաքական դիակի վրա: <strong>Չկպավ Գռզոյի գործերը ու ես անկեղծորեն ափսոսում եմ, որ նրա ստեղծած «Բջնին» սերժական բորենիները հոշոտում են</strong>: Բայց խնդրում եմ լևոնականներին Գռզոյին չներկայացնել առաքյալի տեսքով: <strong>Չմոռանանք, որ սափրագլուխ «գալավարեզների» առաջին խմբաքանակը հանրային կյանք ներմուծեց հենց Գռզոն ու հիմա իր քաչալներից մեկին` Արտաշին նշանակել է կինո «Ռոսիայի» տարածքում գործող տոնավաճառի տնօրեն, իսկ վերջինս անմարդկային պայմաններ է ստեղծել աշխատողների համար</strong>: Սա էլ ձեզ «մարդ» դարձած Գռզոյի առանձին դրսևորումների մասին: </div><div align="justify"><strong><a href="http://2.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYK6C8lSRdI/AAAAAAAAAE4/E6t0tGKijWE/s1600-h/0.4.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5297000671526143442" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 181px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYK6C8lSRdI/AAAAAAAAAE4/E6t0tGKijWE/s320/0.4.bmp" border="0" /></a>Ջհանգիրյան Գագոյին</strong> միևնույն է հանելու էին: Ես հիշում եմ, երբ միտինգի ժամանակ Գագոն հայտարարեց, թե «<strong>քիչ առաջ Քոչարյանն իրեն աշխատանքից հեռացրել է, բայց ոչինչ ես մի քիչ կհամբերեմ</strong>»: Այսինքն, Գագոն հաշվարկել էր, որ Լևոնը հեսա նախագահ է դառնում ու շտապել էր հարթակ, որպեսզի «մի քիչ» հետո զինդատախազ կամ էլ նույնիսկ գլխավոր դատախազ նշանակվի: Սա է ճշմարտությունը: Ու պետք չէ ճամբարից-ճամբար անցնողներին ազնվացնել:<br />Գռզոներն ու ջհանգիրյանները Ռոբերտի օրոք իրենց սուսիկ-փուսիկ պահեցին, որ «չմորթվեն», իսկ Լևոնի գալով մտածեցին, որ կերակրատաշտը ավելի մոտ կարող է լինել: Ուրիշ ոչինչ: Եթե Ջհանգիրյանն այդքան մարդկություն ուներ, ապա թող հոկտեմբերի 27-ի գործով ժամանակին խոսեր ու հրաժարական տար այն ժամանակ, երբ Քոչարյանն արգելեց նրան հոկտեմբերի 27-ի գործով ելույթ ունենալ ԱԺ-ի նիստում, և ոչ թե 10 տարի անց ասեր, որ ինքը համաձայն է Լևոնի հետ, որ 27-ի գործով իշխանությունները պատասխան են տալու: Գագոն թող ամաչի, որ <strong>Վազգենի</strong> դիակի վրա առևտուր արեց ու մնաց Քոչարյանի ու Սերժի հետ: Ու պետք չէ ոչնչություններին հերոսացնել` ինչ է թե Լևոնի կողքը կանգնեցին: <strong>Սատանայի կողքը կանգնելով` հրեշտակ չեն դառնում</strong>:<br />Կամ արդյո՞ք ժողովրդավարության համար էր պայքարում սադիստ «քաղբանտարկյալ» <strong>Մուշեղ Սաղաթելյանը</strong>: Իհարկե` ոչ: Մուշեղը պայքարում էր իր սադիստության ու «կլյուչնիկության» իրավունքը վերականգնելու համար: Սա ի նկատի ունեն լևոնենք, երբ խոսում են սահմանադրական կարգը վերականգնելու մասին:<br />Ի դեպ, նույն Լևոնը հոկտեմբերի 27-ի մասին խոսեց միայն 10 տարի անց: Բա եթե կասկածում էր Ռոբին ու Սերժին, ապա ինչո՞ւ չէր խոսում մինչ այդ: Մոլորյալներ <strong>Արամ Զ.Սարգսյանն ու Ստեփան Դեմիրճյանը </strong>անմիջապես հավատացին Լևոնին, այնինչ Լևոնն ամենաշատը ինքն է ատում <strong>Վազգեն Սարգսյանին</strong>, քանի որ նա հեռացրեց Լևոնին Բաղրամյան պողոտայից:<br />Ներկա Իրավիճակի ամբողջ ողբերգականությունն այն է, որ Սերժի ընդդիմությունը Լևոնն է: Սերժի հրեշավոր ծրագրերի իրականացման դեմ պայքարող չկա: Լևոնը տուն է գնացել ու սպասում է, որ Սերժը Ղարաբաղը ծախի ու ինքը դժգոհության ալիքի վրա գա իշխանության: Իսկ թե այդ ընթացքում ինչ կլինի` լևոնենց չի հետաքրքրում: Դրա համար նոր սերունդը պիտի արթնանա ու սրանց բոլորին իրենց տեղը դնի: </div><div align="right"><br /><strong>Մովսես Կարապետյան</strong></div><br /><br /><div align="justify">Հ.Գ.: Ի դեպ, ո՞ւ է Լևոնը: Ես դիմում եմ բոլոր լևոնականներին: Եթե նրան գտնեք, ապա հարցրեք, թե ինչո՞ւ ձայն-ծպտունը չի լսվում: Մարդը տուն է գնացել, իսկ նրա երկրպագուները դեռ իլուզիաների մեջ են: Էս իշխանություններն էլ լեդիներին ու մյասնիկներին չի ազատում, որ Լևոնն էլ ընդհանրապես խոսելու թեմա չունենա: Իշխանություններն էլ են հիմար: Եթե Լեդին դուրսը եղավ` ի՞նչ պիտի անի: Հո՞ իշխանությունը չի վերցնելու: Ընդհակառակը Լևոնի հարցերն է լուծելու, որ իրեն «կուտ» տվեց ու գցեց քաքը: Մուղամասեր Գալուստ Սահակյանի ասած` այդ մարդիկ իրենց ընկերներն են, որոնց խաբեցին լևոնենք: Սա է դաժան ճշմարտությունը: Նույն Լեդին դարձել էր Լևոնի վկա, քանի որ բազում հանցանքներ ուներ ու չէր կարողանում կոծկել դրանք ու բացի այդ` իշխանությունները ավելի լավ աչքով էին նայում Լեդու մոտ թուլայի կարգավիճակ ունեցող Լֆիկին, իսկ դա խոցել էր շունբազ Լեդի Հակոբի արժանապատվությունը:<br />Ինչ վերաբերում է Լևոնի ակտիվացմանը, ապա ասեմ որ դա այլևս չի լինելու: «Հեսա Ղարաբաղը ծախում են»,- ամիսներ առաջ գուժում էր Լևոնը: Բա ո՞ւր է ծախված Ղարաբաղը: Տեր-Պետրոսյանը տուն գնալու հիմնավորումներ է ման գալիս, իսկ նրա վկաները սկսում են փրփուրները բերաններին խոսել, որ հեսա Ղարաբաղը ծախում են: Անշուշտ Լևոնը կուզեր, որ Ղարաբաղը հանձնվեր ու ինքը գար և ասեր. «<strong>Տեսաք ժողովուրդ, ես ձեզ ասում էի, որ վատ է լինելու: Իմ մոտեցումը հաղթեց, հետևաբար ես եմ ամենախելոքը</strong>»: Բայց քանի որ Լևոնի կռռոցները իրականություն չեն դառնա` Լևոնը շատ վատ կավարտի և՛ իր քաղաքական կարիերան, և՛ իր կյանքն ընդհանրապես: Լևոնի մուրազը փորը կմնա, բայց Ղարաբաղը ծախված չի տեսնի ու դժգոհության ալիքի վրա իշխանության չի գա, իսկ նրա կողմնակիցները կամ կլքեն Լևոնին, կամ էլ Լևոնի հետ «գերեզման» կգնան: Իսկ չի ծախվի Ղարաբաղը ոչ թե այն պատճառով, որ Նարիմանով-Սերժիկը անչափ հայրենասեր է: Ոչ: Ընդհակառակը` Սերժն էլ քիրվայության կողմնակից է` ինչպես իր գաղափարական հայր Լևոնը: Պարզապես Սերժը փող շատ է սիրում և գիտի, որ այն շատացնելու համար իշխանություն է պետք: Իսկ Սերժը լավ գիտի, որ Ղարաբաղը ծախելով ինքն իշխանության չի մնա և, հետևաբար, Ղարաբաղն առայժմ վտանգված չէ: Սերժի մաման կլացացնեն, եթե հանկարծ Ղարաբաղի անկախության դեմ մի բան անի:<br /><a href="http://2.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYK8mzvmAWI/AAAAAAAAAFI/tElbzdTzyyc/s1600-h/1.bmp"></a><a href="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYK-VsRtZsI/AAAAAAAAAFQ/2M8IFtzm7_E/s1600-h/1.bmp"><strong></strong></a><strong><a href="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYK_L_JklKI/AAAAAAAAAFY/VUKeiEDkC0U/s1600-h/1.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5297006324392170658" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 180px; CURSOR: hand; HEIGHT: 261px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SYK_L_JklKI/AAAAAAAAAFY/VUKeiEDkC0U/s320/1.bmp" border="0" /></a>Իսկ Լևոնն, իրոք, անփառունակ վախճան է ունենալու: Նույնիսկ մահվան մահճում նա կարող է զառանցել. քիրվայություն… քիրվայություն… Թուրքիա… ցեղասպանության հարցը սփյուռքի գործն է… Վանո /ծափահարություններ/… Ղարաբաղի հարցում մեր դեմ է ամբողջ աշխարհը… Բլեյան Աշոտին ես էի Բաքու ուղարկել պատերազմի տարիներին, որ քիրվայությունը պրակտիկ դաշտ տեղափոխեի… Վազգե՛ն` նախագահ, Վազգե՛ն` նախագահ… թու՛, էս ի՞նչ 96 թվի չար երազ էր… «Ղարաբաղ» կոմիտեին ես չեմ հանձնել սովետական ԿԳԲ-ին… ես ուզում էի մեռած լեզուներ ուսումնասիրել… քիրվայություն… Գյուլին ես էի ուզում ընդունել… դաշնակները վտանգավոր են…Նիկո՜լ, Նիկո՜լ, ո՞ւր ես… Գռզոն էլ փող չի՞ տալիս… ի՞նչ… Սեժիկի՞ն է ծառայում… «Բջնի» եմ ուզում… այս ինչո՞ւ լույսերը գնացին… Սադոյանն էլի լափված մազութի՞ց է խոսում… ներիր ինձ Համբարձում Գալստյան, ներիր Համբո ջան… նույնիսկ հիմա Քոչարյան Ռոբերտին եմ տեսնում… հեռու տարեք ինձ, ես վախենում եմ Ռոբերտից… մարտի 1՝ արյան բաղնիք… իշխանության է գալիս պատերազմի կուսակցությունը… Սերժը Ռոբերտի համեմատ լավն է… Մա՛ն-վե՛լ, Մա՛ն-վե՛լ… էլի քաշեց էդ Մանվելը… սա երգի ու պարի հեղափոխություն է… Քոչարյանի անունը մի տվեք… դեռ Ղարաբաղը փուլայինով չե՞ն տվել… ես ատում եմ Վազգեն Սարգսյանին… ես Մեդվեդեվի՜ն եմ տեսել… ԱԽՔ… ես Կոնդոլիզա Ռայսի՜ հետ նկար ունեմ… ԱԽՔ… Քլինթոնը ուսիս թփթփացրե՜լ է… ԱԽՔ… ես ինքս ինձնից «դաբրո» ունեմ… ԱԽՔ… մեր շարժումն անկասելի է… Ռոբե՛րտ, հեռացի՛ր… հի՛-մա՛, հի՛-մա՛… պայքա՛ր, պայքա՛ր մինչև վերջ… պայքա՛ր, պայ…<br /></strong>Վերջ:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-7815702814324972036?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Մովսես Կարապետյանhttp://www.blogger.com/profile/03513675718743610633noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-84179821154336062182009-01-29T11:39:00.002+04:002009-01-29T11:45:16.862+04:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYFeUY_3QXI/AAAAAAAAAJg/rvk_Mcn6gr4/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296618341165121906" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 179px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYFeUY_3QXI/AAAAAAAAAJg/rvk_Mcn6gr4/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> Քանի որ մեզ մոտ «Վերվարածներ» ու այլ հիմարություններ են ցուցադրվում հեռուստատեսությամբ, ապա բնական է, որ սովետական տարիների պահեստապետ, իսկ այժմ <strong>Սերժ Սարգսյանից</strong> մեդալ ստացած պոնչիկ-գործարար <strong>Հրանտ Վարդանյանի</strong> 60-ամյակը պետք է TV-ները ներկայացնեին այնպիսի պաթոսով, կարծես փղիկ-Հրանտը նոր գրականություն է ստեղծել, կամ օսկարակիր ֆիլմ է նկարել կամ Ակապելա է կատարել իտալական բեմերում:<br />TV-ների վարքը բացատրելի է: Նրանք գովազդային փողեր են ստանում քցիբ Հրանտից և դա մեծ հերոսություն է` փող պոկել սովետի պահեստները թալանած ու սեփական աշխատողների հետ ստրուկի պես վարվող Հրանտ Միխայիլովիչից:<br />Բայցի այդ, TV-ները տեսան, որ «բարձրյալ» Սերժը մեդալ է տալիս Հրանտին, իսկ դա արդեն ցուցում է, որ Հրանտի 60-ամյակը պետք է լուսաբանել այնպես, որ <strong>Վիլյամ Սարոյանի</strong> 100-ամյակը ստվերվի` փողասեր, <strong>Քոչարյան Ռոբի</strong> սիրած «պավիդլան» կոնֆետի մեջ լցնող, Թուրքիայից ապրանք բերող ու հայկական փաթեթավորմամբ տեղական արտադրությունը գովերգող Հրանտ Վարդանյանի ծննդյան ֆոնին:<br />Հրանտ Վարդանյանի մեդալ ստանալը նաև այլ բան ցույց տվեց: Ուրեմն ինչքան թույլ ու անզոր է դարձել չընտիր Սերժ Սարգսյանը, որ նույնիսկ իրեն ամեն օր հայհոյող բիզնեսմենին է մեդալ տալիս: Ժամանակին Հրանտ Վարդանյանն ասում էր, որ մինչև Սերժ Սարգսյանի հարցերը չլուծվի` կոռուպցիան երկրից չի վերանա: Դա հեռավոր 2003-ի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ էր, երբ պոնչիկ-Հրանտը հոգով դաշնակ էր, իսկ մարմնով` քոչարյանական: Հետո եկան այլ ժամանակներ: Հրանտը վախից չոքեց ու միայն Քոչարյանի միջամտությամբ էր ներվում իր հայտարարությունների համար:<br />Այժմ թվում էր, թե Սերժը կուտի իրեն հայհոյած Հրանտին: Բայց դե Սերժը հիմա «շան օրի» է ու «նե դո Հրանտա»: Հիմա, ընդհակառակը, հրանտներին պիտի Սերժը մեդալ բաժանի: Այսինքն, ով ուզում է մեդալ ստանալ` խորհորդ ենք տալիս մի լավ հայհոյել Սերժին: <strong>Կեվորկովյան շկոլան անցած և Բերժնևի տարիներին մեդալ բաժանելը ամեն օր տեսած Սերժին, այլ բան չի մնա` քան իրեն հայհոյողին պարգևատրելը:<br /></strong>Սերժը շուտով մեդալներ կարող է բաժանել կոշիկի «բուտկի» տերերին, դանակ-մկարտ սրողներին և վարչապետ Տիկոյի հարկային մոլագարությունից տուժած այլ սուբյեկտներին: Սերժը երևի մտածում է, որ եթե մեդալ տա, ապա իրենից բոլորը գոհ կմնան ու ինքն իր չար նպատակների իրականացման համար թիրախ կդարձնի պեդոֆիլ Տիգրան Սարգսյանին: Սերժին ասենք, որ չի ստացվի: Սովետի ժամանակները վաղուց անցել են:<br />Բայց հետքրքիր է, որ մեդալ տվողն ու մեդալ ստացողը սովետական մենթալ համակարգի մարդիկ էին: Սերժն էլ, Հրանտն էլ միմյանցից զզվում են, բայց մեդալի հանձնման ժամանակ երկուսն էլ անկեղծորեն ուրախ էին: Ես մտածեցի, որ հիմա «վ զասոս» համբուրվելու են Սերժն ու Հրանտը` ինչպես բերժնևյան ժամանակաշրջանում էին մեզ ցույց տալիս «Վրեմյա» ծրագրով:<br /><strong>Մեր օրերի Զիմզիմով-Հրանտն այժմ կարող է հանգիստ հայհոյել Սերժին ու թաքցնել հարկերը: Հո Սերժի հարկայինի գամփռները չեն կարող հարձակվել մեդալ ստացած Հրանտի բիզնեսների վրա ու հետո «Հայլուրով» ցույց տան, որ Հրանտի օբյեկտներում ՀԴՄ-ի կտրոններ չեն տրամադրում:</strong> Այսպիսով, Հրանտը վաստակել է, Սերժին կոռուպցիայի մեջ մեղադրելու վաստակավոր կոչումը: Տարոսը մյուս բիզնեսմեններին: <strong>Սերժը հիմա պիտի մեդալ տա Լֆիկ Սամոյին, Նեմեց Ռուբոյին /որպես Հրանտի կոնտրագենտ/, Ալրաղացի Լյովիկին, Ֆլեշ-Բարսեղին և, իհարկե, Դոդի Գագոյին:</strong> Չէ որ Դոդի Գագոյի մայր <strong>Ռոզան</strong> էլ, ժամանակին հարցազրույց տալով թերթերից մեկին, անկեղծացել էր, թե իրենք հարկերը թաքցնում են պետությունից, որ «դրանք չտանեն կազինոներում տարվեն»: Տիկին Ռոզայի այդ հարցազրույցը լուրջ աղմուկ բարձրացրեց: Ասում են, որ Սերժ-Ռոբ-Դոդ ֆորմատով մեծ «ռազբորկա» է եղել այդ առիթով և Դոդին մի երկու չափալախ է տվել Սերժն ու հասկացրել, որ 2007-ի խորհրդարանական ընտրությունների ժամանակ Դոդը ծոծրակը կտեսնի, բայց իր ուզած թվերը չի հավաքի /եթե հիշում եք, 2007-ի ԱԺ ընտրությունների ժամանակ Դոդը գոռում էր «50+1 տոկոս»/: Այդպես էլ եղավ: Բայց հետո շատ ջրեր հոսեցին ու Դոդը դարձավ Սերժի կոալիցիոն գործընկերը: Եվ հիմա ճիշտ ժամանակն է մի մեդալ էլ Դոդի Գագոյին տալ: Ումի՞ց է պակաս: Ինքն էլ Հրանտի պես ամեն օր հայհոյում է Սերժին ու նրա փեսա Միշիկին, ինքն էլ /մոր միջոցով/ Սերժին մեղադրել է կոռոըպցիայի ու թալանի մեջ և, հետևաբար, արժանի է Սերժից մեդալ ստանալուն: «Առա՛ջ, Հայաստան»:<br /></div><div align="right"><strong>Արմեն Վարադանյան</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-8417982115433606218?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-62680943398459481142009-01-28T11:28:00.016+04:002009-01-28T14:37:14.177+04:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYAot76nN0I/AAAAAAAAAIY/yWN5vyNY1uA/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296277931430459202" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 234px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYAot76nN0I/AAAAAAAAAIY/yWN5vyNY1uA/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> Նորանկախ Հայաստանն իր հետ հասարակական կյանք ներմուծեց այնպիսի երևույթներ, որոնք մենք չէինք տեսել, քանի որ սովետի ժամանակ հրապարակային քաղաքական կյանք չկար ու չէինք իմանում, թե ով ինչի համար այս կամ այն պաշտոնին նշանակվեց և այլն:<br /></div><div align="justify">Անկախությունը, որպես գերագույն արժեք, անշուշտ, անքննարկելի կատեգորիա է, բայց քանի որ այդ անկախությունը դեռ երիտասարդ է` մենք բազում արատավոր երևույթների ենք հանդիպում, որոնք անկախության ծնունդ են:</div><div align="justify">Կադրային բազան ՀՀ-ի ամենախոցելի կողմերից է: <strong>Քաղաքական, տնտեսական և այլ համակարգերում վերև հասնելու համար, հիմնականում հետևյալ խաղի կանոններն են` կամ պիտի լինես թիմի ներսում, կամ «վոժդին» մոտ կանգնած, կամ էլ այնպիսի «սապոնվելու» տաղանդ դրսևորես, որ պարզապես անհարմար լինի քծնանքի պաշտամունքի կողմից քեզ շատ հայտնի տեղը չմտցնելը:</strong></div><div align="justify">Այս վերջին մոդելի մասին կուզեի մի փոքր մանրամասն խոսել: Հայաստանում երիտասարդ կարիրեիստ-պնակալեզների հոծ բանակ է ձևավորվել: Սրանք հիմնականում հոգով գեղցի տղերքն են /երբեմն աղջիկներ էլ են հանդիպում/: <strong>Այս տիպաժը կյանքում իր տեղն ուզում է գտնել քծնանքի, լպրծունության, «վոռմտնողության» և այլ նմանատիպ «տեխնոլոգիաների» շնորհիվ:</strong></div><div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYAoVElx8YI/AAAAAAAAAIQ/nsk6nDmsSNQ/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296277504262271362" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 246px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYAoVElx8YI/AAAAAAAAAIQ/nsk6nDmsSNQ/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>Նշված տիպաժի առաջին կարկառուն ներկայացուցիչը ախքիկ դարձած <strong>Արթուր Բաղդասարյանն</strong> էր: Չլինելով 88-ի շարժման անդամ` նա ցանկանում էր օգտվել շարժման ընձեռնած հնարավորություններից: Ու դրա համար էր այն տարիներին Արթուրիկը մաքրում Շենգավիթի այն ժամանակվա ղեկավար ու կարկառուն ՀՀՇ-ական <strong>Կարապետ Ռուբինյանի</strong> կոշիկները: Չնայած մաքրելն օգուտ չտվեց և Արթուրը ՀՀՇ վարչության անդամ չդարձավ: Բայց մարտնչող կարիերիստն իր հույսը չկտրեց ու մի գիրք տպագրեց <strong>Տեր-Պետրոսյանի</strong> մասին: Արթուրիկի չարչարանքներն իրենց արդյունքները տվեցին. ԱԺ պատգամավոր, իրավաբանների միություն և այլն: Արթուրն այդպես էլ լևոնական կմնար, եթե 98-ի իշխանափոխությունը չլիներ: Տղան իրեն չկորցերեց: Արագ անցավ <strong>Սերժի</strong> տակ ու նրա հովանավորությամբ ստեղծեց «Օրինաց Երկիր» գրասենյակը: Թե ինչ եղավ հետո` բոլորը գիտեն:<br /><strong>Արթուրիզմով այժմ շատ ջահելներ են տառապում. Վազգեն Խաչիկյան, Էդուարդ Շարմազանով, Արմեն Աշոտյան, Մենուա Հարությունյան, Կարեն Ավագյան, Սամվել Ֆարմանայան, Վահան Բաբայան և այլն /բոլորին չես հիշի, նրանք այնքան շատ են/: <a href="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYAqCUU5oKI/AAAAAAAAAIw/43Wij3i7C9o/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296279381092180130" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 149px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYAqCUU5oKI/AAAAAAAAAIw/43Wij3i7C9o/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>Սրանց նմանների հոգևոր հայրը Արթուր Բաղդասարյանն է: Ու կապ չունի, որ այդ մարդիկ Արթուրիկի կուսակցությունից չեն: Նմանատիպ ջահելները կուսակցություն չեն ունենում: Նրանց կուսակցությունը կերակրատաշտին մոտ գտնվելն է:</strong> Ու քանի որ ընդդիմությունը այդ հնարավորությունը չի տալիս` սրանք միշտ կանգնում են իշխանության կողքը: Իսկ հոգևոր հայր է Արթուրիկը գլոբուսի գլխով Աշոտյանի, լպրծուն Մենուայի կամ ժամանակին Արթուր Բաղդասարյանին ամեն ինչով նմանվել ձգտող <strong>Սամվել Ֆարմանյանի</strong> համար, քանի որ նորանկախ Հայաստանի քաղաքական դաշտում լպրծունության ու «վոռմտնողության» առաջին ճանապարհը հենց ԱԽՔ-ը հարթեց: Աշոտյանները, դպրոցական տարիքից, ուշի-ուշով հետևում էին Արթուրի «փշոտ» ճանապարհին և երբ «հաջողույթուն» տեսան` իսկույն լծվեցին գործի: Այդ լպրծունները այժմ պատրաստ են ծախել ու ծախվել բոլորին` միայն թե լափը տեղը լինի:<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYAqjs2sfII/AAAAAAAAAI4/vVza9w2V1t8/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296279954612059266" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 262px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYAqjs2sfII/AAAAAAAAAI4/vVza9w2V1t8/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>Լաբառոշ ու բավական վախենալու դիմածնոտային համակարգ ունեցող, կենսաթոշակային հիմնադրամի այժմյան տնօրեն <strong>Վազգեն Խաչիկյանի</strong> համար մի ժամանակ կուռք էր <strong>Վազգեն Սարգսյանը, հետո Քոչարյանն ու Մարգարյան Անդրանիկը, հետո Սերժը:</strong> Թե հետո ո՞վ կլինի` դժվար չէ կռահել` ով իշխանության կլինի: Եթե նույնիսկ Լևոնն էլ գա, ապա խաչիկյաններն ու մենուաները, ֆարմանյաններն ու վահանբաբայանները անմիջապես լևոնական կդառնան ու կհիմնավորեն, որ հոգով միշտ էլ Տեր-Պետրոսյանի հետ են եղել, պարզապես այդ կեղտոտ Սերժիկն էր իրենց ստիպում էշ-էշ դուրս տալ: Կարող եք չկասկածել: Այդպես էլ կանեն: Մենուան իր հավասարը չի ունենա: Նա Լևոնին կտա արդեն ոչ թե տարվա, այլ հազարամյակի մարդ, <strong>Արարատ Զուրաբյանին</strong> կշնորհի տարվա համայնքապետ, իսկ <strong>Նիկոլ Փաշինյանին</strong>` տարվա լրագորղ, տարվա քաղաքական գործիչ ու էլ չգիտեմ ինչ: <strong>Բայց քանի որ դեռևս ադրբեջանական Նարիմանովն է իշխում Հայաստանում` մենուաները անմռունչ գովերգում են Սերժի բոյն ու կապույտ աչքերը, խոսում նրա գեղեցկության ու անթերի առոգանության մասին:<br /></strong>Վահանբաբայաններն ու ֆարմանյանները պատրաստ են ճամբարից-ճամբար անցնել` միայն թե կարիերա անեն: Պատրաստ են հաչել նույնիսկ իշխանական դեմքերի վրա, եթե «զակազչիկը» ավելի բարձր իշխանավոր է: Նույն Մենուան հաճույքով գռմռում է, երբ վերևից «կոռմը» գցում են: Երբեմնի ընդդիմադիր Վահան Բաբայանն էլ այժմ հաչում է ցանկացած թեմայով, միայն թե մի <a href="http://2.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYAw7B6b93I/AAAAAAAAAJQ/BUY4kTYBT7I/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296286952471656306" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYAw7B6b93I/AAAAAAAAAJQ/BUY4kTYBT7I/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>քիչ «կոռմ» լինի: Այդ առումով <strong>Տիգրան Ուրիխանյանի</strong> բախտը չբերեց: Ուրիխանյանը քծնում ու քծնում էր, քծնում ու քծնում էր, քծնում ու քծնում էր Սերժին, բայց ոչ մի օգուտ: Դե դուր չի գալիս Սերժի փեսա <strong>Միշիկին</strong> Տիգրանը, հո՞ զոռով չի: Բայց ես կարծում եմ արդար չի: <strong>Տիգրան Ուրիխանյանն ինչով է պակաս նույն Մենուայից կամ Շարմազանով Էդոյից: Տիգրանը նույնիսկ արտաքինից նման է Սերժին /հլա Սերժի «շուշաբանդ» ակնոցները մտովի վերականգնեք` կհամոզվեք դրանում/: Մարդը կարգին քծնում էր, ձեռքում միշտ սապոն կար, Մենուայից պակաս էլ չէր «պիտուշիցա» լինում, բայց ավաղ: Ինչ անես, անքննելի են լպրծուն-քծնողների գործերը: Ղումարի պես բան է` կշահես կամ չես շահի:<br /></strong>Հետքրքիր է, որ լպրծուն կարիերիստները հիմա երկու բանակի են բաժանվել: Երկուսի նպատակն էլ նույնն է: Պարզապես սկսվել է ներտեսակային պայքար` «հների» ու «նորերի» միջև:<br />«Հները» դա պայմանականորեն քյարթու-կարիերիստներն են: Այդ «դպրոցի» ներկայացուցիչներ կարելի է համարել Վազգեն խաչիկյանին, Էդուրդ Շարմազանովին, Արմեն Աշոտյանին, Կարեն Ավագյանին, Մենուա Հարությունյանին և այլն:<br />«Նորերը»` դա նույն պայմանականությամբ` անգլիախոս-կարիերիստներն են, ովքեր Սերժի փեսա Միշիկի «կուռացիայի» տակ են մնացել` հավաքվելով ՄԻԱԿ կուսակցության շուրջ: «Նորերի» ներկայացուցիչներն են` Սամվել Ֆարմանյանը, Լևոն Մարտիրոսյանը, Վահան Բաբայանը և այլ կենդանիներ:<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYAuSWrBgkI/AAAAAAAAAJI/6QHNTysiPdw/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296284054646260290" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 203px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYAuSWrBgkI/AAAAAAAAAJI/6QHNTysiPdw/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>«Հները» կատաղած են Սերժ Սարգսյանի վրա, որ իրենց ուզում է «նորերով» փոխարինել, որովհետև կեղտոտ գործերը «հներին» է հանձնարարվում, իսկ պաշտոնների ուզում են բրդել «նորերին»: Իսկ Սերժը, որպես կոմպլեքսավորված գավառական տղա, ուզում է իրեն փափլիկ դեմքով ու ժելեոտած մազերով «քույրիկ» տղաներով շրջապատել` ի նշան, իբր թե, իր մոդեռն մտածողության: Սերժը կարծում է, որ եթե <strong>Ներսես Երիցյանի</strong> նմանները խոսում են տերմիներով /որոնց բովանդակությունը ներսեսներն ու տիկոսարգսյաններն էլ չեն հասկանում/, ապա նրանք դեմք են ու ինքն այդ դեմքերով պիտի իրեն շրջապատի, որ իր «լեվըլը» բարձր լինի: Սա պարզունակ գավառամտություն է: Սերժի դժբախտություն այն է, որ իրականում «նորերը» թքած ունեն իր վրա և առանձին խոսակցություններում ձեռ են առնում Սերժին ու իր երգեցիկ հայերենն ու անգլերենի չիմացությունը <strong>/էդ «քույրիկների» համար անգլերենը կարծես օպիում լինի, ոնց որ թե իրենց ունենալուց առաջ` իրենց մայրերը «յես, յես, դաս իշ ֆանտաստիշ» են գոռացել/</strong>: Իրականում այդ «նորերը» ամենաքյարթուներն են` պատրաստ ամեն պահի ծախել հայրենիքը` միայն թե, ասենք Հունգարիայում, երկու շաբաթական «թրենինգների» գնալու հնարավորություն ստանան: Բայց դրանք Նարիմանովի պրոբլեմներն են:<br />Ես ենթադրում եմ, որ ջահելների ներտեսակային պայքարն ամենադաժանն է լինելու: «Նորերը» իրենց ուզում են ժամանակակից ցույց տալ, բայց իրականում էկոնոմիկայի նախարար Ներսես Երիցյանի նման տափակ ու դատարկ տղերք են ու ոչ մի սրբություն չունեն: <strong>«Նորերն» իրենց վեր են դասում հայ ժողովրդից ու անկեղծ համոզված են, որ իրենք դեմք են, քանի որ խոսքի մեջ հաճախ օգտագործում են «OK»,«վաու» կամ «շեթ» բառերը: </strong>«Հներն» այդ առումով մեծամիտ չեն, բայց համեմատած «նորերի»` զուտ գրքային առումով անգրագետ են: Եթե ճակատային պատերազմ գնա, ապա «հները» «նորերին» կկզզացնեն: Բայց եթե գնաց «մուտիլովկայական» պայքար, ապա Միշիկի օգնությամբ «նորերը» հաղթանակ կտոնեն:<br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYAyokpomQI/AAAAAAAAAJY/zyNRfv5hJO4/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5296288834402162946" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SYAyokpomQI/AAAAAAAAAJY/zyNRfv5hJO4/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>Եթե ինձ հարցնեին, թե ո՞րն է դրացից նախընտրելին, ապա կդժվարանայի պատասխանել: Չնայած հանուն արդարության ասեմ, որ «հները» գոնե խոսքերով հայրենիքի գաղափար ունեն /կեղծ` իհարկե/, բայց «նորերը» դա էլ չունեն ու դրանք անհայրենիք դուրսպրծուկներ են, շատ ավելի վտանգավոր, քան ցանկացած «հին»: Բայց դե կեղտը մնում է կեղտ, ինչ գույն կամ պնդություն էլ որ այն ունենա: <strong>Ես պարզապես կայֆ եմ ստանում «հների» ու «նորերի» գզվռտոցից: Մինչև «անտառապահի» գալը թող նրանք կռվեն, իսկ հետո նրանց բոլորին էլ ու նրանց այժմյան տերերին էլ կարելի է «սեքս` չերեզ մումբու-յումբու» անել:</strong> Ընդ որում` հրապարակավ, որպեսզի մատաղ սերնդի մոտ այլևս ցանկություն չառաջանա Արթուր Բաղդասարյանի ու նրա «գաղափարական» հետևորդների նման պահել իրենց:<br />Սամվել Ֆարմանյանիին պետք է պատժել` Արթուր Բաղդասարյանի ու Սերգո Երիցյանի հետ միևնույն վանդակը գցելով /թող երեքն էլ հիշեն իրենց կերած քաքերը/: <strong>Մենուա Հարությունյանին պետք է ուղարկել իր կողմից շատ սիրված տարվա մարզպետ Լիսկայի հարազատ եղբոր մոտ /ասում են` Լիսկայի եղբայր Աղալարը բռնաբարում է նույնիսկ տղաներին և դժվար թե ճերմակոտն Մենուան իր գլուխը պրծացնի` Աղալարին «Տարվա մարզպետի եղբայր» կոչումը շնորհելով/</strong>: Վազգեն Խաչիկյանին պետք է ուղարկել դիմածնոտային պլաստիկ վիրաբույժի մոտ /թող տառապի/: Արմեն Աշոտյանին պետք է մի գլոբուս նվիրել ու ստիպել, որ նա տարբերություն գտնի իր սափրած գլխի և այդ գլոբուսի կառուցվածքի միջև, ու մինչև չգտնի` սենյակից դուրս չգա /կարծում եմ սենյակից դուրս չի գա/: Էդուարդ Շարմազանովին պետք է նստացնել մի տեղ ու անընդհատ ցույց տալ իր իսկ տափակ ու անբովանդակ հարցազրույցները, ելույթներն ու ասուլիսները: Հեռուստադիտողի ականջները բռնաբարած Շարմազանովը պիտի զգա, թե դա ինչ է նշանակում:<br />Էլ ո՞վ մնաց: Հա : «Հանարապետություն» կուսակցության ջահել ընդդիմադիր Վահան Բաբայանին, ով վերջերս ՄԻԱԿ «հարս» է գնացել, պիտի նստեցնել դատարկ, ու կարմիր պատերով սենյակում ու չորս բոլորը կախել Վազգեն և Արամ Սարգսյանների նկարները: Թող հիշի, թե ով է եղել և որ չի կարելի քաղաքական պուտանկություն անել:<br />Ում անունը, որ «հների» կամ «նորերի» մեջ չնշեցի` թող ներող լինեն: Դուք այնքան շատ եք, որ ձեզ բոլորիդ չես հիշի: Մեր խնդիրը նմանատիպ բորենիների խրախճանքը դադարեցնելն է: Սրանք սերունդներ են խեղում: Դպրոցը կամ բուհը նոր ավարտածը կարող է մտածել, որ սա է ձևը: Չի կարելի դա թույլ տալ: Նարեկացի տված ազգը չի կարող «նարկոման» նախագահ, Մուկ ԱԺ նախագահ, պեդոֆիլ վարչապետ ու հանցագործ պատգամավորներ ունենալ: Ու այս պայքարում ոչ մի բարեկրթություն չի կարելի բանեցնել: </div><div align="justify"><br /><strong>Արմեն Վարդանյան</strong> </div><div align="justify"><br />Հ.Գ.: Քիչ էր մնում ամենակարկառուն բորենուն մոռանայի` ախքիկին: Արթուր Բաղդասարյանին պետք է պատժել հետևյալ կերպ. ամեն օր նա պիտի ընթերցի Լևոն Տեր-Պետրոսյանի մասին գրած իր գիրքը և բարձրաձայն արտասանի: Որից հետո մի մութ սենյակում պիտի մնա զուլում կնիկ <strong>Թամարա Պողոսյանի ու Թամարա Պողոսյան-2-ի` Հեղինե Բիշարյանի </strong>հետ: Նմանատիպ դադարից հետո, կարելի է Արթուրին անընդհատ ստիպել լսելու իր ելույթն այն մասին, թե ինչպես էր Սերժն ուզում սպանել իրեն և անմիջապես հետո ցուցադրել Արթուրի մեկ այլ ելույթ, որտեղ ախքիկը թութակի պես կրկնում է, որ ինքը արժանապատվորեն սեղմել է Սերժի /այսինքն` քիլլերության «զակազչիկի»/ մեկնած ձեռքը: Այդ ամենից հետո կարելի է մեկիկ-մեկիկ պոկել /համոզված եմ, որ Թամարա Պողոսյանը դա մեծ հաճույքով կանի ու հլա մի բան էլ Սերգո Երիցյանին ու ճակատին «օրինաց» գրած գարեջրագործին մասնակից կդարձնի/ Արթուրիկի վաղուց կրակած մազերը: Այսօր բոլորի ուշադրությունը Դոդի ու Մկան կրակած մազերն են, բայց մոռանում ենք, որ մազ կրակելու մոդան առաջինը հենց Արթուր Բաղդասարյանը գցեց: Լարեք ձեր հիշողությունը և կհամոզվեք, որ Արթուրիկի գլխի վերևի մասն ամբողջությամբ քաչալ էր, երբ նա ազգային հեռուստատեսությունում հաղորդում էր վարում: Պարզապես ախքիկը Մկից «շուստրի» էր. քանի դեռ ինքը ՀՀՇ-ի Արթուրիկն էր ու իրեն ոչ ոք չէր ճանաչում` գնաց ու մազերը շիթիլեց, իսկ Մուկը բռնեց ու, օր ծերության, գոմաղբով պարարտացրեց իր հոգնատանջ մազերը:<br />Այսպիսի բաներ: Առայժմ:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-6268094339845948114?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-29095292131205624632009-01-27T11:49:00.004+04:002009-01-27T12:33:59.857+04:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SX7ElDIvWcI/AAAAAAAAAHo/QKZ5r80VXug/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5295886352610449858" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 250px; CURSOR: hand; HEIGHT: 206px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SX7ElDIvWcI/AAAAAAAAAHo/QKZ5r80VXug/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> Հայաստանում, պատգամավորուհի <strong>Նաիրա Զոհրաբյանի</strong> ասած, «չէպէ» է: Դեգրադացվել են բոլոր համակարգերը` սկսած քաղաքականից, վերջացրած մշակութայինով: 88-ի ղարաբաղյան շարժման ժամանակ ո՞ւմ մտքով կանցներ, որ 20 տարի անց անկախ ՀՀ-ի նախագահ կդառնա սովետական շրջանում ԼՂՀ-ի հայատյաց ղեկավար Կեվորկովին ի պաշտոնե օգնած, «շուշաբանդ» ակնոցով ադրբեջանական ԿԳԲ-ի գործակալ <strong>Սերժ Սարգսյանը</strong>: Ճիշտ է, ՀՀ-ում դեգրադացիան այսօր չի սկսվել, բայց ի դեմս Սերժի նախագահացման` մենք արդեն թևակոխում ենք քայքայման վերջնական փուլ: Ու քանի որ ձուկը գլխից է հոտում` այդ հոտածությունը տարածվել է Ազգային Ժողով, կառավարություն, նախարարություններ, մշակութային միություններ, բիզնես և այլն: Սա իսկական աղետ է: <strong>Հեռուստատեսությամբ պետության անունից հանդես են գալիս մարդիկ, ովքեր մեր ճակատագիրն են որոշում, բայց ովքեր 8-ամյա նորմալ կրթություն էլ չունեն, կամ էլ եթե ունեն, ապա կրթվածությունն օգտագործում են քաղաքական պուտանկություն անելու համար</strong>: Վերջերս մի հոդված էի գրել քաղաքական շարքային պուտանկա Նաիրա Զոհրաբյանի մասին: Հակասական մեկանաբանություններ ստացա մեր ընթերցողներից: Մի մասը ճիշտ էր գնահատել հոդվածս, իսկ մյուս մասը` ոչ: Խոսվում էր այն մասին, որ չի կարելի կնոջը վիրավորել և դա սազական չէ հայ տղամարդուն, կամ էլ չի կարելի նախկին լրագրողին վիրավորել` համքարության սկզբունքներից ելնելով: Նախ ասեմ, որ ես ինձ լրագորղ չեմ համարում: Ինչ վերաբերում է բարեկրթությանը, ապա դա կեղծ կատեգորիա է այնպիսի շարքայինների պարագայում, ինչպիսին Նառա Զոհրաբյանն ու նրա նմաններն են: Այն ինչ ես գրել եմ Նառայի մասին` դա շատ մեղմ է այն ամենի համեմատ, ինչ որ նրա նմաններն անում են հասարակության հանդպ: <strong>Նառայի նմանների պատճառով է, որ այսօր մեր ժողովրդի մեջ էլ հավատ չի մնացել ոչ մեկի հանդեպ: Խեղճ ժողվուրդը ում հավատում ու ընդունում է` վերջում ախք Արթուր Բաղդասարյան է դուրս գալիս: Բա ոնց չասես, որ Ա.Բաղդասարյանը քաղաքական առումով բ…-ի տղա է, քանի որ չընտիր Սերժին մեղադրում էր հնարավոր բոլոր հանցագործությունների մեջ, իսկ հետո «արժանապատվորեն սեղմեց Սերժից իրեն մեկնած ձեռքը»: Հետաքրքիր է, եթե Սերժը Արթուրին այլ օրգան մեկնած լիներ, ապա ախքիկը կրկին նույն «արժանապատվությա՞մբ» էր սեղմելու այն, թե՞ օրգանի «սպեցիֆիկայից» ելենելով` Հեղինե Բիշարյանին «դայաղ» կաներ: Հիմա ե՞ս եմ անբարեկիթ, որ վերևի տողերը գրեցի, թե՞ Արթուրիկ Բաղդասարյանը, ով հարյուր հազարավոր ընտրողներին դավաճանեց ու անցավ կերակրատաշտի մոտ:</strong> </div><div align="justify">Նույնն էլ սադոմազոխիստական հակումներ ունեցող Նառա Զոհրաբյանի պարագայում է: Մարդը «Հայկական ժամանակում» մի լավ դիվիդենտ հավաքեց ընթերցողից, իսկ հետո ծախվեց այն մարդկանց, ում դեմ քարոզում էր. կոճակ սեղմողներ, օլիգարխներ, գանձագողեր և այլն: <strong>Բա քաղաքական պուտանկա չէ, ի՞նչ է Նառան: Հետո ինչ, որ կին է: Ինչո՞վ է Նառան տարբերվում Դհոլ Գեղամյան Արտաշից: Այդ ինչու՞ պիտի Դհոլին քննադատենք, իսկ Նառային` ոչ: Դհոլին էլ էին «զրոներով» առնում, Նառային էլ նույնը արեցին: Դհոլների, ախքերի, սադոմազոխիստների` հասարակությանը հասցրած վնասը շատ ավելի մեծ է, քան մենք կարող ենք պատկերացնել:</strong> Էդ միջատները հուսալքության են հասցնում մեր ժողովրդին: Մարդիկ մտածում են, որ էս կյանքը միայն ծախվելով է: Հետևաբար, մեր հոդվածները նպատակ ունեն մաքրելու դհոլատիպ կամ նառայատիպ միջատներից, որպեսզի մաքրվի դաշտը: Մենք անարգանքի սյունին ենք գամելու բոլոր միջատներին: Հերթով: Ու սա չարությունից չէ, որ մենք անելու ենք: Հայաստանի ապագան է վտանգված ու արտակարգ միջոցառումներ են պետք: Ես իմ գործերն ունեմ, բայց շաբաթը 2-3 հոդված գրում եմ: Ինձ համար էլ հեշտ չէ: Ժամանակ չկա: Բայց գրում եմ, որովհետև կարծում եմ, որ գոնե մի փոքր օգուտ կարող եմ տալ մեր երկրին: Բլոգի իմ գործընկերներն էլ նույն մղումներով են գրում` ամենքն իր պատկերացրածով: Նրանք էլ պրոֆեսիոնալ լրագրողներ չեն, բայց կյանքը ստիպել է գրիչ, ավելի ճիշտ` համակարգիչ վերցնել ու գրել:<br /></div><div align="right"><strong>Արմեն Վարդանյան</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-2909529213120562463?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-73424239520376660132009-01-26T20:49:00.003+04:002009-01-26T21:00:12.672+04:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SX3rB9tOz3I/AAAAAAAAAHg/Nbv2lJQmZLw/s1600-h/Untitled-1+copy.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5295647155834244978" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 221px; CURSOR: hand; HEIGHT: 166px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SX3rB9tOz3I/AAAAAAAAAHg/Nbv2lJQmZLw/s320/Untitled-1+copy.jpg" border="0" /></a> Բավական ժամանակ է, ինչ այս ու այն կողմից լսում ես քննադատություն Համաժողովրդական Շարժման նկատմամբ: Հիմնական քննադատությունը <strong>Տեր-Պետրոսյանի</strong> նկատմամբ այն է, որ նրա շուրջ են հավաքվել մարդիկ, ովքեր և չեն կարող հանդես գալ ազատ դիրքերից և եղել են թե’ հանցագործ, թե’ թալանչի, թե’ ընտրակեղծարար և այլն, և այլն:<br />Այդպիսի քննադատություն հիմնականում ուղղվում է <strong>Խաչատուր Սուքիասյանին, Գագիկ Ջհանգիրյանին և մյուս երեք պատգամավորներին` Սասուն Միքայելյանին, Հակոբ Հակոբյանին, Մյասնիկ Մալխասյանին:<br /></strong>Խաչատուր Սուքիասյանին հասցվող քննադատությունը այն է, որ նա եղել է թե’ Տեր-Պետրոսյանի իշխանության օրոք, թե’ այս 10 տարվա օլիգարխներից մեկը:<br />Օլիգարխը` օլիգարխ, բայց, կարծում եմ, որ հիմա ոչ թե պետք է խոսել մարդկանց գործողությունների մասին, այլ` մարդկային էության: Մարդկային էությունը, մարդկային ազնվությունն ու արդարամտությունը վեր են ամեն մի թերությունից: Խաչատուր Սուքիասյանը 2007 թվականին կարողացավ ցուցաբերել մարդկային ուղղամտություն և կանգնեց Առաջին նախագահի կողքին: Հարց է առաջանում. չէ՞ որ նա էլ կարող էր շատ այլ օլիգարխների պես պաշտպանել իշխանական թեկնածուին և հիմա ո’չ Հայաստանում սեփական ունեցվածքը կկորցներ, ո’չ էլ ընդհատակում կլիներ: Այսինքն` մարդը ցույց տվեց, որ ինքը մարդ է: Անկախ նախկինում թույլ տված արարքներից, որոնց մասին բոլորն էլ գիտեն, Սուքիասյանը ցուցաբերեց քաղաքագիտական ու մարդկային ունակություններ:<br /><strong>Գագիկ Ջհանգիրյանին</strong> ևս բավականաչափ քննադատություն է ուղղված, որոնց էությունը հիմնականում կայանում է չհիմնավորված ինչ-որ սպանությունների և հացագործությունների կոծկման և 1996 թվականին ԿԸՀ փոխնախագահ եղած ժամանակ ընտրություններում ընտրակեղծիքի համակարգի ստեղծման մեջ:<br />Բոլորն էլ գիտեն, թե ինչ մեղադրանքներ են վերոհիշյալները, սակայն կրկին պետք է մի կողմ թողնեմ այդ ամենը: Պատճառը մեկն է. մարդը ցույց տվեց մարդկություն: Կրկին հարց կա. Նա էլ չէ՞ կարող էր նստել իր Հանրապետության դատախազի տեղակալի փափուկ աթոռին և չգալ հրապարակ, ելույթ չունենալ: Հիմա էլ կոկորդ չէր պատռի Փիլոյանի և Վարդանյանի դեմ: Այսինքն` այն մեղադրանքները, որոնք նաեւ «Տեսակետ»-ի հիմնադիր Մովսես Կարապետյանն է ներկայացնում, առոչինչ են մարդկային ազնվության համեմատությամբ:<br />Նույնը վերաբերվում է նաև մյուս պատգամավորներին, որոնց կարելի նույն նյութը վերագրել:<br />Այսպիսով, ակնհայտ է, որ մարդկային էությունը և ողղամտությունը, իրականությանը պարզ աչքերով նայելը ավելի լավ է, քան կյանքին նայել մեքենայի պատուհանից:<br />Հ.Գ. Ես իմ նյութում անդրադարձ չկատարեցի Էջմիածնի քաղաքապետի հոր` <strong>գեներալ Մանվելի</strong>, քայլերին և նրա ունեցած բացասական/դրական դերին, սակայն ակներեւ պիտի լինի, որ վերոհիշյալ գեներալը ոչ միայն Շարժման մեջ ներդրում չունեցավ, այլ խառնեց Առաջին Նախագահի ծրագրերը: Ցավոք անձնականը ավելի գերակշռեց:<br />Բայց չտարածվենք. Այս թեման մի առանձին նյութ գրելու համար է…</div><div align="right"><strong>Philosopher</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-7342423952037666013?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-88216586628548518062009-01-26T12:40:00.004+04:002009-01-26T12:58:41.801+04:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_dbrbaApWmzY/SX16mLKmO-I/AAAAAAAAACY/ByXS6lP6EUY/s1600-h/untitled2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5295523533108427746" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_dbrbaApWmzY/SX16mLKmO-I/AAAAAAAAACY/ByXS6lP6EUY/s320/untitled2.bmp" border="0" /></a> ԵԽԽՎ-ի Հայստանի հետ կապված որոշումից շատ բան է կախված: Ես համաձայն չեմ իմ գործընկեր <strong>Մովսես Կարապետյանի</strong> այն կարծիքի հետ, որ ճիշտ չի լինի, որ Հայաստանին զրկեն ձայնի իրավունքից: Ես համաձայն չեմ նաև Մովսեսի այն թեզի հետ, որ մարտի 1-ը ձեռնտու էր <strong>Լևոն Տեր-Պետրոսյանին</strong>:<br /></div><div align="justify">Որպես Հայ ազգային կոնգրեսի կողմնակից, ես գտնում եմ, որ ընդդիմության մարտավարությունը հետևյալը պետք է լինի. եվրոպական կառույցներին մանրամասն ներկայացնել «7-ի գործի» հետ կապված, ինչպես նաև մյուս քաղբանտարկյալներին առնչվող նյութերը: Պետք է նյութեր նախապատրաստել նաև «մարտի 1-ի» խորհրդարանական հանձնաժողովի խայտառակ գործունեության վերաբերյալ: Համաժողովրդական շարժման ալիքը մինչև այս տարավա մարտի 1-ը կրկին վերաաշխուժացնելու համար հարկավոր է հասնել նրան, որ ԵԽԽՎ-ն զրկի Հայստանին ձայնի իրավունքից: Դա անշուշտ, դժգոհության լուրջ ալիք կբարձրացնի ժողովրդի մոտ, իսկ իշխանական ճամբարում, ձայնազրկվելուց հետո, լուրջ խուճապ կտիրի: Այս ամենը հաշվի առնելով` մարտի 1-ի տարելիցին բավական քանակով մարդիկ կհավաքվեն և հնարավոր կլինի իրականացնել <strong>Նիկոլ Փաշինյանի </strong>«մեկ միլիոն մարդ, 24 ժամ» բանաձևը և հասնել իշխանափոխության: Հետագայում արդեն, երբ Տեր-Պետրոսյանը կգա իշխանության, բնականաբար, ԵԽԽՎ-ում կվերականգնվի Հայաստանի ձայնի իրավունքը: Այսինքն, երկու-երեք ամիս «ձայնազուրկ» լինելով` Հայստանը ավելի մեծ շանս է ստանում ժողովրդավարական երկիր դառնալու, քան` չզրկվելով: Եթե ԵԽԽՎ-ն առաջնորդվում է իր իսկ որդեգրած սկզբունքներով` ուրեմն պիտի պատժի այս իշխանություններին: Հասկանալի է, որ այդ պատիժը մենք ենք կրելու, բայց դա այն գինն է, որը պիտի վճարել ավելի լավ երկիր ունենալու համար: </div><div align="justify">Արդեն երկար ժամանակ է հնարավորություն էր տրվել <strong>Սերժին</strong> իրական քայլեր ձեռնարելու համար, բայց նա ոչինչ չարեց: Շարժումն այլևս իրավունք չունի շարունակել դադարի ռեժիմը: Պետք է նախապատրաստվել մարտի 1-ին նոր ալիք բարձրացնելուն, թե չէ Սերժը ոտքը լավ կպնդացնի ու վերջ: Սերժը չկատարեց իր խոստումները` Թուրքիայի հետ սահմանները չբացվեցին, Ղարաբաղի հարցը շարունակում է չլուծված մնալ և մեր ճանապարհները փակ են: Հետևաբար, Սերժի ժամանակային լիմիտը սպառվել է: Իշխանափոխությունը հարկավոր է, որպեսզի Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ գնանք նորմալ հարևանային հարաբերությունների կարգավորմանը, որպեսզի մեր տնտեսությունը կարողանա շնչել: Եթե Սերժը այս խնդիրները լուծեր, ապա կարելի էր նրան «շանս» տալ: Բայց նա ոչինչ չարեց: Գյուլի հետ հանդիպումը մնաց որպես հանդիպում: </div><div align="justify">Տեր-Պետրոսյանի գալով մենք շատ արագ կգտնենք նշված խնդիրների լուծումը և մեր ժողովուրդը հանգիստ ապրելու հնրավորություն կստանա և ոչ թե, դաշնակների ասած, 3 ճակատ կունենանք: Եվ այսպիսով մեզ հարկավոր է, որ ԵԽԽՎ-ն ձայնից զրկի Հայաստանին, իսկ շարժումը պետք է պատրաստվի մարտի 1-ից նոր հուժկու շարժում սկսելուն: Այս անգամ մարտի 1-ը մերն է լինելու: Եթե հապաղենք, էլ ուրիշ շանս չենք ունենալու ու Սերժիկը կարող է հավերժ նախագահ մնալ, իսկ հետո էլ իր փեսուն նախագահ կարգել: «Մեկ միլիոն մարդ և 24 ժամ իշխանություններին»: Սա պետք է լինի գարնան առաջին օրվա կարգախոսը: Եթե հիմա էլ չստացվեց, ապա էլ ե՞րբ: Ուրեմն` ի գործ: </div><br /><br /><div align="right"><strong>Լուսինե Թորոսյան</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-8821658662854851806?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Լուսինե Թորոսյանhttp://www.blogger.com/profile/15147296841203585600noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-88655849668969804832009-01-24T11:06:00.002+04:002009-01-24T11:09:31.025+04:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SXq-jLlwVrI/AAAAAAAAAHY/aIjXXgkJIL8/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294753823543285426" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SXq-jLlwVrI/AAAAAAAAAHY/aIjXXgkJIL8/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> «Տեսակետ» բոլգի ընթերցողներից մեկը հետաքրքրվել էր, թե ինչպիսի՞ քաղաքական ուղղվածութուն ունենք մենք` բլոգում գրողներս: Արդեն առիթ ունեցել ենք ներկայացնելու մեր քաղաքական նախապատվությունները: <strong>Իմ, Լուսինե Թորոսյանի և Մովսես Կարապետյանի</strong> մոտեցումները տարբեր են: Սակայն մեզ միավորում է մեկ բան. մենք բոլորս էլ չենք ընդունում այն համակարգը, որը ձևավորվել է Հայաստանում և Կարթագենը պետք է կործանվի` այսինքն համակարգը պիտի փոխել, իսկ դրա համար <strong>Սերժի</strong> իզութոզը պիտի վերանա: Չընդունելով համակրգը` չենք ընդունում նաև դրա կրող իշխանությանը` Սերժի գլխավորությամբ: Մեր` բլոգերներիս տարբերությունն այն է, որ Լուսինեն <strong>Լևոն Տեր-Պետրոսյանի</strong> միջոցով է տեսնում իշխանափոխությունը, իսկ Մովսես Կարապետյանը կարծում է, որ Սերժն ու Լևոնը միևնույն միջավայրի մարդիկ են և պետք է նոր սերնդի միջոցով ազատվել համակարգից` հրաժեշտ տալով և’ Սերժին, և’ Ռոբերտին, և’ Լևոնին: Ես կարծում եմ, որ այս պահի առաջնային խնդիրը իշխանափոխությունն է և ժողովրդավարական համակարգի ձևավորումը: Մի փոքր իդեալիստական կամ ուտոպիստական եմ գնահատում Մովսեսի մոտեցումները, քանի որ այս պահին այլ խաղացողներ չկան: Անհրաժեշտ է Լևոն Տեր-Պետրոսյանին օգտագործել որպես գործիք և ազատվել Սերժից: Հետո արդեն կերևա: Մեծ հաշվով` ես դեմ չեմ Մովսեսի մոտեցումներին, բայց դա, ըստ իս, պրագմատիկ չէ: Լուսինեն էլ է դա ասում: Ես հակաիշխանական եմ, Լուսինեն էլ, Մովսեսն էլ: Պարզապես Լուսինեն մոլի լևոնական է, իսկ Մովսեսը` ընդհակառակը: Կարելի է ասել, որ Մովսեսը մոլի հակասերժական ու հակալևոնական է: Տեսնել է պետք Մովսեսի դեմքը, երբ հեռուստացույցով կամ թերթի էջերից մեզ է նայում ուռած աչքերով Սերժ Սարգսյանը… Մենք կարծում ենք, որ կարևորը տեսակետների բախում լինի և ճշմարտությունը բացահատվի: Եվ ամենակարևորը` հրաժեշտ տանք այս ավազակապետությանն ու ավազակներին: Մեզ համար թանկ է յուրաքանչյուր կարծիք, որն ուղարկվում է բլոգին: Մեր ընթերցողները գնալով ավելանում են: Այսինքն մարդիկ փնտրտուքների մեջ են: Ուրեմն ամեն ինչ կորած չէ: Գրեք մեզ: Մենք խոստանում ենք բլոգի տեմպը պահել` «ամեն աշխատանքային օր առնվազն մեկ հոդված» սկզբունքով: <strong>Ողջունում ենք արտասահմանի մեր ընթերցողներին, ովքեր մեզ հետևում են Ռուսաստանից, ԱՄՆ-ից, Ֆրանսիայից, Անգլիայից, Էմիրատներից, Իրանից, Վրաստանից, Սինգապուրից, երմանիայից, Շվեդիայից և այլ վայրերից: </strong><br /></div><div align="right"><br /><strong>Արմեն Վարդանյան</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-8865584966896980483?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-67288566755562590882009-01-23T18:23:00.004+04:002009-01-23T18:57:26.733+04:00<div align="center"><em>«Տեսակետ» բլոգը բազում մեկնաբանություններ է ստանում իր ընթերցողներից: Անկախ այն հանգամանքից, թե արձագանքներն ինչպիսին են՝ մենք դրանք տեղադրում ենք բլոգում:</em> </div><br /><div align="center"></div><br /><div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SXnagUQ-bZI/AAAAAAAAAEQ/aKoZiq5b9t4/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294503085681307026" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 153px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SXnagUQ-bZI/AAAAAAAAAEQ/aKoZiq5b9t4/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>Հիմնական արձագանքները գալիս են իմ այն հոդվածների վրա, որտեղ ես քննադատում եմ նաև <strong>Լևոն Տեր-Պետրոսյանին</strong>: Հիմնական մեղադրանքները հետևյալն են. ես հանիրավի եմ նույնացնում <strong>Սերժին</strong> ու Լևոնին, սխալ եմ անում, որ ցանկանում եմ նոր սերունդ գա, որովհետև դա ուտոպիա է և Լևոնին քննադատելիս` էմոցիաներով եմ առաջնորդվում, այլ ոչ թե փաստերով: Ես, բնականաբար, համաձայն չեմ այդ տեսակետների հետ և ևս մեկ անգամ կհիմնավորեմ, թե ինչու:</div><div align="justify">Այն որ ներկա ավազակապետության համակարգի հիմնադիրը Լևոն Տեր-Պետրոսյաննն է` դա անհերքելի է: Իսկ որպեսզի հիմնավորումը լինի` դիմենք հենց Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ձևակերպմանը. ավազակապետությունն այն է, երբ իշխանությունը վերից վար կոռումպացված է և գործում են հանցավոր աշխարհի կանոնները: Իսկ ու՞մ հայտնի չէ, որ Լևոնի ժամանակ էլ իշխանությունը վերից վար կառումպացված էր և գործում էին հանցագործ աշխարհի կոնոնները: <strong>Վանոն</strong> ուներ <strong>Արմեն Տեր-Սահակյանի</strong> բանդան, որը մարդկանց ոչնչացնում էր: Սեփականաշնորհումը երբ սկսվեց` հիմնական միջոցները անցան Լևոնի եղբայրներ <strong>Թելմանի ու Պետրոսի</strong>, ինչպես նաև Վանո Սիրադեղյանի հովանավորյալ և ներկայում «քաղաքական վտարանդի» <strong>Խաչատուր Սուքիասյանի</strong> ձեռքը: Կարո՞ղ է այդպես չէր: Այս փաստարկների դեմ լևոնենք ասում են` մեր ժամանակ էլ կոռուպցիա կար, բայց այսօրվա պես համակարգված չէր: Միգուցե: Բայց դա արդեն ժամանակի խնդիր էր և պարզապես լևոնենք չհասցրեցին ավարտին հասցնել սեփականության ամբողջական տնօրինումը: Իսկ այն, որ լևոնենց ներսում կատաղի պայքար էր ընթանում` չէին թաքցնում նույնիսկ իրենք: Այսօրվա մտերիմ ընդդիմադիր ընկերներ <strong>Հրանտ Բագրատյանը, Խաչատուր Սուքիասայանը, Պետրոս Մակեյանը, Վանո Սիրադեղյանը, Լևոն Տեր-Պետրոսյանը</strong> և այլք` 1995-ից 1998-ն ընկած ժամանակահատվածում մամուլի էջերից էին նույնիսկ իրար կոկորդ կրծում: Պատահական չէր, որ կարկառուն ՀՀՇ-ական վաղամեռիկ <strong>Էդուարդ Եգորյանը</strong> դուրս եկավ ՀՀՇ-ից և սկսեց գործել Վանո-Լևոն տանդեմի դեմ: Նույն Եգորյանը, ով Հայաստանի ներկա դատական համակարգի խայտառակ վիճակի հիմնական մեղավորներից էր` գիտակցել էր իր սխալը և խոսում էր, որ Լևոնի օրոք երկիրը գնում էր «նոմենկլատուրային կապիտալիզմի» ճանապարհով: Իսկ <strong>Բագրատյանն ու Գռզոն</strong> բացահայտ հայհոյում էին միմյանց: Ընդ որում` հրապարակավ: Նոմենկլատուրային կապիտալիզմը դա նույն ավազակապետությունն է, երբ իշխանությունը և բիզնեսը սերտաճած են ու գործում է Վանոյի «բեսպրեդելը»: Կարծում եմ նաև գաղտնիք չէ, որ ընտրակեղծիքների ավանդույթը ներդրվեց հենց ՀՀՇ-ի ու Լևոնի օրոք. ծեծուջարդ, քվեատուփերի գողացում, կամայական հաշվարկներ և այլն: Սրանք բոլորը 1995թ-ից են գալիս: Կեղծված առաջին սահմանադրությունը ամրապնդեց այն հոռի բարքերը, որոնք, այո՛, կատարելագործվեցին <strong>Ռոբերտի ու Սերժի</strong> կողմից: Դրա համար էլ ասում եմ, որ Սերժ-Լևոն հակամարտությունը 2008-ի ընտրություններում կեղծ էր: Պայքարն ընդամենը ավազակապետության ղեկը վերցնելու շուրջ էր: <strong>Սերժի կողքը հավաքվել էին ներկա թալանչիները, իսկ Լևոնի կողքը` նախկին թալանչիները, աբիժնիկները, խեղկատակները և քաղաքկան լուսանցքում հայտնվածները: Սերժենք հիմնավորում էին իրենց լափելու իրավունքը, իսկ Լևոնի շուրջ հավաքվածները ձգտում էին տիրել իշխանական լծակներին:</strong> Խոսքը ժողովրդի մասին չէ, ով Սերժի համակարգից զզված, իմ կարծիքով, այնքան էլ չմտածեց, թե ում միջոցով ազատվի նրանից և մասամբ ձայն տվեց նաև Լևոնին: Խոսքս այն մարդկանց մասին է, ովքեր Լևոնի շուրջ չպիտի հայտնվեին, եթե, իրոք, գաղափարական մարդիկ են: <strong>Շիրխանյան Վահանը</strong> 98-ի իշխանափոխության առաջամարտիկներից էր և Լևոնի դեմ էր խոսում Ղարաբաղը հանձնելու թեմայով, իսկ հիմա դարձել է Լևոնի վկա: <strong>Գառնիկ Մարգարյանին</strong> 96-ի նախագահական ընտրություններից հետո լևոնենք մի լավ ծեծեցին, իբր թե <strong>Վազգեն Մանուկյանին</strong> աջակցելու համար, իսկ հիմա այդ գառնուկ ախպերը Լևոնի վկա է դարձել: Գռզոն ու Հրանտ Բագրատյանը 98-ին միմյանց մեղադրում էին տնտեսությունը թալանելու և ապաշնորհ վարչապետ լինելու մեջ, իսկ հիմա միասին, ուս-ուսի տված խոսում են սահմանադրական կարգը վերականգնելու մասին: <strong>Այդ որ՞ կարգը: Այն կարգը, որ Վանո՞ն էր սահմանել ու մարդկանց գողանում էին անհասկանալի պատճառներով, թե՞ այն կարգը, որ Հրանտ Բագրատյանն էր սահմանել ու տնտեսությունը սեփականաշնորհում էր իր եղբայր Մհեր Բագրատյանի /MAX GRUP/ անունով: Թե՞ այն կարգը, երբ երկրի շինարարությունը միայն Պետրոս Տեր -Պետրոսյանը պիտի իրականացներ, կամ էլ Պարսկաստան միայն Թելման Տեր-Պետրսյանը պիտի մետաղ արտահաներ:</strong> Հիմա էլ նույն վիճակն է, պարզապես թելմաններին ու գռզոներին փոխարինել են <strong>սաշիկներն ու միշիկները</strong>: Սերժը Լևոնի ավազակապետությունից է օգտվում և, այո՛, կատարելագործում նույն այդ ավազակապետությունը: 98-ից հետո էլ, երբ Լևոնը հեռացավ /ավելի ճիշտ` հեռացրին/, նույն ընտրակեղծիքներով անցան բոլոր մակարդակի ընտրությունները: Դրա համար եմ ասում, որ նոր սերունդ է պետք: </div><div align="justify">Մեր հարգարժան ընթերցողներից մեկը գրել էր, որ նոր սերնդի գաղափարը չի աշխատում, որովհետև խաղացողները սրանք են: Հետո ինչ, որ սրանք են: Հո՞ մենք չենք դատապարտված: Իսկ այն, որ Լևոնն իր հետ նոր սերունդ էր բերելու` դա խոշորագույն բլեֆ է: Տեսանք, թե ովքեր ակտիվացան և ում էր ապավինում Տեր Պետրոսյանը. Վանո /ծափահարություններ/, <strong>Բաբկեն Արարքցյան,</strong> <strong>Արա Սահակյան</strong>, <strong>Գագիկ Ջհանգիրյան</strong> /ով, ի դեպ, 1995-ից հիմնադրեց ընտրակեղծիքների արատավոր համակարգն ու իրագործեց այն որպես ԿԸՀ փոխնախագահ/, <strong>գեներալ Մանվել Գրիգորյան</strong> /ով Էջմիածնի ֆեոդալն է ու 10 տարի Քոչարյանի ու Սերժի հետ վայելել է ավազակապետության պտուղներն ու իր լուման ներդրել ավազակապետության կայացման գործում/, <strong>Լեդի Հակոբ</strong> /ով բանդիտ ու սուտինյոր է և կրկին վայելում էր ավազակապետության հյութեղ պատառները/, <strong>Սասուն Միքայելյան</strong> /ով թալանում էր Հրազդանի շրջանը և պարտաճչանաչ կերպով ընտրակեղծիքներ կազմակերպում Սերժի ու Ռոբերտի իշխանության տարիներին/, <strong>Մյասնիկ Մալխասյան</strong> /ով ՀՀԿ-ի ցուցակով էր պատգամավոր դարձել 2007-ին, իսկ մինչ այդ հաճույքով ընտրակեղծիքներ էր իրականացնում իր հայրենի Ապարանում` հօգուտ իշխանությունների/ և այլն: Հիմա սրա՞նք են նոր սերունդ , թե՞ իր եղբորը գաղափարապես դավաճանած <strong>Արամ Զավենի Սարգսյանը</strong>, թե՞ անհասկանալի գաղափարների տեր ու քաղաքականապես անմեղսունակ <strong>Ստեփան Դեմիճյանը</strong>, թե՞ քաղաքական «պուտանկայի» կարգավիճակ ունեցող <strong>Հմայակ Հովհաննիսյանը</strong>: Բայց չէ՞ որ այս մարդիկ էին հարթակի վրա: Լևոնենց ու սեժենց տարբերությանը բովանդակային առումով, հետևաբար, գոյություն չունի: Մի բանով էր Լևոնն ուզում տարբերվել Սերժից` քիրվայութմաբ, այն էլ Սերժը դա էլ իրականացրեց ու դրա համար է, որ Լևոնը տուն է գնացել: Այնպես որ, չարժե ընտրություն կատարել վատագույնի ու վատագույնի միջև` ինչ «գույն» էլ որ լինի այդ վատը: Պետք է առաջ նայել: Լևոնական շարժումն ընկավ, քանի որ անձի վրա էր հիմնված և գաղափարական չէր: Այսինքն, զուտ էլեկտորալ շարժում էր դա և երբ հաղթանակը չապահովվեց` Լևոնը գնաց տուն: Վերջ: Հիմա էլ չարժե ժամանակ ծախսել լևոնենց վրա: Պետք է մտածել, թե ինչպես ստեղծել նոր համակարգ և այդ նպատակին հասնելու համար` ինչպես տապալել սերժական ավազակապետությունը: Սա է մեր գործը: <strong>Թե չէ Լևոն, Սերժ, Ռոբ, Դոդ, Մուկ, Սարգսյան Տիկո… Յախք…</strong></div><br /><div align="right"><strong>Մովսես Կարապետյան</strong></div><br /><div align="justify">Հ.Գ.: Ինչ վերաբերում է մեր ընթերցողի այն հարցին, թե ինչո՞ւ պիտի Սերժի ու Լևոնի համար փորձություն լինի Երևանի քաղաքապետի ընտրությունները` շատ պարզ: Գործող իշխանությունն ու ընդդիմությունը պետք է խաղի մեջ մտնեն: Եթե Լևոնը խուսափի մտնել երևանի ընտրությունների մեջ, ապա վերջնականապես դուրս կմղվի քաղաքական դաշտից, որովհետև կստացվի, որ ընդդիմություն կոչվածը տուն է գնացել: Իսկ եթե լևոնենք մտնեն պայքարի մեջ, ապա պարտության դեպքում Լևոնը կրկին դուրս է մղվում դաշտից: Իսկ որ իշխանությունները կգնան տոտալ ընտրակեղծիքների` կասկած չկա: Ընտրակեղծիքներն էլ ևս մեկ անգամ կհարվածեն իշխանություններին: Այդ ընթացքում իշխանական թիմում ահագին «աբիժնիկներ» կհայտնվեն, թիմը կկիսվի և կմաշվի: Այսինքն, քաղաքապետի ընտրությունները կվարկաբեկեն և՛ սերժենց, և՛ լևոնենց: Սերժենց, որովհետև հերթական ընտրակեղծիքները կանեն, լևոնենց, որովհետև հերթական անգամ կպարտվեն /բա ո՞ւր մնաց «Հաղթելու ենք» կարգախոսը/: Իսկ պարտվողներին ժողովուրդն էլ չի վստահում: Վկան` Վազգեն Մանուկյանի, Ստեփան Դեմիրճյանի ճակատագրերը: <strong>Այնպես որ, Լևոնը հիմա վազգենիզացիայի կամ դեմիրճյանիզացիայի փուլի մեջ է: Իսկ Սերժն ինձ սովետի Չեռնենկոյին է հիշեցնում. հիվանդ և համակարգը կառավարելուն անկարող: Եվ ուերմն, նոր սերունդ է պետք, որպեսզի Նոր Հայաստան կառուցենք: </strong>Այդ նոր սերունդը ի հայտ կգա, իմ կարծիքով 2010 թվականից հետո: Այդ մարդիկ նոր չեն ծնվելու: Պարզապես հիմա խմորումների փուլ է: Ամեն ինչ իր ժամանաին կլինի: Իսկ այժմ հետևենք, թե ինչպես են մաշվում ու խաղից դուրս գալիս Սերժն ու Լևոնը: Մաշվելով` նրանք իրենց հետ կխորտակեն նաև այն ամբողջ կուսակցական բալաստը, որը հավաքված է կամ իշխանության, կամ էլ լևոնենց շուրջը: </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-6728856675556259088?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Մովսես Կարապետյանhttp://www.blogger.com/profile/03513675718743610633noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-15068033882277283802009-01-23T12:48:00.002+04:002009-01-23T13:31:14.323+04:00<div align="justify"><em> Ներքոշարադրյալ հոդվածի հեղինակը <strong>Philosopher</strong> անվամբ ներկայացող մեր ընթերցողն է, ում մենք հայտնում ենք խորին շնորհակալություն ակտիվորեն քննարկումներին մասնակցելու համար: Ի դեպ, «Տեսակետ» բլոգի հիմադիրների եւ ակտիվ ընթերցողների մեջ կան եւ՛ Լեւոն Տեր-պետրոսյանի համակիրներ, եւ՛ նաեւ այնպիսիք, ում համար ընդունելի չեն ո՛չ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանը, ո՛չ Սերժ Սարգսյանը: Անկեղծ ասաց մեր ընկերների մեջ նույնպես չկան Սերժ Սարգսյանի համակիրներ: Սակայն մենք գիտենք, որ գրեթե բոլոր պետական հիմնարկները սկսած նախագահականից, վերջացրած Ազգային Ժողովից ու կառավարությունից վաղուց դարձել են մեր մշտական ընթերցողները /միայն նախագահականից օրական գրանցվում է շուրջ 20, իսկ Ազգային Ժողովի շենքից՝ ավելի քան 100 մուտք/: <strong>Հարգելի նախագահականի աշխատակիցներ, պատգամավորներ եւ կառավարության ներկայացուցիչներ, եթե ցանկություն ունեք «Տեսակետ» բլոգում հանդես գալ Սերժ Սարգսյանի պաշտպանությամբ, ապա </strong> <strong>դուք նույնպես կարող եք Ձեր հոդվածները ուղարկել մեզ եւ դրանք առանց որեւէ խմբագրման կտեղակայվեն բլոգում:</strong></em></div><div align="justify"><strong><em>-------------------------------------------------------------------------------------------------</em></strong></div><div align="justify"><strong></strong> </div><div align="justify"><strong><a href="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SXmFVzi65II/AAAAAAAAAHI/4M_3KdHLbmQ/s1600-h/Untitled-1+copy.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294409446611149954" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 211px; CURSOR: hand; HEIGHT: 211px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SXmFVzi65II/AAAAAAAAAHI/4M_3KdHLbmQ/s320/Untitled-1+copy.jpg" border="0" /></a>Մովսես Կարապետյանի</strong> հոդվածը` «ԵԽԽՎ-ի որոշմանը ապասելիս. ու՞մ էր ձեռնտու մարտի 1-ը» , բավականաչափ հակասական և անտրամաբանական ստացվեց: Պարզաբանեմ` ինչու:<br />Նախ, եթե նկատած լինեն շատերը, սույն հոդվածը ուներ իր վերնագիրը, որտեղ առաջին մասում խոսվում էր ԵԽԽՎ-ի մասին: Սակայն, նյութը ընթերցելուց հետո, ես հասկացա, որ հեղինակ Մովսեսը ոչ միայն մտադրություն չուներ խոսելու ԵԽԽՎ – Հայաստան թեմայով, այլ կրկին վերադարձել էր իր սիրելի թեմային` քարեր, սարեր, դարեր` <strong>Տեր-Պետրոսյանի</strong> ուղղությամբ:<br />Նախորդի նախորդ հոդվածի մեկնաբանության մեջ ես առաջարկել էի Մովեսին հրաժարվել Տեր-Պետրոսյանի ուղղությամբ քարեր գլորելուց և ձեռնմուխ լինել հետաքրքիր հրապարակումներով <strong>«Տեսակետ»</strong> բլոգը ավելի ընդգրկուն և հաճելի դարձնելուն, որ հանկարծ մարդիկ մտնեն ու չմտածեն յուրովի` կրկին նույնը:<br />Բայց հարգելի Մովսեսը` հետամուտ չլինելով իմ առաջարկին` փոխել է սեփական ոճը` այն դարձնելով ավելի ընդգրկուն և ավելի բազմաշերտ, կրկին, այս անգամ արդեն <strong>Սերժ Սարգսյանինի ու Ռ.Քոչարյանին</strong> էլ միացնելով, ստեղծեց մի շիլա-շփոթ, որտեղ բառի բուն իմաստով անկանոնություն է և վերջ…<br />Բանից պարզվում է, որ Մովսես Կարապետյանը միանգամայն համաձայն է, որ դատապարտվեն բոլորը. դատապարտվեն` չգործած հանցանքի համար, քանի որ ինքը` վերոհիշյալ հոդվածի հեղինակը, վստահ է, որ այդ մարդիկ արել են այնպիսի բաներ, որոնց համար նրանց պարտադիր պիտի դատապարտել:<br />Այսինքն` Մովսեսը, ատելություն տածելով Տեր-Պետրոսյանի և նրա շուրջ համախմբված մարդկանց հանդեպ, համաձայն է, որ բոլորը դատապարտվեն:<br />Հոդվածը, որը իմ ուշադրությունը գրավեց, շատ տարօրինակ էր:<br />Հեղինակը պնդում է, որ Տեր-Պետրոսյանը ժողովրդին օգտագործում էր, որ իր կողմը քաշեր օլիգարխիային, կրիմինալին ու ուժայիններին: Աբսուրդը կատարյալ է: Բարեկա’մ, ինչո՞ւ չես սիրում փաստեր օգտագործել: Եթե սույն ժողովուրդը Տեր-Պետրոսյանի համար գործիք լիներ, ապա փետրվարի 26-ին իշխանությունը վերցված էր, առավել ճշգրիտ` 1998 թվականի փետրվարի 3-ը չէր լինի:<br />Ու Դուք, տեսնելով այս ամենը, դեռ շարունակո՞ւմ եք այդ «միտքը» պնդել…<br />Մյուս անհեթեթ միտքն այն է, որ Լևոնը տանը նստած սպասում էր… չեմ էլ հիշում ինչեր էիք գրել:<br />Միայն Քոչարյանն էր, որ չեր ուզում տեսնել, որ Տեր-Պետրոսյանը տնային կալանքի տակ էր. փաստորեն` Ռոբերտ Քոչարյանի նման մտածում է նաև Մովսես Կարապետյանը, որը ոչ թե չի ըմբռնել, որ Տեր-Պետրոսյանին տնային կալանքի էին ենթարկել, այլ չի ուզում տեսնել փաստերը: Քանի որ նա էլ, ի թիվս շատերի, կերազեր` Տեր-Պետրոսյանին մի խումբ ռոմանտիկների ձեռքով կրակված տեսնել:<br />Մյուս անհեթեթության գագաթնակետին անցնելուց հետո փակենք այս հոդվածը: Մովսեսը վստահ է, որ Տեր-Պետրոսյանն ու նրա թիմը մարտի մեկը օգտագործում են, որ մնան քաղաքական ասպարեզում:<br />Փաստորեն, Ալիկ Արզումանյանը, Շանթ Հարությունյանը, Հակոբ Հակոբյանը, Գագիկ Ջհանգիրյանը, Նիկոլ Փաշինյանը, Սասուն Միքայելյանը, Միքյաել Հայրապետյանը, Մյասնիկ Մալխասյանը, Սուրեն Սիրունյանը, Պետրոս Մակեյանը, Գրիգոր Ոսկերչյանը, Արամ Բարեղամյանը և բոլոր քաղբանտարկյալները խնդրել են Սերժ Սարգսյանին, որ իրենց բանտերը նստեցնի, որ ինչ է` Տեր-Պետրոյսանը մնա քաղաքական ասպարեզում: Տրամաբանությունը «աշխատում է 100-ի վրա»:<br />Ուրեմն, ուզում եմ սահմանափակել այս անհեթեթ բանավեճը և վերջին անգամ Մովսեսին առաջարկել <strong>փոխել ոճը</strong>: Փոխել ու պատեհ-անպատեհ առիթներով չվարկաբեկել Տեր-Պետրոսյանին, այն էլ անհիմն ձեւով:<br />Ոճի փոփոխությունը կնպաստի Ձեր իսկ բլոգի ավելի իմաստալից դառնալուն, քանզի մի քիչ արդեն կարծես սկսվում է ռեսուրսի սպառումը` ազդելով մարդկանց «աշխարհայացքի» վրա:<br />Հ.Գ. Մեկ դիտարկում անելով` ասեմ, որ Տեր-Պետրոսյանի նման քաղաքական գարծիչ և գիտնական, եթե ունենային Ֆրանսիան, Անգլիան, Գերմանիան և այլն, ապա այդ երկիրը հիմա կլիներ աշխարհի ամենահզոր պետությունը:<br />Տեր-Պետրոսյանի պես կալիբրի գործիչ մենք մեր ողջ պատմության մեջ ունեցել ենք հաշված թվով` Տիգրան 2-րդ, Պապ, Աշոտ 1-ին, Լևոն 2-րդ, Հեթում 1-ին:<br /><strong>Բայց մեր ժողովուրդը մեծություն չի սիրում: Սովոր ենք ստրուկի կարգավիճակին …</strong> </div><div align="justify"> </div><div align="right"><strong>Philosopher</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-1506803388227728380?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-78772817769506346682009-01-22T10:43:00.006+04:002009-01-22T13:46:26.641+04:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SXggKnXikWI/AAAAAAAAAHA/uhATiL2ljcA/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294016728712515938" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 109px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SXggKnXikWI/AAAAAAAAAHA/uhATiL2ljcA/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> Շատ սարսափելի ժամանակներում ենք ապրում: Ամեն ինչ խառնվել է իրար: Արժեքներն ու բարքերը կատաստրոֆիկ անկում են ապրում: Հերոսները դարձել են հակահերոսներ և հակառակը:<br /><strong>Ադրբեջանական հատուկ ծառայությունների Նարիմանով ծածկանունով Սերժը դարձել է ՀՀ նախագահ, Մուկը դարձել է քաղաքական դեմք, բռնաբարության հոդվածով դատված Դոդի Գագոն / «Դոլչե Գաբանան»՝ ինչպես նրան անվանում են անեկդոտներում / խոսում է երիտասարդության և կրթության մասին, շարքային Սաշիկը դարձել է բիզնեսմեն` իջնելով ԿՌԱԶ-ի ղեկից, պեդոֆիլ վարչապետ Տիգրանը խոսում է աստվաճաշնչից և այլն, և այլն:<br /></strong>Վերջերս շատ է շրջանառվում «քաղաքական պուտանկա» բառակապակցությունը: Ասեմ, որ շատ արդիական բառակապակցություն է, որը <strong>Լեդի Հակոբն</strong> է ասել պատգամավորների մասին: Չգիտեմ, թե ում է ի նկատի ունեցել Հակոբը, բայց երբ թերթում էի օրվա մամուլը` մի շատ ուշագրավ հրապարակման հանդիպեցի:<br /><strong>Ղարաբաղում թերթերը մի քիչ ուշ են հասնում, այդ իսկ պատճառով մի փոքր ուշացումով եմ արձագանքում «Առավոտ» օրաթերթի ուրբաթ օրվա համարում տեղ գտած մի հոդվածի, որի հերոսը բառի ուղղակի և քաղաքական իմաստով պուտանկա է, ով այսօր դարձել է բարձրաշխարհիկ մի կին:</strong> Այդ կինը Դոդի Գագոյի ցուցակով պատգամավորուհի դարձած <strong>Նաիրա Զոհրաբյանն</strong> է: Նա այնպիսի անկեղծությամբ էր ներկայացել և անպես անմեղ էր փորձել ձևանալ, որ ստիպված պիտի անդրադառնանք սույն շարքային պուտանկայի կյանքի որոշ մանրունքներին: Ախր սրանց նմանները փոխարեն ձեն-ծպտուն չհանեն` հլա մի բան էլ ինքնագովազդվում են ու խոսում են բարոյականությունից, սկզբունքներից, արժանապատվությունից…Կարծում եմ <strong>Նիկոլ Փաշինյանն</strong> ավելի լավ կբնութագրեր Նառային, սակայն դա չի արել էթիկայից ելնելով, սակայն ես կփորձեմ լրացնել այդ բացը: Պուտանկեքի հետ էթիկա չի կարելի խաղալ:<br /><strong>Եվ այսպես, ի՞նչ էր բացահատում Նառա տոտան «Առավոտի» էջերից: «Ինչ-որ քայլ անելիս երկար եմ մտածում, նույնիսկ լրագորղ աշխատած տարիներին, երբ հարցազրույց պետք է անեի որևէ քաղաքական գործչի հետ, խուսափում էի սրճարաններում նրանց հետ զրուցել,- սեփական աղջկական ու մասնագիտական անաղարտությունն է փորձում ներկայացնել Ն.Զոհրաբյանը` ձեռքի հետ դատապարտելով բամբասանքը ու դրանով փորձելով նախապես պաշտպանվել:</strong> Նառան, կաելի է ասել, որ ինքնախոստովանական ցուցմունք է ներկայացրել: <strong>Բոլորն էլ գիտեն, որ Նառան եղել է /և կա/ Մուկի` Հովիկ Աբրահամայանի քածը և ձեռքի հետ զբաղվել է Մկան PR-ով` նույնիսկ երբ աշխատում էր ընդդիմադիր «Հայկական Ժամանակ» օրաթերթում:</strong> Նառան ճիշտ է ասում, որ չի սիրում քաղաքական գործիչների հետ հանդիպել սրճարաններում: Նառայի հանդիպումները առնվազն սաունաներում են անցնում:<br />Ասում են` Նառան բավական ագրեսիվ սեքսի կողմնակից է: Իր պաշտոնական ամուսին, գրող Սամվել Մկրտչյանի հետ սադոմազոխիստական սեքսով նրանք զբաղվում էին նույնիսկ բազմաթիվ ներկաների առկայությամբ: Սամվելը ծեծում էր Նառային, իսկ վերջինս դրանից հաճույք էր ստանում: Իսկ ծեծում էր «ռագանոսեց» Սամվելը Նառային, որովհետև կասկածում էր, որ Նառան սրա-նրա հետ է քնում: Մեր այս խոսքերը Նառան «Առավոտի» նշյալ հոդվածում հաստատել է. <strong>«Ես շատ տոկուն եմ ֆիզիկական ցավի հանդեպ, սակայն հոգեկան ցավը դժվար եմ տանում»,- ակամայից բացահայտումներ է անում սադոմազոխիստ պատգամավորուհին:<br /></strong>Մազոխիզմի այդ դրսևորումները 10-15 տարի առաջ էին: Իսկ հիմա Նառան թանկանոց պուտանկա է դառել. Մկան գործերով է զբաղվում, պատգամավորուհի է դարձել, Դոդին է գովերգում ու հարցազրույցներ է տալիս:<br />Արտաքինից մոնղոլ-թաթարուհու հիշեցնեղ Զոհրաբյանը, նույն այդ հոդվածում տողատակերով հաթաթա է տալիս իր տերերին: Այդ հաթաթաները, այսօրվա բարքերից ելնելով, կարելի է նույնիսկ քաղաքական գնահատել:<br /><strong>Այսպես. «Նողկում եմ ստախոս, տգետ և ժլատ տղամարդկանցից: Ժլատ տղամարդը բնության ամենամեծ «չեպեներից» է»,- տարբեր տիպի տղամարդկանց ճաշակածի «բարձունքից» իր մոտեցումներն է կիսում երբեմնի«ընդդիմադիր» Նաիրա Զոհրաբյանը:<br /></strong>Թողնենք այն հարցը, թե ճիշտ գնահատական է տալիս Նառան տղամարդկանց, թե՞ ոչ: Մեզ հետաքրքրում է հարցի «քաղաքական» կողմը:<br />Հրապարակային դաշտում Նառայի կյանքում 3 տղամարդ կա` պաշտոնական ամուսին Սամվելը, «Բարգավաճ Հայաստան» խմբակցության ղեկավոր Դոդի Գագոն և քոքված սիրեկան Մուկը: Հիմա եթե Նառան դժգոհում է ժլատությունից` ուրեմն Դոդի Գագոյին է «նամիկատ» անում, որովհետև, ասում են Մուկը միշտ էլ լավ է մուծվում:<br />Տգիտության մասով Նառան, երևի նույն Մկանն էր ակնարկում, քանի որ վերջերս պարզվեց, որ Մուկը ռուսերեն երկու բառ չի կարողնում ճիշտ գրել:<br />Դե իսկ ստախոսության մասով, երևի Նառան «օֆիցիալ» Սամվելի հետ էր թերթի էջերից «ռազբիրատ» անում: Դատելով այն հանգամանքից, որ տղամարդու ժլատության անթույլատերելիության թեզը հայտնվել էր Նառայի մասին պատմող նյութի նախաբանում` կարելի է ենթադրել, որ Մուկն ու Դոդը սկսել են քցիբություն անել: Դե Նառան էլ դժգոհում է ու ասում, որ դա «չեպե» է: Նառային ասենք, որ շատ պետք չէ նյարդայնանալ. Մուկն ու Դոդը մազերը կրակել են տվել ու ցանկանում են նախագահ-վարչապետ դառնալ: Նառան եթե մի քիչ համբերի, ապա կարող է և բարձրացնել իր «ստատուսը»: Համ էլ տնտեսական ճգնաժամի պայմաններում բոլորն էլ ժլատանում են` այդ թվում և օլիգարխները, ու պետք չէ բ…-ի լաց դնել թերթի էջերից ու բացահայտել, որ Գագիկ Նիկոլայեվիչը /դե Դոդի Գագոն, էլի/ իր ֆրակցիայի անդամներին ծրարով փող բաժանելը դադարեցրել է:<br /></div><div align="right"><br /><strong>Արմեն Վարդանյան</strong> </div><div align="justify"><br />Հ.Գ.: <strong>Նույն հոդվածիցից պարզ դարձավ, որ Նառան կին մրցակիցներ ունի և նրանց «կծում» է` ֆրեյդական մեղադրանքներով: «Այն կանայք, որոնք զուրկ են տղամարդու ուշադրությունից, չսիրված են, շատ վտանգավոր են նաև քաղաքականության մեջ»,- «նամիկատներ» է անում ժամանակին «Հայակական ժամանակում» «լեվի» փողով հոդվածներ գրող Նաիրա Զոհրաբյանը:</strong> Կարելի է ենթադրել, որ «նամյոկն» ուղղված էր տղամարդու «աուրա» ունեցող, սփյուռքի նախարար <strong>Հրանուշ Հակոբյանին</strong>, ով, բազմիցս եմ լսել, երբ հայտնվում է էկրաններին, ապա ստանում է «Ձի» որակումը: Հայտնի է նաև, որ Հրանուշն իր կյանքում տղմարդ չի ունեցել: Հետևաբար, Նառան «կծում» է հենց իր կոալիցիոն գործընկերուհուն: Այսինքն, ճիշտ են այն խոսակցությունները, որ Բարգավաճն ու ՀՀկ-ն «հագած» են իրար: <strong>Նառան էլ իր փայով է «հագնում»՝ մինչև այդ հասցնելով «հագնվել» Մուկի կողմից /Դոդը «գաբարիտներով» հարմար չէ/: Բայց վերջերս մրցակից է հայտնվել Նառային: Մուկը մամուլի խոսնակ է նշանակել հեռուստահաղորդավար Մերի Շահինյանին, ով ավելի ջահել է ու Նառայից էլ սիրուն, բայց ի տարբերություն Նառայի, մի քիչ խամ է ու այստեղ Նառան կարող է «քցել» Մերիկոյին:</strong> Տեսնենք, թե հարեմում ինչպես կընթանան գործերը: Պարզապես ցավալի է, որ այս մարդիկ են օրենսդիրները և ժողովրդի ճակատագիր են որոշում:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-7877281776950634668?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-62393036659939962392009-01-21T12:17:00.005+04:002009-01-21T13:36:29.147+04:00<div align="justify"> Այս օրերին ամենաշատ քննարկվող թեմաները «7-ի գործն» ու ԵԽԽՎ-ի կողմից Հայաստանին ձայնի իրավունքից զրկելու հավանականությունն են:<br />Անկեղծ ասած, իմ անձնական շփումները ցույց են տալիս, որ «7-ի գործը» հանրության լայն շերտերին բացարձակապես չի հետաքրքրում: Ճիշտ է, ցավալի է, որ կան մարդիկ, ովքեր իրենց քաղաքական հայացքների համար են բանտրակվել և ես դա դատապարտում եմ: Բայց կան մարդիկ ովքեր, իրոք, արժանի են դատապարտման: Այլ բան է, որ նրանց դատապարտողներն էլ են արժանի դատապարտման: Ի՞նչ տարբերություն կա բազում հանցագործություններ կոծկած, «պարուսույց» գլխավոր դատախազ <strong>Աղվան Հովսեփյանի</strong> և ոչ պակաս հանցագործ <strong>Գագիկ Ջհանգիրյանի</strong> միջև: Ի՞նչ տարբերություն <strong>Լֆիկ Սամոյի ու Լեդի Հակոբի</strong> միջև /նրանք, կարծեմ, քավոր-սանիկ են նույնիսկ/: Ի՞նչ տարբերություն <strong>Գալուստ Սահակյանի ու Սասուն Միքայելյանի</strong> միջև: Ի՞նչ տարբերություն ցանկացած հաբռգած գեներալի ու իշխանական կերակրատաշտից տարիներով սնված <strong>Մյասնիկ Մալխասյանի</strong> միջև: Ի՞նչ տարբերություն <strong>«Ֆլեշի» Բարսեղ Բեգլարյանի</strong> ու <strong>Գռզոյի</strong> միջև: Այնպես որ , եթե հաղթեին լևոնենք, ապա հիմա «7-ի գործով» կանցնեին <strong>Սերժը, Ռոբը, Լֆիկը, Ֆլեշ Բարսեղը, Գալուստ Սահակյանը և այլոք</strong>: Հիմա «հաղթել» են սերժենք ու դատում են մյուսներին: Ավազակապետական երկու թևեր միմյանց դեմ էին դուրս եկել: Արդյունքում՝ 10 զոհ. <strong>Լևոնը</strong> տուն էր գնացել, <strong>Ռոբը</strong>` ասուլիս էր տալիս, իսկ <strong>Սերժը</strong>` Մարտի 1-ից հետո մի քանի օր չէր երևում հեռուստաէկրաններին /դա լրիվ Սերժի ոճի մեջ է, քանի որ հոկտեմբերի 27-ին էլ ինքը «չկար»/: Ինձ ավելի շատ մտահոգում է ԵԽԽՎ-ի բանաձևը: Որպես ՀՀ քաղաքացի ես չէի ուզենա, որ Հայաստանը զրկվեր ձայնի իրավունքից: Սերժի, Ռոբի ու Լևոնի «կերածների» համար` մեր ժողովուրդը չպիտի պատժվի: Ու քանր որ ամբողջ այս թամաշան «մարտի 1-ի» շուրջ է` եկեք տեսնենք, թե ու՞մ էր դա ձեռնտու:</div><div align="justify"><strong><a href="http://1.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SXbsaLG8XPI/AAAAAAAAAEI/PkcsATeT2MU/s1600-h/untitled3.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293678346423262450" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 220px; CURSOR: hand; HEIGHT: 220px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SXbsaLG8XPI/AAAAAAAAAEI/PkcsATeT2MU/s320/untitled3.bmp" border="0" /></a>Շահագրգիռ անձ թիվ 1 ` Ռոբերտ Քոչարյան:</strong> Հանգամանքների բերումով Ռոբի անվտանգության երաշխավորը դարձավ Սերժ Սարգսյանը: Այսինքն` Սերժի նախագահ դառնալը Ռոբի համար խիստ անհրաժեժշտ էր: Իսկ քանի որ Տեր-Պետրոսյանի գլխավորած շարժումը փետրվարի 19-ից հետո օր-օրի ուժեղանում էր, ապա Ռոբերտին այլ բան չէր մնում, քան ուժով իշխանությունը Սերժին հանձնելը: Եթե Մարտի 1-ը չլիներ, ապա Լևոն Տեր-Պետրոսյանը կարող էր ժողովրդական զանգվածներին ուղղորդել դեպի Սահմանադրական Դատարան, իսկ <strong>Գագիկ Հարությունյանը</strong>, որպես «ցռան» պաշտոնյա, կարող էր չեղյալ հայտարարել ընտրությունների արդյունքները և նշանակել 2-րդ փուլ: Այդ դեպքում Սերժը շանս չէր ունենա: Ռոբերտը սա հաշվել էր ու նաև գիտեր, որ Հարությունյան Գագոն կարող է սեպարատ խաղ սկսել Լևոնի հետ ու ընդունել մի ոչ իշխանահաճո որոշում, ինչպես որ 2003-ի նախագահական ընտրությունների ժամանակ: Ամփոփենք. Ռոբերտը այլընտրանք չուներ: Եթե Լևոնը դառնար նախագահ, ապա իրեն կբռնեին և կունեզրկեին: Հետևաբար, Մարտի 1-ը Ռոբերտի փրկությունն էր:</div><div align="justify"><strong><a href="http://2.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SXbsEy42FYI/AAAAAAAAAD4/tu_PtN4CbRc/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293677979144426882" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 278px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SXbsEy42FYI/AAAAAAAAAD4/tu_PtN4CbRc/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>Շահագրգիռ անձ թիվ 2 ` Լևոն Տեր-Պետրոսյան:</strong> Լևոնի հույսը իշխանական բուրգը փլուզելն էր: Նա հույս չուներ, որ իրավական ճանապարհով մի բան կստացվի: Դրա համար կազմակերպվում էին շուրջօրյա հանրահավաքներ: Ժողովուրդը Լևոնին պետք էր որպես գործիք: <strong>Օպերայի հրապարակը մարդաշատ պահելով` Լևոնը ցանկանում էր իր կողմը քաշել ուժայիններին, կրիմինալին, օլիգարխներին:</strong> Նա հասկացնում էր, որ անցեք այս կողմ և ձեզ ոչինչ չի լինի: Այդ ծրագրի շրջանականերում էր «Ման-վել, Ման-վել» գոռալն ու անտաղանդ պարը` ցուցարարների առջև: Լևոնի ծրագրերը սակայն խառնեցին իշխանությունները: Մարտի 1-ի առավոտյան ոստիկանների հարձակումը ցուցարարների վրա` չէր մտնում Լևոնի պլանների մեջ: Բայց քանի որ «պրոցես պաշոլ», երեկոյան արդեն գնաց վճռական ճակատամարտը: Ոստիկանների ու բուն ցուցարարների միջև բախումներ չկային: Ես ինքս քաղաքապետարանի մատույցներում էի: Կռիվը Պրոսպեկտի ու Լեոյի վրա էր: <strong>Այնտեղ էին և’ Մանվել Գրիգորյանի, և’ Ճոյտի, և’ Լեդի Հակոբի, և’ Սասուն Միքայելյանի, և’ Սմբատ Այվազյանի և այլոց կողմնակիցները: </strong>Լևոնը տանը նստած սպասում էր. եթե իր ընկերները հաղթեին, ապա ինքը կասեր, որ ժողովրդի միջոցով եկան իշխանության և դրա համար էր ժողովուրդը պահվում Մյասնիկյանի արձանի մոտ: Իսկ եթե լևոնենք չհաջողեին, ապա այդ դեպքում զոհերն ու վիրավորները կշահարկվեին, ինչը որ այժմ կոնգրեսականները հաճույքով անում են: Ու դա էր պատճառը, որ երբ զորքը հաղթեց` Լևոնն անմիջապես <strong>Նիկոլի </strong>միջոցով դիմեց ժողովրդին, որպեսզի ցրվեին տներով: Լևոնը գիտեր, որ «ճակատամարտը» տանուլ է տվել և իրեն ժորղովրդի դեկորացիան այլևս պետք չէր: Ամփոփենք. Մարտի 1-ը չէր պլանավորվել լևոնենց կողմից, բայց դեպքերի բերումով այն ձեռնտու դարձավ Տեր-Պետրոսյանի թիմին և այդ ճանապարհով շանս առաջացավ իշխանափոխության կամ էլ շահարկման միջոցով քաղաքական դաշտում մնալու: </div><div align="justify"><strong><a href="http://2.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SXbsL83OeNI/AAAAAAAAAEA/48hNe_4I3fE/s1600-h/untitled2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293678102081075410" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 208px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SXbsL83OeNI/AAAAAAAAAEA/48hNe_4I3fE/s320/untitled2.bmp" border="0" /></a>Շահագրգիռ անձ թիվ 3` Սերժ Սարգսյան:</strong> Իմ դիտարկմամբ` Մարտի 1-ի ամենաշահագրգիռ անձը հենց Սերժն է, քանի որ որոշվում էր նախագահի հարցը: Չլիներ Մարտի 1-ը` Սերժը երբեք նախագահի աթոռին չէր նստի: Եվ ծիծաղելի է, երբ Սերժի կողմնակիցները նշում են, թե մարտի 1-ը Սերժին ձեռնտու չէր և այս ամնեի հետ ինքը կապ չունի: Եթե կապ չունի, ապա թող ազատ արձակի քաղբանտարկյալներին: Ի դեպ, ծիծաղելի էր նաև հետմարտիմեկյան ժամանակահատվածում Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ռեվերանսները առ Սերժ, թե իբր տարանջատվիր մարտի 1-ից և «կեր» Ռոբին ու մենք քեզ կողջունենք: </div><br /><div align="justify"><strong>Ամփոփենք. Մարտի 1-ի հիմնական 3 պատասխանատուները Հայաստանում նախագահ աշխատած 3 նախագահներն են, իսկ ամենապատասխանատուն Սերժ Սարգսյանը: Ժողովուրդը սրանց ձեռքը կրակն է ընկել: </strong><br /></div><br /><div align="right"><strong>Մովսես Կարապետյան</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-6239303665993996239?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Մովսես Կարապետյանhttp://www.blogger.com/profile/03513675718743610633noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-2527196435282242302009-01-20T11:25:00.003+04:002009-01-20T11:31:45.162+04:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SXV9d6GFJuI/AAAAAAAAADw/AR-Is95TkwQ/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293274889808324322" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 195px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SXV9d6GFJuI/AAAAAAAAADw/AR-Is95TkwQ/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> Չէ, իրոք, շատ ծանր է տանում <strong>Սերժի</strong> դավաճանությունը <strong>Ռոբերտ Քոչարյանը</strong>: <strong>Երիտթոշակառուն հայտնվել է այն ծեր մարմնավաճառի կարգավիճակում, ում էլ ոչ ոք ոչ մի բան չի ուզում անել: Բոլորը լքել են Ռոբերտին. Մուկն ու Դոդը մազերն առել ու մեյդան են ընկել, Սերժն ու Ռիտան /Միշիկի ձեռքը բռնած/ առավոտից իրիկուն միայն Ռոբին են հայհոյում:</strong> Էլ մարդ չմնաց: Դաշնակները էն գլխից են «պուտանկա» եղել ու միշտ էլ եղել են իշխանության /այլ ոչ թե Ռոբի/ կողքը` սկսած երիտթուրքերից, վերջացրած երիտհանրապետականներով: Բայց Ռոբը հույսը չի կտրել: Նախ, ինչպես վերլուծել էր իմ գործընկեր <strong>Արմեն Վարդանյանը</strong>` Քոչարյանը «Վիվասելի» <strong>Ռալֆ Յիրիկյանին</strong> է խաղի մեջ մտցրել: Բացի այդ Ռոբերտն ինքն էլ հանգիստ նստած չէ. Մոսկվա է գնում, Պուտինի մոտ է բարեխոսվում ու Սերժից բամբասում: Քոչարյանի հույսը նաև այն է, որ նախկին արտգործխնախարար <strong>Վարդան Օսկանյանը</strong> կարողանա «ռասկրուտկա» լինել: ճիշտ է Վարդանն էլ է սփյուռքահայ, ինչպես Ռալֆը, բայց Վարդանը քաղաքացիության խնդիր չունի ու ինքն է իր սեփական խաղը խաղում ու նախագահի ամբիցիաներ դրսևորում: Սակայն ամեն դեպքում Ռոբերտը հույս ունի, որ Վարդանի օրոք գոնե իրեն չեն «մորթի», ինչպես Սերժի պարագայում: Չմոռանանք, որ Ռոբերտի երազած նախագահը ոչ թե Սերժն էր, այլ` հենց Վարդան Օսկանյանը: Դրա համար էլ ստեղծվել էր «Բարգավաճ Հայաստանը», որպեսզի թույլ չտրվի ՀՀԿ-ի միանձնյա կառավարում: Սակայն Սերժը Ռոբերտին այն ժամանակ «քցեց»: Ու հիմա Քոչարյանը հույս ունի, որ ընդդիմադիր դիրքերից հանդես եկող Վարդանը կարող է հակակշռել Սերժին:<br />Անկախ ամեն ինչից` Վարդանը ակտիվանում է: Նա էլ Ռոբերտի պես նախ արտաքին վոյաժներ է կազմակերպում. Եվրոպա, ԱՄՆ և այլն: Մշտապես թափթփված մազերով Վարդան Օսկանյանի շուրջ համախմբվող ուժերը կարծես նշմարվում են. <strong>նախկին դաշնակ Ռուբիկ Հակոբյան, նախագահի չկայացած թեկնածու Արման Մելիքյան, Սերժին քշած ու Սերժից քաշված Սյամո Բաբայան, Հովհաննես Հովհաննիսյանին քլնգելու վրա մասնագիտացած Էդուարդ Անտինյան, Աբո Բազեյան, ռամկավար Հարութ Առաքելյան և այլն: </strong>Նշված մարդիկ նույնիսկ համատեղ քեֆ են արել հին Նոր Տարվա օրը` հայտնի ռեստորաններից մեկում: Բացակայել է միայն Վարդան Օսկանյանը, քանի որ գտնվում է Ամերիկայում, բայց քեֆն ընթացել է «Օսկանյան՝ նախագահ» կարգախոսով:<br />Ահա այս ուժերը, եթե դառնան գործոն, մտածում է Քոչարյանը, ապա ինքն էլ կփրկվի. համ Սերժին «ֆուկ» կանեն, համ էլ Լևոնը չի գա: Իսկ եթե ստացվի, ապա կարելի է նույնիսկ կպնել օսկանյանական «վագոններին», և ազգային հարցերը շահարկելով՝ գալ իշխանության, մանավանդ որ Սերժի քիրվայությունը այդ հնարավորությունը տալիս է: Օսկանյանի ակտիվացումը շատ հնարավոր է, որ համընկնի «Բարգավաճ Հայաստան»-ՀՀԿ հակամարտության ակտիվ փուլի հետ: Եթե Սերժը որոշի «ուտել» Դոդի Գագոյին, իսկ վերջինս էլ չկարողանա դիմադրել, ապա «Բարգավաճ Հայաստանին» այլ բան չի մնա, քան կպնել օսկանյանական ուժերին: Այդ դեպքում արդեն 120-ամյա պառաված օրիորդ դաշնակցությունը նույնպես դուրս կգա կոալիցիայից /եթե չգա էլ, ապա կհանեն/ և կմիանա «հեղափոխականներին»: Սերժը կմնա ԱԽՔ Արթուրիկի ձեռքը բռնած: Թե ինչ կլինի հետո, դեռ պարզ չէ: Բայց պարզ է, որ փետրվարից գործընթացներն ակտիվանալու են: Օսկանյանով կամ առանց նրա` Քոչարյանն ուզում է վերադառնալ ու կախվել տուռնիկից: Իսկ միգուցե Քոչարյանն, իրոք, կախվի, բայց մեկ այլ տեղից: Ասենք` մեխից: ինչպես, որ նախկին ֆուտբոլիստներն են «բուցիները» կախում: Կարծում եմ, վատ միտք չէ:<br /></div><div align="right"><strong>Մովսես Կարապետյան</strong></div><div align="justify">Հ.Գ.: Իմ ինֆորմացիայով, օսկանյանական «պրոյեկտին» կարող է միանալ նաև «Ժառանգությունը»` <strong>Րաֆֆի Հովհաննիսյանով</strong>: Այժմ Րաֆֆին էլ է ԱՄՆ-ում և հավանաբար այդ հարցերն են քննարկում Վարդանի հետ` Սերժի ԿԳԲ-շնիկական աչքից հեռու: Րաֆֆիին համոզելու գործին լծվել է նաև Կոմանդույուշչին` Սյամո Բաբայանը: Բանն այն է, որ Րաֆֆին ինքն է ուզում նախագահացու լինել, բայց նրան համոզում են, որ կոնսոլիդացիան Օսկանյանի շուրջ է գնում: Սյամոն, փաստորեն, չի կորցերլ նախկին «զակալկեն», և բիզնեսով զբաղվելուց բացի՝ քաղաքական խաղեր էլ է տալիս ու Քոչարյանի հետ ուզում է «կոլցո» օպերացիա իրականացնել:<br />Անկեղծ ասած, մի ձև է պետք գտնել ու սրանց բոլորին «կոլցոյի» մեջ գցել: Դա էլ թող նոր սերունդն անի: </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-252719643528224230?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Մովսես Կարապետյանhttp://www.blogger.com/profile/03513675718743610633noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-28384093594581582562009-01-19T13:25:00.006+04:002009-01-19T14:11:47.849+04:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SXRQz2L0t-I/AAAAAAAAAGw/XdzXp0RozRo/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5292944313715832802" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 267px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SXRQz2L0t-I/AAAAAAAAAGw/XdzXp0RozRo/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> Դատելով այն բանից, թե ինչպիսի արագությամբ ու ջղաձգությամբ արձագանքեց վարչապետ <strong>Տիգրան Սարգսյանը</strong>` իրեն վարչապետությունից հանելու` լպրծուն երիտասարդ <strong>Մենուա Հարությունյանի</strong> խոսքերին, կարելի է ենթադրել, որ Տիկոյի «բանը բուրդ» է:<br /></div><div align="justify">Հարցը Մենուան չէ: Մենուան հաչողն է: ինչ ասեն` այն էլ կհաչի: Բայց հարցն այն է, թե ո՞վ էր հաչացնում Մենուային: Այդ ջահելը 3 վարչապետացուների անուն հնչեցրեց` <strong>Հովիկ Աբրահամյան</strong>, <strong>Կարեն Կարապետյան և Երվանդ Զախարյան:</strong> Դա հայտնի ձև է, երբ պատվիրատուն իր անունից բացի նաև այլոց անուններն է հնչեցնել տալիս, որպեսզի հետքերը կորեն: Եթե «զակազչիկը» <strong>Մուկն էր</strong> /մեր կարծիքով` ամենահավանականն է այս տարբերակը/, ապա <strong>պեդոֆիլ Տիկոյի ու Մկան</strong> հակամարտությունը թևակոխում է հրապարակային դաշտ և շատ շուտով հանգուցալուծում կստանա: Չնայած Սերժը, կարծես թե, դեմ չէ, որ ԱԺ «մազաշատ» նախագահն ու քթի մեջ խոսող վարչապետը «իրար տան»: Այդ ժամանակ Սերժը կարող է «պապայություն» անել հակամարտող կողմերին: </div><div align="justify">Եթե Մենուայի հաչալու պատվիրատուն Կարեն Կարապետյանն է, ապա Սերժը չէր կարող դա չիմանալ: Ուրեմն Տիկոյին չորով են «ֆուկ» անելու: Իսկ եթե պատվիրատուն Երվանդ Զախարյանն է, ուրեմն այստեղ այլ հետաքրքիր իրողություն է ի հայտ գալիս: Քանի որ սպասվում են Երևանի քաղաքապետի ընտրություններ` իշխանության ներսում իսկական գզվռտոց է սկսվել քաղաքապետի պաշտոնի համար: Իր տեղը, բնականաբար, ուզում է պահպանել փողի վրա նստած /ականջդ կանչի Քոչարյան/ քաղաքապետ Զախարյանը: Վերջինս, զգալով, որ ինտրիգների արդյունքում կարող է «թռնել» խաղից, իշխանությանը` Սերժին, առաջարկում է իրեն վարչապետ դարձնել: Այսինքն, էլ ավելի մեծ ամբիցիա է ցուցաբերում Երվանդը, որպեսզի փոքր ամբիցիան բավարարվի: Մենուայի հաչալու մեկ այլ տարբերակ էլ կա: Շատ հնարավոր է, որ ջահելը սեփական նախաձեռնությամբ դա արած լինի: Ու քանի որ Մենուան իշխանական թերմացքներից սնվող երիտասարդ է, ուստի շատ հնարավոր է, որ ականջին հասած լինեն Տիկոյին հանելու լուրը: <strong>Մենուան «պիտուխ» ջահել է ու շտապել է ինքն առաջինը բարձրացնել վարչապետահանությունը և ստացվել է այն, ինչ ունենք: </strong>Իսկ Տիկոյին այլ բան չի մնում, քան դրսից վարկեր բերելը: Այլապես, «հավատացյալ» վարչապետին միայն ծույլը չի քարկոծի, ընդ որում` իշխանական ճամբարից: Միայն փողը կփրկի Տիկոյին: Սերժն էլ, կարծես, նույն փողի հարցն է դրել «երկնագույն» Տիգրանի առջև: <strong>Փաստորեն, վարչապետի պաշտոնը Սերժը փողով է ծախում: Արժեքը` 1.5 միլիարդ դոլար, որից 250 միլոնը «կխուրդեն» աղետի գոտում, 250 միլիոնը` «կվարկավորեն» փոքր ու միջին բիզնեսին, իսկ 1 միլիարդով էլ կփորձեն դոլարի կուրսը պահել 305 դրամի սահմաններում: Եթե Տիկոն փողը չճարի, ապա նրա մաման կլացացնեն, որովհետև նա Սերժին խաբել է, թե լավ կապեր ունի Համաշխարհային Բանկում և այլուր, ու Սերժն էլ, փողից կուրացած, Տիկոյին վարչապետ է դրել:</strong> Բայց քանի որ իշխանությունները միայն բլեֆով են զբաղված, ուստի դրսից վարկ բերելը նույնպես բլեֆի շարքից է և, հետևաբար, Տիկոյին հաշված օրեր են մնացել: </div><div align="justify"> </div><div align="right"><strong>Արեմն Վարդանյան</strong></div><div align="justify">Հ.Գ.: Երբ «տերտեր» Տիկոն վերջերս հարցազրույց էր տվել` այնպես էր քծնել <strong>Պուտինին</strong>, որ պարզապես «զռռում» էր նրա պաշտոն կորցնելու վախը: Պուտինին թերթի էջերից քծնելով և ծախու լրագրողի միջոցով մոսկովյան հանդիպումներից մանրամասներ «սլիվ» անելով` Տիգրան Սարգսյանը փորձում էր գոնե իր շրջապատին ցույց տալ, որ իր դիրքերն ամուր են: Շատ ծիծաղելի ու նողկալի էր կարդալ Հայաստանի վարչապետի հարցազրույցն ու նրա քծնանքը` առ մեկ այլ երկրի վարչապետ: Բայց դե բ…-ին` բ…-ություն է հասնում: </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-2838409359458158256?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-8550640013429520082009-01-16T15:28:00.003+04:002009-01-16T16:06:27.415+04:00<div align="justify"> Այն, որ չընտիր <strong>Սերժ Սարգսյանն</strong> իր պաշտոնավարման տարիները համատեղել է թունդ խաղամոլի կարգավիճակով` տեղյակ էր նույնիսկ ռուս պատգամավոր <strong>Կոստանդին Զատուլինը</strong>, ով մեր Սերոժին ռուլետկա էր նվիրել: Բայց ու՞մ մտքով կանցներ, որ նախագահի աթոռը զավթելուն պես` Սերժը կփորձի խաղամոլ դարձնել մի ամբողջ ժաղովուրդ:<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SXB38y1Pz1I/AAAAAAAAAGo/bNLmXpx4mlI/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291861448481296210" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SXB38y1Pz1I/AAAAAAAAAGo/bNLmXpx4mlI/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>Ամեն ինչ սկսվեց «արիական» Արմեն Ավետիսյանի «երկնագույն» ցուցակում հայտնված <strong>Տիգրան Սարգսյանին</strong> վարչապետ նշանակելով: Այդպիսով` բանկային համակարգը ոչնչացնելուց հետո, Տիկոն անցավ տնտեսության մյուս հատվածին: ՀԴՄ-ների ներդրման և հետագայում դրա գովազդման արդյունքում` մեզ բոլորիս դարձրեցին ղումարբազ: Լոտոյի կազմակերպումը ՀԴՄ-ների կտրոններով իսկական ղումարբազություն է: Սերժն իր անձնական եկամուտները ավելացնելու մոլուցքով` լոտո էլ կխաղա, ուրիշ բան էլ կանի և այժմ պետական եկամուտների կոմիտեի ղեկավար <strong>Գագիկ Խաչատրյանին</strong> քսի է տվել բիզնեսի վրա: Բյուջե հավաքելը սրանց մոտ դարձել է «ոսկու տենդի» պես մի բան: Հարկային տեսուչները գզիրի նման ընկել են դռնեդուռ և բառիս բուն իմաստով կլպում են բոլորին` կրպակատիրոջից մինչև արտադրող: Սերժի պատկերացրած տնտեսությունը դա այն է, երբ միայն ինքն ու փեսան են փող աշխատում, իսկ մնացածները պետք է վարձու աշխատողներ լինեն: Սարգսյան Տիկոն էլ իր կողմից ավելացնում է, թե կարևորը հայերը փող ուղարկեն Հայաստան, իսկ գումար կարող են աշխատել Հայաստանից դուրս` հայկական աշխարհում: Եվ այս ամենը քողարկվում է ՀԴՄ-ների շահող կտրոնների թամաշայի տակ: Եթե այսպես շարունակվի, ապա մի օր էլ կարող են Սերժի մյուս նախասիրությունը` թմրամոլությունը գովազդման առարկա դարձնել: Ասենք, կարող են հայտարարել, որ եթե մարդկանց աչքերի տակերը այնքան սև չլինի, ինչպես չընտիր Սերժինը, ապա պետությունը ձեզ կտուգանի նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատակի չափով: Կարող եք չկասկածել, որ «շեշուբեշ» աչքերով ու մի քիչ էլ թլիկ <strong>Արմեն Ալավերդյանը</strong> կսկսի ասուլիսներ տալ ու ասել, որ ամբողջ աշխարհում այդպես է: <strong>Իսկ Ահարոն /ավելի ճիշտ` Ահավոր/ Չիլինգարյանն էլ իր ճղճղան ձայնով ու մումիայի հայացքով` օրենսդրական նախաձեռնությամբ հանդես կգա:</strong> Սերժի ավազակապետությունը հատուկ հիերարխիա է ձևավորել. Սերժն ասում է փողերը հավաքեք, Խաչատրյան Գագոն հարկայինի գամփռներին է քսի տալիս բիզնեսի վրա, Սարգսյան Տիկոն իր անհեթեթ ճառերն է արտասանում հայկական աշխարհի մասին, որպեսզի շեղի մարդկանց ուշադրությունը, իսկ Արմեն Ալավերդյանն ու Ահարոն Չիլինգարյանն էլ օրենսդրական տեսք են տալիս այդ ամենին: <strong>Այդ ընթացքում Սերժի փեսա Միշիկը բիզնեսի նորանոր հորիզոններ է նվաճում և օրվա վերջում կնոջ հետ անում այն, ինչը ցանկանում է անել հայության մեծամասնությունը Սերժի հետ /քաղաքական իմաստով/:</strong> Խաչատրյան Գագոն քերթում է բիզնեսին, բայց չի ամաչում, որ ինքը Հայաստանի խոշոր ներկրողներից է ու նաև այլ բիզնեսներ ունի: Սարգսյան Տիկոյի հետաքրքրություններն այլ են: Փողից բացի, նա փորձում է հաճույքներ ստանալ: Տիկոյի կինը վաղուց հեռավոր Իսպանիայում է: Աղջիկն էլ: <strong>Ու մեր «հավատացյալ» վարչապետը մենակ մնալով` փորձում է «ցրվել». պեդոֆիլությունն ու տերտեր /նաև Սերժի PR-շիկ/ Նավասարդ Կճոյանի հետ «գռուպավոյ» սոդոմ-գոմորները, ըստ լավատեղյակների, Տիոկյի «ուիքենդային» մենյույի մեջ են մտնում:</strong> </div><div align="justify">Եվ այս այլասեռվածներն էլ մեզ կառավարում են: Պետք է մի ձև գտնել ու Սերժին «ռուսկայա ռուլետկա» խաղացնել, բայց ոչ թե մեկ փամփուշտով, այլ` վեց: Հաստատ չի վրիպի:<br /><br /></div><div align="right"><strong>Արմեն Վարդանյան</strong><br /><br /></div><div align="justify">Հ.Գ. -1: <strong>Խոսակցություններ կան, որ Խաչատրյան Գագիկին շուտով կհանեն աշխատանքից:</strong> Բանն այն է, որ վարչապետի ու Մկան հարաբերություններն այնքան են սրվել, որ իսկական «պերեստրելկա» է սկսվել նրանց կողմնակիցների նկատմամբ: Խաչատրյան Գագոն Մուկի կողմից է ու Տիկոն Սերժին համոզում է, որ Խաչատրյան Գագոյին պետք է հանել: Պատճառ է բերվում, որ հարկային մուքերը չեն ապահովվում: Մանավանդ որ, անցած 2008-ը հարկահավաքները թերակատարել են ավելի քան 12 միլիարդի չափով: Իսկ փողի քչությունը լուրջ փաստարկ կարող է լինել քոքված ղումարբազ Սերժի համար:</div><div align="justify">Հ.Գ.-2: <strong>Մենք գիտենք, որ հարկայինի աշխատողները մեր բլոգի մշտական ընթերցողներից են:</strong> Այնպես որ նրանց համար Խաչատրյան Գագոյի հետ կապված տեղեկատվությունը կարող է օգտակար լինել: Հարկայինում ոմանք կկողմնորոշվեն, թե ում քծնեն, իսկ ում` ոչ: Այնպես որ, «Տեսակետ» բլոգն ընթերցելը օգտակար կարող է լինել նաև նրանց համար, ում տեսակի դեմ մենք գրում ենք:</div><div align="justify">Հ.Գ.-3: <strong>Մեր բոլոգի ակտիվ ընթերցողներից են նաև նախագահական պալատի ջահելները:</strong> Նրանց կխնդրեինք ամեն առավոտ մեր հոդվածները դնել ադրբեջանական ԿԳԲ-ի գործակալ Սերժ Սարգսյանի սեղանին, որպեսզի թթված դեմքն ավելի թթվի: Առայժմ: Հա … Միշիկին էլ բարևներ: </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-855064001342952008?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-15758892591896947652009-01-15T15:43:00.007+04:002009-01-15T16:12:18.828+04:00<div align="center">Չնայած մկան տարին ավարտվել է, բայց ԱԺ-ի դերն ու սեփական մազերը բարձրացնող</div><div align="center">Հովիկ Աբրահամյանը տարերքի մեջ է:</div><br /><div align="justify"><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SW8miHj3PlI/AAAAAAAAADg/cAsa7RWecCM/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291490454770499154" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 150px; CURSOR: hand; HEIGHT: 112px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SW8miHj3PlI/AAAAAAAAADg/cAsa7RWecCM/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>Մենք արդեն գրել էինք, որ նորաթուխ խնամիներ /թե ինչպե՞ս են <strong>Մուկն</strong> ու <strong>«Առյուծը»</strong> խնամիություն անում` այլ խոսակցության թեմա է/ <strong>Հովիկն ու Դոդի</strong> <strong>Գագոն</strong>` երկրի նախագահ ու վարչապետ դառնալու ամբիցիա ունեն: Հիմա արդեն պարզ է, թե ով է նրանցից նախագահացու, իսկ ով` վարչապետացու: <strong>«Դարակազմիկ» այդ հարցերի պատասխանն օգնեց ստանալ բազում իշխանությունների քծնած ու շատերի կողմից օգտագործված, լպրծուն ՀՀԿ -ական երիտասարդ Մենուա Հարությունյանը: </strong>Դա այն նույն Մենուան է, ով անհարմարության աստիճանի սապոնվում է <strong>Սերժ Սարգսյանին</strong>: <strong>Մենուայի խոսքերին հետևելով, երևի նրա ծնողներն էլ են փոշմանել, որ պահպանակների օգտագործումը Սովետական միության տարիներին չէր քարոզվում և մարդիկ անիմաստ սերունդներ էին պարգևում հասարակությանը: </strong>Եվ ուրեմն, այդ Մենուան օրերս վերցրեց ու հայտարարեց, թե բա չեք ասի, մենք հավայի հաչող վարչապետ ունենք` ի դեմս <strong>Տիգրան Սարգսյանի</strong>: Ոգևորված իր իսկ «պիտուխային» կեցվածքից` նույն Մենուան շարունակեց, թե բա ինքը վարչապետի պաշտոնում կուզենար տեսնել Հովիկ Աբրահամյանին: Այսինքն` Մուկին: Այդ քայլով, Մենուան, ըստ էության, Սերժ Սարգսյանին դեմ դուրս եկավ: Ուրեմն կարելի է ենթադրել, որ Սերժն /ավելի ճիշտ`<strong> Սերժի փեսա Միշիկը</strong>/ այլևս «պասլատ» է արել մի քանի կուսակցության երիտասարդական թևերը /ավելի ճիշտ` «ոտքերը»/ ներկայացնող սույն ջահելին ու վերջինս էլ որոշել է իր համար նոր «պապա» փնտրել: Փնտրտուքները Մենուային բերել են Մկան դուռը: Մուկն այժմ դարձել է բոլոր «աբիժնիկների» հոգևոեր հայրը: Եվ այսպես, նույն անհարմարությամբ Մենուան այժմ սկսել է քծնել Մկանը. է’լ տարվա մարդ «Դե Ֆակտո» ամսագրով, է’լ գործի մարդ և այլն: Մենք Մենուայի դեգերումները ներկայացնում ենք ոչ թե սույն ջահելի կարևորությունից ելնելով, այլ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ այդ լպրծունը /<strong>կամ «խլինքը»` ինչպես Մենուային սիրում են կոչել Սերժի փեսա Միշիկի շրջապատում</strong>/ այժմ արտահայտում է Մկան ցանկությունները: Այսինքն ստացվում է, որ Մուկն ուզում է վարչապետ դառնալ ու բացահայտ խաղ է սկսել, որովհետև, հազիվ թե լպրծունը սեփական նախաձեռնությամբ ասուլիսի ժամանակ հայտարարեր, որ վարչապետը միայն ճառ ասող է, այնինչ մեր տնտեսությանը զանգ կախող է պետք` ճիշտ ինչպես «Մկների ժողով»-ում է ասվում: Փաստորեն, Հովիկն ուզում է զանգ կախող Մուկը լինել, որպեսզի երբ կատուն /տնտեսական ճգնաժամը կամ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանը/ գա` բոլորն իմանան և պատրաստ լինեն դիմագրավելու փորձությանը: </div><div align="justify">Աստված իմ, ո՞վ կմտածեր, որ հայտնի «Մկների ժողով»-ը գլխներիս է գալու պրակտիկ կյանքում: Այժմ պետք է հետևել իրադարձությունների հետագա զարգացմանը: <strong>Այն, որ Վարչապետ Տիգրան Սարգսյանին լավ կլինի որ հանեն` դա անվիճելի է: Բայց եթե տեղը Մկանն են բերելու, ապա դժվար է ասել , թե ո՞րն է լավը: Անկեղծ ասած, Սարգսյան Տիկոն այնպես է լացացրել տնտեսության մայրիկը, որ նրա փոխարեն Մկանը չէ, նույնիսկ արտաքինից գամփռ շուն հիշեցնող Գագիկ Ծառուկյանին էլ կարելի է բերել: Միայն թե փրկվենք Տիկոյի մառազմատիկ տնտեսական քաղաքականությունից ու հարկային թալանից:</strong> Չնայած Տիկոյով չէ, որ այս ամենը կանգ է առնելու: Տնտեսության քայքայման հիմնական պատասխանատուն Սերժ Սարգսյանն է, իսկ Տիկոն կատարում է «պալաչի» դերը: </div><div align="justify"><strong>Ես ինձ հիմա բռնեցի այն մտքի վրա, որ Հայաստանում վիճակն այնքան է դեգրադացվել, որ մենք ստիպված քննարկում ենք «դիշովկա» Մենուա Հարությունյանի հայտարարությունը, կառավարչական տեսանկյունից տհաս Տիգրան Սարգսյանի հետագա ճակատագիրը, հանցագործ և ընտրակեղծիքների մասնագետ Մկանը և բռնաբարության հոդվածով դատված Դոդի Գագոյին: Յախք…..</strong></div><div align="justify">Ահա սրանք են ավազակապետության հիմնադիր նախագահ Լևոն Տեր-Պետրոսյանի ստեղծած համակարգի մետաստազները: <strong>Ռոբերտ Քոչարյանը</strong> կատարելագործեց Լևոնի ավազակապետությունը, իսկ Սերժ Սարգսյանի օրոք քաղաքական դաշտը լրիվ <strong>անասնաֆերմայի</strong> վերածվեց: <strong>Մուկ, կատու, խոզ, գամփռ շուն…, ով ասես մեյդան է եկել:</strong> Սերժի նախագահ դառնալը իսկական աղետի վերածեց հանրության կյանքը: Շտապ լուծումներ են պետք: Արթնացի՛ր , նոր սերունդ: </div><br /><div align="right"><strong>Մովսես Կարապետյան</strong></div><div align="right"></div><br /><div align="justify"><strong>Հ.Գ.: </strong>Ի դեպ, խոսակցություններ կան, որ լպրծուն Մենուային Մուկն ուզում է ԱԺ-ի լրատվության պատասխանատու նշանակել: Այսինքն՝ «Արմենիա» հեռուստաընկերությունից հրավիրված գեղեցկատես եւ շոռաչք Մերի Շահինյանը առայժմ չի կարողանում բուն իր հասարակայնության հետ կապերի գործով զբաղվել, այլ միայն ուղեկցում է «մազաշատ» Մկանը արտասահմանյան վոյաժների ժամանակ /հասկանալի է, թե ինչ ենթատեքստով/:</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-1575889259189694765?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Մովսես Կարապետյանhttp://www.blogger.com/profile/03513675718743610633noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-82462164777088987602009-01-14T14:25:00.003+04:002009-01-14T14:54:40.404+04:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SW3EX_swzxI/AAAAAAAAAGg/o2t9YklVEIo/s1600-h/untitled2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291101053745418002" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 145px; CURSOR: hand; HEIGHT: 155px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SW3EX_swzxI/AAAAAAAAAGg/o2t9YklVEIo/s320/untitled2.bmp" border="0" /></a> Այն, որ <strong>Ռոբերտ Քոչարյանը</strong> ջանք ու եռանդ չի խնայում ակտիվ քաղաքականություն մտնելու համար` կարծում եմ կասկած չի հարուցում:<br />Բայց առայժմ նա չի ցանկանում առաջին գիծ մտնել: Դա Ռոբերտի ոճի մեջ է. Ղարաբաղում էլ էր այդպես, երբ նա <strong>Սամվել Բաբայանի</strong> միջոցով էր ջրի երեսին մնում, Հայաստանում էլ` երբ Ռոբերտի հույսը <strong>Սերժի «</strong>կարդինալությունն» էր: Ռոբերտը այլ ձևեր չգիտի: Ու պարզ է, թե ինչո՞ւ, երբ նա որոշեց առանձին խաղ սկսել /Սերժից տարանջատված/` ստացվեց «Բարգավաճ Հայաստան»: Ռոբերտի պատկերացրած քաղաքականությունը «ստամոքսային» է: Այսինքն` մարդկանց պետք է մի բան բաժանես ու վերջ: Դրա համար էլ ստեղծվեց «Բարգավաճ Հայաստանը», որը տուկի թել, կարտոֆիլի սերմացու ու գոմաղբ էր բաժանում, որպեսզի <strong>Դոդի Գագոն</strong> մտնի խորհրդարան ու Ռոբերտը կարողանա վարչապետ դառնալ: Գագոն մտավ խորհրդարան, բայց այնպես չմտավ, որ Ռոբերտն էլ կարողանար կառավարության շենք մտնել: Արդյունքում, Ռոբերտը դարձավ լքված կղզու նահանգապետ. այն է` երիտթոշակառու: Ու հիմա, երբ նա կրկին ուզում է տուռնիկից կախվել` խաղի մեջ է մտցրել «Վիվասելի» տնօրեն <strong>Ռալֆ Յիրիկյանին</strong>: Վերջինս այժմ նույն ֆունկցիան է կատարում, ինչը որ ժամանակին Դոդի Գագոն: Տարբերությունն այն է, որ Ռալֆն ավելի ցիվիլ տեսք ունի և չունի Դոդի տեսքը, անցյալն ու դանդալոշ բառապաշարը: <strong>Եթե նկատել եք` Ռալֆը դարձել է Հայաստանի Ձմեռ Պապին</strong>: Օր չկա, որ Վիվասելի տնօրենը մի բան չնվիրի տառապած հայ ժողովրդին, կամ մի սոցիալական նախագիծ չիրականացնի: Դա նույնպես դոդական տեխնոլոգիա է: Պարզապես տուկի թելի փոխարեն ջրագիծ է բացվում: Կամ էլ գոմաղբի փոխարեն ուրիշ բան է նվիրվում բազմաչարչար հայ ժողովրդին: <strong>Ռալֆի կերպարը լավ է ընտրված. փողատեր է, համեստ է պահում իրեն, սփյուռքահայ է, բարեգործ է և ամենակարևորը` քաղաքականությունից չի խոսում: Քաղաքականապես անգրագետ հայ ժողովրդի համար սա էքստազի վերջն է:</strong> Ռալֆն այժմ բավական բարձր ռեյտինգ ունի: Մարդը ոչինչ չխոսելով` ռեյտինգ է հավաքել, իսկ դա հնարավոր է միայն Հայաստանի պես երկրում, որտեղ ինչ-որ <strong>արկադիվարդանյաններ</strong> կարող են հեղինակություն ունենալ, կամ էլ թլոշ լեզվով <strong>արամկարապետյաններ</strong> կարող են երեք ամիս «ռասկրուտկա» լինել ու 2003-ի նախագահական ընտրույթուններում բավական լուրջ ձայներ հավաքել: Իսկ մեր կարծիքով, Ռալֆը ռեյտինգ է հավաքում ոչ իր նախաձեռնությամբ: Ես կարծում եմ` դա Ռոբերտի խաղն է` հետևյալ պատճառով. <strong>ՀՀ-ում կան 3 հիմնական խաղացողներ` Լևոնը, Սերժը և Ռոբերտը:</strong> Միայն այս 3-ը լրատվամիջոցներ ունեն և, հետևաբար, նրանք կարող են ինչ որ մեկին «ռասկրուտկա» անել: Սերժին դա ձեռք չի տա, քանի որ գործող նախագահը երբեք չի ուզենա, որ մեկ ուրիշը իրենից բարձր ռեյտինգ ունենա /իսկ Ռալֆը հաստատ Սերժից բարձր ռեյտինգ ունի հիմա/: Լևոնին էլ պետք չէ, որ ուրիշը «ռասկրուտկա» լինի, քանի որ գործող ընդդիմության լիդերին ձեռնտու չէ այլ գործչի լայն հեղինակությունը` ցանկացած դրսևորմամբ: Մնաց Ռոբերտը: Տուկիթելային PR-ի ձևը փոխած, բայց բովանդակությունը նույնը պահած քայլերով` Ռոբերտը «նավսյակի» Ռալֆին էլ է խաղացնում: Ռալֆին կարող են բրդել դեպի վարչապետական աթոռ: Հայտնի է, որ Ռոբերտը Վիվասելի փաստացի տերերից է: Եվ, հետևաբար, Ռալֆը կատարում է իր փաստացի ղեկավարի հրահանգները: «Միամիտ» արտաքինով այդ սփյուռքահայը փորձում է մտնել հայ ժողովրդի սիրտը` իր «անշահախնդրությամբ» և արևմտահայ բարբառով: Ելնելով այն հանգամանքից, թե ինչպիսի իռացիոնալ կերպով է սփյուռքահայ <strong>Րաֆֆի Հովհաննիսյանը</strong> սիրվում հայության մի մասի կողմից` կարելի է ենթադրել, թե որտեղից է ստեղծվում դրական վերաբերմունքը Ռալֆի հանդեպ: Ոչ մի տեղից… <strong>Ռալֆը դեռևս քաղաքական բառակապակցություններ չի արտահայտում, բայց երբ պետք եղավ, չկասկածե’ք, հայ ժողովուրդը կգնա նրա քաղաքական կոչերի հետևից: Այս ամենը, թերևս, հաշվարկել է նաև Ռոբերտ Քոչարյանը: </strong>Առայժմ Ռալֆը «տուկի թել» բաժանելով է զբաղված: Հետո նրան կարելի է վարչապետ դարձնել, իսկ հետո Ռոբերտն արդեն սեփական խաղը կսկսի:<br /></div><div align="justify">Ռոբերտը Ռալֆի վրա է «ստավկա» անում նաև այն պատճառով, որ վերջինս չի կարող նախագահի թեկնածու դառնալ /քաղաքացիության խնդիր կա/ և այդ առումով վտանգավոր չէ: Ռոբերտի տառապանքը փորձ ունի. ում աջակցում է ` լքում են իրեն: <strong>Սերժը ապերախտ դուրս եկավ, Մուկն ու Դոդը` նույնպես: Մնում է Ռալֆը: Մշտաժպիտ, ՀՀ քաղաքացիություն չունեցող, իր ենթակա ու պատկան Ռալֆը: </strong>Եվ ուրեմն հետևենք Ռալֆի քայլերին և տեսնենք, թե նրա «տուկիթելերը» դեպի ու՞ր են տանում մեզ: </div><br /><br /><div align="right"><strong>Արմեն Վարդանյան</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-8246216477708898760?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-55046688307226342372009-01-13T14:49:00.008+04:002009-01-13T15:35:03.930+04:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SWx7SDc-9oI/AAAAAAAAADY/eiEefFIihTc/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290739212348225154" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 144px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SWx7SDc-9oI/AAAAAAAAADY/eiEefFIihTc/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> 2008-ի մղձավանջը ավարտվեց խոզի բդի գների կտրուկ բարձրացմամբ: Մկան տարում <strong>Մուկը</strong> Աժ նախագահ դարձավ` այդ ընթացքում հասցնելով նախարարական կաբինետից տեղափոխվել նախագահի աշխատակազմ:<br />2008-ը, իրոք, Մկան տարի էր. <strong>Սերժը</strong> /ով արտաքինից թանն ընկած մուկ է հիշեցնում/ նախագահական պաշտոնում հայտնվեց, <strong>Հովիկը</strong> բազմեց ԱԺ նախագահի աթոռին, իսկ <strong>Տիգրանը</strong> /ով արտաքինից հիշեցնում է գլխին խփած մկան` իր գլխի կառուցվածքի ուղղանկյունությամբ/` դարձավ վարչապետ: Մկան տարին վատ էր կրկին մկան տեսք ունեցող դաշնակցական <strong>Աղվան Վարդանյանի</strong> համար, ով կորցրեց նախարարական աթոռը, բայց փոխարենը նշանակվեց մեկ այլ դաշնակցական ու կրկին արտաքինից մկանը շատ նման <strong>Արսենը</strong> /ազգանունը չեմ հիշում/: 2008-ին նախարարական պորտֆելից զրկվեց առնետի տեսք ունեցող <strong>Դավիթ Լոքյանը</strong>: Մկստանային 2008-ին «մատաղ» արվեց <strong>սբխեչի ուլը` Տիգրան Թորոսյանը</strong>: 2008-ին իր «կռիսությունն» ավարտեց <strong>Ռոբերտ Քոչարյանը</strong> և նոր տիպի «կռիսություն» սկսեց Սերժ Սարգսյանը:<br /></div><div align="justify">Իսկ ի՞նչ է սպասվում 2009-ին: <strong>Հիմնական խաղացողները 3-ն են` Լևոն Տեր-Պետրոսյան, Սերժ Սարգսյան և Ռոբերտ Քոչարյան</strong>: Քոչարյանն առայժմ «վայելում» է երիտասարդ թոշակառուի իր նոր կարգավիճակը, բայց կուլիսներում ակտիվ պայքար է մղում իր դիրքերը չկորցնելու և, ինչու ոչ, վարչապետի աթոռին նստելու համար: Առայժմ հաջողություններ չկան:</div><div align="justify">Լևոն Տեր-Պետրոսյանին արդեն մոռանում են: Ես զուհագեռներ էի անցկացնում իմ ունեցած զրույցների միջև, որոնք կայացել էին նախորդ և այս Նոր տարվա սեղանների շուրջ: Անցած տարի բոլորը խոսում էին Լևոնից: Իմ շրջապատից շատերն այն ժամանակ քարկոծում էին ինձ, որ ես նույնացնում էի Սերժին և Լևոնին, և պնդում, որ նրանք իրար այլընտրանք չեն: «Մենակ Սերժը գնա, հետո Լևոնի հարցերը կլուծենք»,- ինձ իրենց «քաղաքական» հաշվարկներն էին ներկայացնում ընդդիմախոսներս: Հետո եղավ այն, ինչ բոլորը գիտեն: Սերժն ու Լևոնը քիրվայության թեմայով ախպերություն էին անում, իսկ լևոնական շարժումն էլ «հերսի մահով» ընկավ: Այս տարվա քննարկումներն այլ բնույթի էին: Իմ սեղանակից ընկերներից շատերը /նույն անցած տարվա մարդիկ/ արդեն մոռացել էին Լևոնին: «Արա դե ճի՛շտ էիր ասում էլի»,- իբր թե կոմպլիմենտ էին անում ինձ իմ զրուցակիցները: Կամ էլ. «Մենք էլ գիտեինք, որ Լևոնը մինչև վերջ գնացող չի, բայց դե Սերժը ստեղներս ա հասցրել»,-մեկ այլ տեսակետ էին հայտնում մարդիկ, երբ ես հիշեցնում էի մեր անցած Նոր տարվա քննարկումները: Այս ամենը ցույց է տալիս, որ մենք դեռևս քաղաքականապես ոչ հասուն ժողովուրդ ենք: Ինչպե՞ս կարելի է 1998-ին, իսկ դրանից առաջ` 1996-ին, վռնդել Լևոնին, իսկ հետո նրան աստվածացնել ու փորձել հետ բերել այն դեպքում, երբ մարդը հայտարարում է, որ իր հայացքները չի փոխվել: Սա իսկական ողբերգություն է: Ինչևէ: Եվ ուրեմն, Լևոնն «ընկավ»: Եվ այդպես էլ պիտի լիներ: Ավազակապետության հիմնադիրը չէր կարող պայքարել իր ստեղծած համակարգը յուրացնողների դեմ: </div><div align="justify">Ինչ մնում է գործող ավազակապետ Սերժին, ապա նրա գործերն էլ լավ չեն. հա՛մ չընտրված է, հա՛մ տնտեսությունն է քայքայվում /առավելապես Սերժի ու վարչապետ Տիկոյի ջանքերով/, հա՛մ <strong>Գյուլը</strong> «քաշեց»` սահմանների բացելը Ղարաբաղից զորքերը դուրս բերելով պայմանավորելով /իսկ Սերժն այնքան քծնում էր նրան/, հա՛մ Ղարաբաղի ճակատում վիճակը լավ չէ / էդ <strong>Ալիևն</strong> էլ բռնեց ու կրկին ռազմատենչ հայտարարություններ արեց/, հա՛մ ԵԽԽՎ-ն է ուշունց տալիս, հա՛մ ինքը չի կարողանում նախագահ դառնալ /իմ գործընկեր <strong>Արմեն Վարդանյանը</strong> արդեն ասել է, որ բոշան` փաշա չի դառնա/, հա՛մ էլ <strong>Մուկն ու Դոդն</strong> են սկսել խաղեր տալ, իսկ փեսա <strong>Միշիկի</strong> ուղեղն էլ չիփս սարքելուց ու հեռուստաեթերը «կոնտրոլ» անելուց այն կողմ չի ձգում: Մի խոսքով բոլոր 3 խաղացողների գործերն էլ լավ չեն և ժամանակի ընթացքում վակումը ինչ-որ կերպ կլցվի: Այս ամենի ֆոնին ակտիվանում են կուլիսային «ռազբորկաները»: Մուկն ու Դոդը փորձում են Ռոբերտից ու Սերժից անկախ խաղեր տալ, որպեսզի փրկեն իրենց ստվերային եկամուտները: Ուրիշ բան չկա: Իսկ այն, որ Դոդը դեմ քվեարկեց կառավարության ներկայացրած հարկային փաթեթին` դա արդեն կուլիսային պայքարի արտաքին դրսևորումն էր: Մուկն ու Դոդը, տեսնելով, որ Սերժի ու Ռոբերտի միջև կատաղի պայքար է ծավալվել, փորձում են «երկու մոր կոթ ուտել»: Դա նյարդայնացնում է և՛ Սերժին, և՛ Ռոբերտին, բայց նրանք առայժմ չեն ուզում «մատաղ» անել «ապերախտ խնամիացածներին»: Մկան ու Դոդի առաջին խնդիրը վարչապետ Տիկոյին աթոռից գցելն ու նրա տեղը վարչապետ նստելն է: Հետո արդեն կերևա: Սերժն առայժմ չի խառնվում Հովո-Տիկո «բանավեճին», իսկ Դոդին էլ դեռ ներվում են արտասհմանյան «վոյաժները»: Ռոբերտը «պաուզա» է վերցրել: Ահա այս խաղային իրավիճակով էլ մտնում ենք 2009-ը: Առջևում Երևանի քաղաքապետի ընտրություններն են, որը փորձություն է դառնալու հատկապես Սերժի ու Լևոնի համար, քանի որ նրանք են գործող իշխանությունն ու ընդդիմությունը: Երկուսն էլ լավ կջարդվեն այդ ընտրություններում: Այդ ընթացքում կհանգուցալուծվեն կամ էլ լարվածության գագաթնակետին կհասնեն ներիշխանական խնդիրները: Եթե այս ամենին ավելացնենք նաև տնտեսական ճգնաժամը, ապա պարզ կդառնա, որ 2009-ը «մուխանաթ» տարի է լինելու: Միակ մխիթարությունն այն է, որ Սերժն էլ, Լևոնն էլ, Ռոբերտն էլ, իրար միս ուտելով, մի լավ կմաշվեն ու նոր բան մտածելու համար դաշտ կբացվի: </div><div align="right"><strong>Մովսես Կարապետյան</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-5504668830722634237?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Մովսես Կարապետյանhttp://www.blogger.com/profile/03513675718743610633noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-41444900558528231092009-01-12T18:27:00.003+04:002009-01-12T18:51:49.548+04:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SWtY1aAxrFI/AAAAAAAAAGY/kGR5dQ_Ndfs/s1600-h/untitled2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290419861815667794" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 150px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SWtY1aAxrFI/AAAAAAAAAGY/kGR5dQ_Ndfs/s320/untitled2.bmp" border="0" /></a> Դե չի սազում <strong>Սերժին </strong>նախագահի պատմուճանը, հո զոռո՞վ չի: Որքան էլ որ ցանկանում էի լսել չընտիրի ամանորյա ուղերձը, որը նա, միայն իրեն հատուկ առոգանությամբ, արտասանում էր Նոր Տարվա գիշերը, միևնույն է չստացվեց:<br />Սերժը, բառիս ուղիղ և քաղաքական իմաստով, շատ փոքր մարդ է` նախագահ լինելու համար: Եվ սա միայն էմոցիոնալ գնահատական չէ: 2008 թվականը աչքի ընկավ ստի ու կեղծիքի առատությամբ` այն էլ ՀՀ նախագահ աշխատողի շուրթերից /չհաշված փչան վարչապետի դրսևորումները/: Լավ, ենթադրենք, թե Սերժը ընտրվել է, և Մարտի 1-ն էլ դաժան խաղ էր նրա գլխին ու ինքը կապ չուներ դրա հետ: Այդ դեպքում Սերժը պետք է ազատ արձակեր քաղբանտարկյալներին, երբ «Բրաբուս» մեքենան փոխարինեց նոր «S» կլասի մերսեդեսով` այսինքն մտավ նախագահի նստավայր: Չարեց: Չարեց, որովհետև ինքն է նաև նաձեռնել այդ ամենը: Իսկ ընդհանրապես, Սերժին թվում է, թե քաղաքականությունը դա խաբելու, ստելու, դեմագոգիայով զբաղվելու արվեստ է: Երևի այդպես են նրան սովորեցրել ադրբեջանական ԿԳԲ-ում, որի գործակալն է եղել /և կա՞/սովետական Ղարաբաղում աշխատած տարիներին: Այսպես. Սերժը խոսում է ինչ-որ պատեր քնդելու մասին և միևնույն ժամանակ մարդկանց հետապնդումների ենթարկում քաղաքական հայացքների համար: Պահի տակ Սերժը խոսեց հանրային պալատ ձևավորելու մասին և դրանով իսկ մի լավ «քաշեց» պալատական սազանդարներին, ովքեր սկսեցին գովերգել Սերժի այդ գաղափարը: <strong>Հետո հանրային պալատի մասին մոռացան և այդ ամենից մնաց միայն «մտավորականների», Խոսրովի, Սերժի ծառա Վիկտոր Դալլաքյանի ու Սերժի կոլեգա /ԿԳԲ-ի գործակալ լինելու գծով/ Գառնիկ Իսագուլյանի անիմաստ և նողկանք առաջացնող ելույթները հանրային խորհրդի թեմայով</strong> /ի դեպ, եթե Սերժն, այնուամենայնիվ, որոշի հանրային պալատը «խոդի» տալ, ապա դրա ղեկավար կնշանակի մի որևէ անկապ ջահելի, որպեսզի իբր թե չվարկաբեկված մեկին դեմ տա ժողովրդին. դա լրիվ Սերժի ոճի մեջ է, բայց բան չի փոխվի/:<br /></div><div align="justify"><strong>Հետո Սերժը գնաց ԱԺ ու ուղեձով դիմեց Լֆիկ Սամոյին, Նեմեց Ռուբոյին, ախպեր Սաշիկին, ԱԺ դերը բարձրացնող Մուկին ու այլ «ինտելեկտուալներին»:</strong> Թողնենք այն հարցը, որ այդ ուղերձը դատարկ բառակույտ էր ու հանրային կյանքի վրա ոչ մի ազդեցություն չունեցավ: Բանն այն է, որ Սերժը խոստացել էր պարբերաբար ելույթ ունենալ նշված ու չնշված «ինտելեկտուալների» առջև, բայց տարին փակվեց այդ մի ուղերձով:</div><div align="justify">Ու այդպիսի շատ դեպքեր կան, որ ցույց են տալիս, որ Սերժը իրավիճակային քայլերի է գնում, այսինքն ցայտնոտի մեջ է: Իրեն թվում է, որ եթե ինքը այդ պահին մի բան ասի` հետո ոչ մեկը չի հիշի: Անկեղծ ասած, ոչ նրա ելույթին ենք սպասում, ոչ նրա հանրային խորհրդի կարիքն ունենք, բայց փաստ է, որ Սերժը պարզ ստախոսություններով է զբաղված: Մի մեծ սուտ էլ հնարցեին Մարտի 1-ից հետո, թե ժողովու՛րդ, ոչինչ, որ սպանդ կազմակերպեցինք` «զատո» հեսա դրսի հայերը Հայաստան միլիոններ են ուղարկելու ու դա անելու են «վսեմաշուք» Սերժի կոչին ընդառաջ: «Հայլուրով» սկսեցին «շաբաշային» ռեպորտաժներ ցույց տալ. էս մեկը 200 միլիոն դոլար է տալիս, էն մեկը` 100 միլիոն և այդպես շարունակ: Տարին փակվեց և, բնականաբար, այդ միլիոնները չեկան: Մնաց Սերժի բլեֆը: <strong>Կալուգայի Սամոն</strong> /Սերժի աշխատակազմի ղեկավար, <strong>Տաշիրի Կարեն Կարապետյանի</strong> եղբայրը/ նույնիսկ 10 դոլոր էլ չի ուզում տալ` նախ որովհետև կալուգացու գործերը Ռուսաստանի շինարարական բիզնեսում լավ չեն և հետո Սամոյին «քցել» էին` նրա եղբորը վարչապետի պաշտոնը խոստանալով ու հետո չտալով: </div><div align="justify">Կարճ ասած, 2008-ը անցավ Սերժի բլեֆներով ու պարզ ստախոսությամբ: 2009-ի համար արդեն նոր բլեֆներ են հնարել. ատոմակայանի կառուցում, Իրան-Հայաստան երկաթգիծ, տարատեսակ միջազգային կենտրոնների Հայաստան և այլն: Այս տարվա բլեֆները նաև մատուցվում է որպես միջազգային ճգնաժամի դեմ պայքարի շրջանակում արվող քայլեր: Իրականում Սերժը ժամանկ է ձգում` «Յա էշը կսատկի, յա` էշատերը» թեմայով: Մարդը մտածում է, որ անընդհատ պետք է ստել: Բանսարկություն, գործտվողություն, «դանոս»` ահա Սերժի պատկերացրած կառավարման կուլտուրան: Եվ այդ ամնեը փող կուտակելու մոլոցքը բավարարելու համար: Բայց այդպես երկար չի կարող ձգվել: Արդեն Սերժի շրջապատն էլ է նրանից զզվել: <strong>Պատահական չէ, որ Մուկն ու Դոդը սեփական խաղն են սկսել: Դե եթե Սերժը նախագահ դառնա, ապա բնական է, որ Մուկն ու Դոդն էլ պիտի ձգտեն նույն աթոռին:</strong> «Կարո՞ղ է, Սերժից պակասն ենք» ,- մտածում են խնամի դարձած ու մազերը կրակել տված Հովոն ու Գագոն: Ինչ որ առումով նրանք ճիշտ են: Եթե Հայաստանում հանդուրժվել է շարքային խաղամոլի, հիվանդագին փողամոլի ու նարկոմանի որակները մի մարդու մեջ խտացրածի նախագահ դառնալը, ապա ինչո՞ւ չպիտի հանդուրժվի շարքային գանձագող Մուկի կամ բռնաբարության հոդվածով դատված շարքային Դոդի նախագահ դառնալը: Սերժի միակ ծառայությունը երկրին այն կլինի, որ նա հեռանա: Իր «շեկլիկ» կնոջը վերցնի ու հեռանա: Բոշան` փաշա չի դառնա ու խոզի գլուխը ինչքան էլ քաշես գորգի վրա` միևնույն է կգլորվի կեղտի մեջ: Սերժը այդ դեպքն է: Հո զոռո՞վ չի: </div><br /><br /><div align="right"><br /><strong>Արմեն Վարդանյան</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-4144490055852823109?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-40177890439813224742009-01-12T11:52:00.004+04:002009-01-12T12:14:15.092+04:00<div align="justify"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_dbrbaApWmzY/SWr7J9HGKSI/AAAAAAAAACQ/6f-Mm6UcHdU/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290316860741789986" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 209px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_dbrbaApWmzY/SWr7J9HGKSI/AAAAAAAAACQ/6f-Mm6UcHdU/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> Երբ ուզում էի այս տարվա առաջին նյութը գրել` որոշեցի ի մի բերել բոլոր այն խոսակցությունները, որոնք լսել էի մեր տուն եկած հյուրերից, կամ էլ, երբ ես էի հյուր գնացել:<br />Առաջին կենացից հետո` բոլոր խոսակցությունները քաղաքականության շուրջ էին կամ էլ տնտեսական վիճակի: Տարբեր, միմյանց հակասող ենթադրություններ ու ասեկոսեներ էին «մեյդան» բերվում: Ես հիմա կներկայացնեմ դրանցից մի քանիսը` առանց խմբագրման: Ինչպես ասում են կուսական վիճակում: Եվ այսպես. </div><div align="justify"><br /><strong>Ասում են, թե</strong> «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության առաջիկա համագումարի ժամանակ <strong>Ռոբերտ Քոչարյանը</strong> դառնալու է այդ կուսակցության նախագահ: </div><div align="justify"><br /><strong>Ասում են, թե</strong> <strong>Լևոն Տեր-Պետրոսյանը</strong> Մարտի 1-ի տարելիցի ժամանակ «շտուրմով» վերցնելու է իշխանությունը:</div><div align="justify"><strong>Ասում են, թե</strong> <strong>Դոդի Գագոն</strong> ուզում է նախագահ դառնալ ու դրա համար սկսել է անգլերեն պարապել:</div><div align="justify"><strong>Ասում են, թե Մուկը</strong> նույնպես ուզում է նախագահ դառնալ ու նա էլ է լեզուներ պարապում, և իր իմիջը փոխելու համար է մազերը կրակել տվել:</div><div align="justify"><strong>Ասում են, թե</strong> վերջերս <strong>Պուտինի</strong> հետ հանդիպման ժամանակ Ռոբերտ Քոչարյանը խնդրել է նրան, որպեսզի իրեն աջակցեն վարչապետության համար: </div><div align="justify"><strong>Ասում են, թե Սերժը</strong> ծանր հիվանդ է /արյան վարակ/ և շուտով մեռնելու է: Սերժի արյունն անընդհատ փոխում են: </div><div align="justify"><strong>Ասում են, թե</strong> Սերժն ուզում է իրենից հետո նախագահ դնել իր փեսա <strong>Միշիկին</strong>: </div><div align="justify"><strong>Ասում են, թե</strong> Մուկն ու Դոդը ցանկանում են Ռուսաստանում Հայաստանի դեսպան դարձնել Դոդի մյուս խնամի <strong>Անդրանիկ Մանուկյանին</strong>: </div><div align="justify"><strong>Ասում են, թե</strong> Դոդն ուզում է վարչապետ դառնալ:</div><div align="justify"><strong>Ասում են, թե</strong> Երևանի քաղաքապետի պաշտոնը իշխանական թևից ուզում են <strong>Չոռնի Գագոն</strong>, <strong>Երվանդ Զախարյանը</strong>, ոստիկանապետ <strong>Ալիկ Սարգսյանը</strong>, Սերժի փեսա <strong>Միշիկը</strong>:</div><div align="justify"><strong>Ասում են, թե</strong> շուտով վարչապետին պաշտոնանկ են անելու:</div><div align="justify"><strong>Ասում են, թե</strong> դրամի կուրսն այս տարի 400 դրամ է լինելու: </div><div align="justify"><strong>Ասում են, թե</strong> տարվա վերջում Ադրբեջանի հետ կռիվն սկսվելու է:</div><div align="justify"><strong>Ասում են, թե</strong> Սերժը Թուրքիայից փող է խնդրել` ցեղասպանությունից հրաժարվելու և Ղարաբաղից զորքերը դուրս բերելու դիմաց: </div><div align="justify"><strong>Ասում են, թե</strong> Սերժի երեսը չտեսնելու համար Ռոբերտ Քոչարյանը Նոր տարին անցկացրել է Ծաղակաձորում, և այդ իդեայի հեղինակը <strong>Բելլա Քոչարյանն</strong> է եղել, ով չի ներում Սերժի կնոջ պահվածքը: Իսկ <strong>Ռիտան</strong> իր մտերիմների շրջապատում հայտարարել է, որ Բելլան գեղջուկ առաջին տիկին էր, իսկ ինքը «սովրեմեննի»:</div><div align="justify"><strong>Ասում են, թե</strong> այս տարվա փետրվարին «Բարգավաճ Հայաստանն» ու դաշնակցությունը դուրս են գալու կոալիցիայից: </div><br /><div align="justify">Խոսակցություններն, անշուշտ, ավելի շատ էին: Ես գրեցի այն` ինչ հիշեցի: </div><div align="right"><strong>Լուսինե Թորոսյան</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-4017789043981322474?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Լուսինե Թորոսյանhttp://www.blogger.com/profile/15147296841203585600noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-32668085909875832622008-12-27T12:02:00.003+04:002008-12-27T12:10:23.811+04:00<div align="justify"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SVXim8H6LLI/AAAAAAAAAGQ/tg7Ka8vyD9E/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284378896391351474" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SVXim8H6LLI/AAAAAAAAAGQ/tg7Ka8vyD9E/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> «Տեսակետ» բլոգը շուրջ երկու ամիս է ինչ ստեղծվել է: Մենք արդեն ունենք հավատարիմ ընթերցողներ, ովքեր կարող են չհամաձայնել մեր հրապարակումների հետ: Բայց կարևորը, որ մենք համատեղ ջանքերով փորձում ենք ելքեր գտնել Հայաստանում ստեղծված իրավիճակից: Մեր քաղաքացիական դիրքորոշումը մենք արտահայտում ենք հոդվածների տեսքով: Դրանք, մեր կարծիքով, սուր են, առանց ռետուշի և ձևականությունների: Հուսով ենք, որ գալիք տարում չենք հիասթափեցնի մեր ընթերցողներին և համագործակցությունը կշարունակվի: Շնորհավորում ենք բոլորիս Նոր Տարին: Թող որ այն զերծ լինի դժվարություններից /չնայած ճգնաժամը չոքել է դռներս/, զերծ քաղաքական թափթփուկներից /դրա համար քաղաքական դաշտը պետք է դիզինֆեկցիա անել/, զերծ <strong>Շուրա Բալագանովին</strong> հիշեցնող «մտավորականներից» /դրա համար պետք է նավթալինոտ ու քծնանքի մեծ մասնագետներին իջեցնել հեռուստաէկրաններից/, զերծ ազգային ու ապազգային երաժշտական պուտանկեքից /<strong>Շուշանի ու Նունեի ականջը կանչի</strong>/ և այլ «կենդանիներից» /<strong>Սերժի փեսա Միշիկի ու մարտական ախպեր Սաշիկի մասին «էս ազիզ օրով» չենք խոսի</strong>/:Մեր հրապարակումները կվերականգնենք հունվարի 12-ից: Մենք էլ ենք ուզում մի քիչ կտրվել իրականությունից ու հանգստանալ: Մինչ հաջորդ տարի:<br /></div><div align="justify"></div><br /><div align="right"><strong>Լուսինե Թորոսյան</strong></div><div align="right"><strong>Արմեն Վարդանյան</strong></div><div align="right"><strong>Մովսես Կարապետյան</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-3266808590987583262?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-10282524713499663752008-12-26T12:00:00.004+04:002008-12-26T12:29:24.201+04:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_dbrbaApWmzY/SVSVkEQVT7I/AAAAAAAAACA/ItUf0S3Et4s/s1600-h/untitled2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284012709662511026" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 303px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_dbrbaApWmzY/SVSVkEQVT7I/AAAAAAAAACA/ItUf0S3Et4s/s320/untitled2.bmp" border="0" /></a> Ինչպես հայտնի է, մեզնաում կա «գեղցի» հասկացությունը: «Գեղցին» պարտադիր չէ, որ գյուղում ծնված լինի: Նա կարող է Երևանի կենտրոնում մեծացած լինել, բայց դա կապ չունի: «Գեղցին» պետք չէ շփոթել գյուղացու հետ: «Գեղցին» դա հեգեվիճակ է, ապրելակերպ, ճաշակ և «մակարդակ»:<br />Վերջերս հեռուստատեսությամբ ցույց էին տալիս, թե ինչպես էր չընտիր <strong>Սերժ Սարգսյանի</strong> դուստրը նվերներ բաժանում մտավոր հետամնաց երեխաներին: Ակցիան, անշուշտ, ողջունելի է: Բայց տեսնել էր պետք, թե ինչ «գեղցու» արտաքինով, արհեստական ժպիտով և «քյառթու» հագուկապով ու պահվածքով էր հեռուստաէկրանին հյուրընկալվել «պրիզիդենտի» աղջիկը: Նույնիսկ հեռավոր գյուղերի տատիկները այդ գույնի ու ոճի գլխաշոր ուսերին վաղուց չեն գցում: Սերժի աղջիկը երևաց, որ «գեղցի» է` քյառթու, անմակարդակ ու «բազարչի»: Ու կապ չունի, որ <a href="http://4.bp.blogspot.com/_dbrbaApWmzY/SVSVfoPXOUI/AAAAAAAAAB4/Hgk580jIBIk/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5284012633422772546" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_dbrbaApWmzY/SVSVfoPXOUI/AAAAAAAAAB4/Hgk580jIBIk/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>Սերժը միլիոններ ունի: Միևնույն է, իր աղջիկը «զըռ» կանաչ «սվիտր» էր հագել ու ծաղկավոր շալ էր գցել ուսերին: Ես, երբ լսումի էի նրա սինքրոնը /ուղիղ խոսքը/` հասկացա, որ տեսնում եմ կատարյալ «քյառթուի»: Փողոցային խոսելաձևով «արքայադուստրը», երևի ուզում էր անմիջական երևալ, բայց մատնեց իր «ռաբիսությունն» ու գավառականությունը: Երբեք չէի մտածի, որ որպես իգական սեռի ներկայացուցիչ նման բան կգրեմ «կոլեգայիս» մասին, բայց չեմ կարող ինձ զսպել: </div><div align="justify">Ի դեպ, «քյառթու» դեմք է նաև Սերժ Սարգսյանի կինը` <strong>Ռիտան:</strong> Այդ նորաթուխ «բլանդինկան» իսկական գտածո է սկանդալների սիրահար լրագորողների համար: <strong>Տիկին Ռիտայից</strong> պետք է շուտ-շուտ հարցազրույցներ վերցնել: Համոզված եմ, որ «էլիտար» տիկին <strong>Գոհար Քյալյանից </strong>/<strong>Արմենչիկի</strong> ընկեր <strong>Սամվել Մայրապետյանի</strong> ՙշեֆ պովրը՚/ պակաս չեն լինի տիկին Ռիտայի մտքի գոհարները: Տիկին Ռիտան էլ անճաշակ հագուկապ ունի: Նրան պետք է հուշել, որ պաշտոնական /և ընդհանրապես/ հանդիպումների ժամանակ` փորձի զգեստի տակ թաքցնել մի փոքր հաստլիկ և մի փոքր էլ շեղլիկ ոտքերը: Կան հագուստի ձևեր, որոնք ծածկում են այդ «մանր» թերությունները: Կարելի է փորձել: Ցավալի է, որ մենք չընտիր նախագահ ունենք, համ էլ կողքից հինալու բան չկա: <strong>Քոչարյանի</strong> կնոջ էին ձեռ առնում: <strong>Տիկին Ռիտայի ֆոնին` Բելլա Քոչարյանը իսկական արիստոկրատուհի է թվում</strong>: <strong>Ափսոս, որ Լյուդմիլա Տեր-Պետրոսյանից հետո` առաջին տիկնանց նշաձողն ընկավ: Փաստորեն, ոչ լեգիտիմ նախագահների կանայք էլ «լեգիտիմ» չեն լինում: </strong>Ահա, այսպիսի օրիգինալ եզրահանգում:</div><div align="justify"></div><br /><br /><div align="right"><strong>Լուսինե Թորոսյան</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-1028252471349966375?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Լուսինե Թորոսյանhttp://www.blogger.com/profile/15147296841203585600noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-28321842107823720392008-12-25T16:17:00.004+04:002008-12-25T16:34:16.955+04:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SVN9YKw6-UI/AAAAAAAAACs/W0yds2crJ2Y/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5283704641995602242" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 154px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SVN9YKw6-UI/AAAAAAAAACs/W0yds2crJ2Y/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> Մոտավորապես այս միտքն էր ներկայացրել <strong>Լևոն Տեր-Պետրոսյանը</strong>` դեկտեմբերի 21-ին կայացած Հայ Ազգային կոնգրեսի հավաքին:<br />Երբ ես ժամանակին պնդում էի, որ Լևոնը տուն է գնալու և նա պայքարող տեսակ չէ` բոլոր լևոնականները վիճում էին հետս: Այժմ ամեն ինչ իր տեղն ընկավ: Լևոնն ասաց, որ իրենք կհավաքվեն հաջորդ տարվա մարտի 1-ին և վերջ: Ու արդեն կապ չունի, որ ՀՀ առաջին նախագահը նշեց, թե հանգամանքներից ելնելով իրենք կարող են փոխել մարտավարությունը: Դա ավելի շատ դեմքը փրկելու միջոց էր, քան իրական ցանկություն: Իսկ համոզված էի ես, որ Լևոնը մինչև վերջ պայքարող չէ, քանի որ նա զուտ իշխանության հասնելու նպատակ էր դրել, գաղափարական պայքար չկար: Շատ լավ հասկանալով, որ նույն Լևոնի ստեղծած համակարգով հնարավոր չէ իշխանափոխություն` ես կարծում էի, որ փետրվարի 19-ից հետո Լևոնը անելիք չի ունենալու: Այն մեկ-երկու գաղափարներն էլ, որ առաջ էր քաշում Տեր-Պետորսյանը` մնացած թեկնածուներից տարբերվելու համար` զուտ դեկորատիվ բնույթ էին կրում: Մարտի 1-ի շնորհիվ նախագահ դարձած <strong>Սերժ Սարգսյանը</strong> այդ մեկ-երկու գաղափարն էլ սեփականաշնորհեց և Լևոնից մնացին միայն հուշեր և անռիթմ պարը` օպերայի հրապարակում: Հիմա Լևոնն իր անելիքը չգիտի: Պարզվում է, որ լևոնականները դեռ նոր պիտի ստվերային կառավարություն կազմեն և տարբեր ոլորտների խմբեր ձևավորեն, որպեսզի կարողանան ցանկացած պահի իշխանություն վերցնել: Մարդը ազնվորեն խոստովանում է, որ իրենք դեռ պատրաստ չեն իշխանաություն վերցնելու: Բա այդ դեպքում եթե Լևոնն ընտրվեր` ո՞նց էին անելու: Թե՞ էլի ժողովրդի վրա էքսպերիմենտներ անելով էր «որց» կովերի տեսաբան <strong>Հրանտ Բագրատյանը</strong> տնտեսություն կառավարելու: Լևոնն այժմ ժամանակ է ձգում: Ցանկացած պատճառաբանություն մատուցվում է. է’լ հեսա Ղարաբաղի հարցը լուծվում է` եկեք չխանգարենք, Է’լ Գյուլը գալիս է` եկեք չխանգարենք, է’լ կառույցներ ենք ստեղծում` եկեք սպասենք և այլն : Չի բացառվում, որ հաջորդ տարվա մարտի 1-ից հետո Լևոնը հայտարարի, որ իրենց հաջորդ խոշոր միջոցառումը կլինի սեպտեմբերի 21-ին, երբ պատշաճ կերպով կնշվի Լևոնի քաղաքականություն վերադառնալու երկու ամյակը: Հետո` 2010-ի փետրվարի 19-ին լևոնենք կնշեն ընտրությունները կեղծելու երկու ամյա տարելիցը ու այդպես շարունակ: Սերժը երևի ամեն օր մոմ է վառում, որ Լևոնն իրեն հավերժ ընդդիմություն մնա: Լևոնական ընդդիմությունը պարզապես նվեր է սերժական կլանի համար: Լևոնից անշառ ընդդիմություն Սերժը, դժվար թե, պատկերացներ. թուրքամետությունը ողջունում է, քիրվայությունը խրախուսում է, Ղարաբաղյան զիջումներին չի ընդդիմանում, միտինգներ չի անում, Սերժին իր ընկերն է համարում և այլն: Միայն բանտարկյալների հարցն է մնացել: Դա էլ , որ լուծվի` էլ Լևոնը Սեժին բան չի կարանալու ասել: Բայց այդ ընթացքում Հայաստանն է հետընթաց արձանագրում: Սերժը թուրքմենբաշիական համակարգ է ստեղծում, իսկ «ընդդիմադիր» Լևոնը` տուն է գնում: Դա է պատճառը, որ անհարժեշտ է ազատվել սիամական երկվորյակներ դարձած Սերժից ու Լևոնից: Մեկը մյուսին «պաս» տալով` զբաղեցրել են ամբողջ քաղաքական դաշտը: Սա պետք է վերացնել: Մեզ հարկավոր են նոր դեմքեր և նոր Հայաստան` զերծ Լևոնի գաղափարական բացիլներից ու Սերժի կրիմինալ վարչակարգից:<br /></div><br /><div align="right"><strong>Մովսես Կարապետայան</strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-2832184210782372039?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Մովսես Կարապետյանhttp://www.blogger.com/profile/03513675718743610633noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-21947732243525685932008-12-22T17:22:00.005+04:002008-12-23T12:19:07.511+04:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SVCdvuIDAlI/AAAAAAAAACc/Z4VU1iW1Brc/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5282895806066786898" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 160px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SVCdvuIDAlI/AAAAAAAAACc/Z4VU1iW1Brc/s320/untitled.bmp" border="0" /></a></div><div align="justify">Հարգելի ընթերցողներ, շարունակվում է <strong>Philosopher</strong> ներկայացող մեր հարգարժան ընթերցողի հետ բլոգային բանավեճը` ՀՀ-ում ստեղծված քաղաքական իրավիճակի վերաբերյալ: Կարծում եմ` ճիշտ կլինի, որ մեր բանավեճին միանան նաև մեր հրապարակումներին հետևող այլ ընթերցողներ ևս: Այդպես ավելի հետաքրքիր կլինի: Այլընտրանքային տեսակետները ամբողջական կդարձնեն թեման և, ի վերջո, ճշմարտությունը կբացահայտվի:<br />Իսկ այժմ բուն թեմայի մասին: Ես շարունակում եմ պնդել, որ <strong>Լևոն Տեր-Պետրոսյանն ու Սերժ Սարգսյանը</strong> միմյանցից չեն տարբերվում և երկուսն էլ իրենց դարը վաղուց ապրած գործիչներ են:<br />Լևոնը իր գաղափարներն ունի, իսկ Սերժը` ոչ: Ու քանի որ հիմա Սերժն ուզում է Լևոն «խաղալ»` ուստի նրանք դառնում են միևնույն գաղափարախոսության կրողներ:<br />Philosopher-ը պնդում է, որ Սերժն ու Լևոնը Ղարաբաղ հանձնող չեն և, հետևաբար, ես իմ նախորդ հոդվածում անհիմն եմ մեղադրում երկուսին: Նախ նկատեմ, որ Սերժի վարած քաղաքականության արդյունքում` Լևոնի կողմնակից իմ ընդդիմախոսը ակամայից պաշտպանել է Սերժին: Այսինքն, նույնիսկ չուզենալով` լևոնականները պետք է նաև Սերժին պաշտպանեն, որպեսզի պաշտպանված լինեն, քանի որ ադրբեջանական ԿԳԲ-ի գործակալ Սերժը մտել է Լևոնի գաղափարական դաշտը: Սա մեկ: Ինչ մնում է այն բանին, որ ես որտեղից եմ կարդում Սերժի ու Լևոնի մտքերը Ղարաբաղի հարցում, ապա ասեմ, որ իմ գնահատականը զուտ քաղաքական է, և ես չեմ հիմնավում սերժական «Հայոց Աշխարհ» թերթի հրապարակումների վրա: Ինձ համար հիմք են հանդիսանում նշված 2 գործիչների հրապարակային քայլերն ու նրանց կողմից վարվող քարոզչությունը:<br />Ես հիշում եմ, թե ինչպիսի ելույթներ էր ունենում Լևոն Տեր-Պետորսյանը 1992թ-ի պատերազմի տարիներին: Նա պարզապես խուճապ էր տարածում /կարդացե՛ք այդ օրերի մամուլը/, ասելով, որ մենք չենք կարող կռվել մեզանից ավելի հզոր Ադրբեջանի դեմ: Նրա բոլոր ելույթների հիմնական մեխն այն էր, որ եկեք զիջենք մասը /Ղարաբաղը/, որպեսզի չկորցնենք ամբողջը /Հայաստանը/: Ես Տեր-Պետրոսյանին չեմ մեղադրում դավաճանության մեջ: Քավ լիցի: Պարզապես նա այդպես է մտածում, այդկերպ է ուզում օգնել Հայրենիքին: 2008-ի նախագահական ընտրությունների ժամանակ էլ, երբ Լևոնը, Ղարաբաղի հարցի մասին խոսելիս, համեմատություններ էր անցկացնում Սևրի դաշնագրի հետ` դարձյալ նույն «կարմիր թելով» անցնում էին 1992թ-ին հնչեցված թեզերը. եկեք զիջենք մասը, որ չկորցնենք ամբողջը:<br />Հիշում եմ 2007-ի սեպտեմբերի 21-ին Լևոնի վերադարձի ելույթը: Դարձյալ խուճապային տրամադրություններ էր տարածում, թե այսօր Ադրբեջանը էլ ոչ մի զիջման չի գնա, նավթադոլարներով հարստացել է և ալն: Ասել է, թե մենք պիտի գնանք զիջումների, որ չկործանվենք:<br />Տեսեք. Տեր-Պետրոսայնի հիմնական թեզն այն է, որ եթե ՀՀ-ն չունենա բաց սահմաններ Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ , ապա չի կարող զարգանալ: Նա նույնիսկ քիրվայության «բարի» ժամանակներն էր հիշեցնում նախընտրական արշավի ժամանակ: Այսինքն` Հայաստանը, ըստ Լևոնի, կզարգանա, եթե Թուրքիան ու Ադրբեջանը բացեն իրենց սահմանները: Հիմա, եթե սահմաններն են դառնում գլխավոր խնդիրը, ապա Ցեղասապանության և Ղարաբաղի հարցերը դառնում են երկրորդական: Դրա համար եմ ասում, որ Լևոնը հաճույքով կզիջի Ղարաբաղը և արտաքին քաղաքականության օրակարգից կհանի Ցեղասպանության հարցը, քանի որ, ըստ իրեն, դա կփրկի Հայաստանը: Մարդն այդպես է մտածում, ի՞նչ կարող ես անել: Դա դավաճանություն չէ: Դա մոլորություն է: Եթե մենք ապրեինք Ֆրանսիայի կամ Բելգիայի պես պետության կողքին, ապա դա ճիշտ կլիներ: Բայց մեր հարևանները, ցավոք, Լևոնի պես չեն մտածում: Միգուցե, տարիներ անց ժամանակները փոխվեն, Թուրքիան ու Ադրբեջանը փոխվեն ու մենք մի ընդհանուր կովկասյան տուն կառուցենք ու միասին ինտեգրվենք Եվրոպային: Բայց այսօր չկա նման մթնոլորտ: Տեր-Պետրոսյանը դարձել է իր իդեա-ֆիքսի գերին: Ախր, ադրբեջանցի սպան հայ սպային քնած ժամանակ կացնահարեց. այդ ինչպե՞ս եք քիրվայություն անելու նրանց հետ: Ես չեմ ասում, թե հավերժ թշնամություն պետք է անենք Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ: Ես պարզապես կարծում եմ, որ դեռ բարեկամանալու հարցը չի հասունացել, ժամանակ է պետք:<br />Իհարկե Ղարաբաղի հարցում պետք է փողզիջում լինի, բայց ոչ այսօր և ոչ այն կերպ, ինպես որ հիմա Սերժն է բանակցում: Այսօր բալանսը խախտել չի կարելի, մի գյուղ հանձնել էլ չի կարելի: Լևոնը միգուցե չի պատկերացնում, որ Ադրբեջանում լուրջ թշնամանք կա մեր հանդեպ: Ի վերջո, նրանք տասնյակ հազարավոր զոհեր են տվել: Մենք էլ մոտ 6000 մարդ ենք կորցրել: Վերքերը պետք է սպիանան: Ժողովուրդները պետք է հասունանան, որպեսզի հետո նորից կռիվ չլինի: Սա է իմ ասածը: Այսինքն Լևոնը ոչ թե օտարների շահերն է պաշտպանում, այլ իր գաղափարներն են սխալ, իր պատկերացումներն են իլուզիոն: Լևոնը անուղղելի հոռետես է, իսկ հոռետեսներն ու չարդարացված պացիֆիստները չեն կարող այսօրվա Հայաստանի ղեկավար լինել: Սա բարդ տարածաշրջան է: Այլ խոսքերով` հանցագործ տարածաշրջան: Կովկասի ժողովուրդները դեռ չեն գտել իրենց համակեցության մոդելը և, հետևաբար, կյանքն այստեղ պայքար է` ուզենք, թե չուզենք: Ով սա չհասկանա` չի կարող մնալ քաղաքական թատերաբեմում:<br />Լևոնն իր գաղափարի գերին է դարձել: Այ սա՛ է ցավալին: Կովկասում դեռևս չեն եկել անդարդ կառավարելու ժամանակները: Լևոնն այդ ժամանակներում, թերևս, իդեալական նախագահ կլիներ. ելույթներ, ժպիտներ, հյուրընկալություններ, ուղերձներ և շախմատ: Բայց հիմա ուրիշ է: Պիտի զգոն լինենք: Տեսա՞ք. Վրաստանը մի քիչ թուլացրեց զգունությունը, ճիշտ չհաշվարկեց և խնդրեմ` Աբխազիան ու Օսեթիան հավերժ կորած են Վրաստանի համար: 1992-1994թթ-ների կռվում էլ մենք մեր հարցերը լուծեցինք: Հիմա կասեք Լևոնն էր լուծողը: Վիճելի է, բայց ենթադրենք, թե դա այդպես է: Բա էդ դեպքում ինչպե՞ս չի հասկանում նույն Լևոնը, որ եթե այսօր խախտես ստատուս-քվոն, ապա դա կբերի նոր պատերազմի: Եթե այսօր զիջենք 5 շրջան, ապա Ադրբեջանը կանցնի հարձակման: Իսկ ինչու՞ ոչ: Ալիևը միշտ էլ ասել է, որ Ղարաբաղն էլ, շրջաններն էլ իրենցն են: Հիմա Լևոնը ո՞նց է համոզելու Ալիևին, որ նա Ղարաբաղը չուզի: Եթե Լևոնի համար կարևորը բաց ճանապարհներն են, ուրեմն Ղարաբաղը դառնում է երկրորդական: Ալիևը կարող է ասել, որ Ղարաբաղը տվեք, որ ճանապարհս բացեմ: Թե՞ տալուց հետո պիտի նոր միայն համոզվենք, որ տալը սխալ էր: Հայոց պատմությունը այդպիսի սխալների շարան է: Այնպես որ Լևոնի ամբողջ փիլիսոփայությունը սխալ է և, ըստ իս, չի համապատասխանում Հայաստանի շահերին:<br />Ինչ վերաբերում է Սերժին, ապա նրա գաղափարները չեմ վերլուծում, քանի որ այդպիսիք չկան: Սերժի մոտեցումները իրավիճակային են ու հիմա այդ իրավիճակը ստիպում է Սերժին Լևոնի գաղափարներով զինվել ու քիրվայություն անել. Գյուլ սիրաշահել, հռչակագիր ստորագրել և այլն: Իսկ այն, որ Սերժը մի պահ ազատագրված 7 շրջանները հանձնելու համաձայնություն էր տվել` հուշում է Սերժի փեսա Միշիկի կողմից ղեկավարվող «Ազատամտություն» թերթի քարոզչությունը: Մինչմայնդորֆյան ժամանակաշրջանում: «Ազատամտությունը» բացահայտ քարկոծում էր, իրենց բնութագրմամբ, հողապաշտներին, նախապատրաստում շրջաններ հանձնելը /ընթերցե՛ք այդ թերթը և կհամոզվեք/: Միշիկի թերթը հայհոյանք էր թափում բոլոր հողապաշտների վրա: Ի դեպ, այդ օրերին նույն թերթը չէր քննադատում Տեր-Պետրոսյանին, այնինչ, ղարաբաղյան բանակցային լարվածության փուլից առաջ և հետո «Ազատամտության» հիմնական թիրախը լևոնականներին էին /են/: Այսինքն, սերժենք էլ էին հասկանում, որ եթե գնան միակողմանի զիջումների, ապա իրենց դեմ դուրս կգան բոլորը` բացի լևոնենցից: Մանավանդ` Տեր-Պետրոսյանը հայտարարեց, որ Ղարաբաղի խնդրով պայմանավորված դադարեցնում են հանրահավաքները և չեն ուզում խոչընդոտել Սերժին, որպեսզի վերջինս գնա լուծումների: Դրա համար էլ ասում եմ, որ մեծ հաշվով Սերժի ու Լևոնի միջև ընտրութուն կատարելը սխալ է, քանի որ ճակատագրական հարցերում նրանք միմյանց հակադիր տեսակետներ չեն հայտնում: Նույնն էր նաև Թուրքիայի հետ հարցում:<br />Պատահական չէ, որ Սերժը Լևոնի ժամանակ միշտ կարևոր պաշտոններ է զբաղեցրել: Այլ բան է, որ Սերժը կատարող է եղել և Լևոնը, միգուցե, մտածել է , թե Սերժը նաև իր գաղափարական ընկերն է: <strong>Բայց ինչպես մենք արդեն տեսնում ենք, Սերժը գաղափարներ չունեցող մարդ է, նա կոնյուկտուրշիկ է. Լևոնի ժամանակ լևոնական է եղել, Վաղգենի ժամանակ` վազգենական, սովետական Ղարաբաղի տարիներին` ադրբեջանական ԿԳԲ-ի գործակալ ու հայատյաց Կևորկովի օգնական, Ռոբերտ Քոչարյանի ժամանակ` ռոբական, իսկ հիմա` ամենինչական: Միայն թե իշխանության մնա, որպեսզի փողը չպակասի: Սա է Սերժը:<br /></strong>Դրա համար էլ հարկավոր է պրծնել և՛ վտանգավոր փիլիսոփայության կրող Լևոնից, և՛ անգաղափար, ղումարբազ, փողասեր ու ադրբեջանական գործակալ Սերժից:<br />Հայաստանին քաղաքական գործիչների նոր սերունդ է պետք: 88-ի շարժման սերունդն արդեն հոգնել ու հոգնեցրել է բոլորիս: Սերժը 88-ի շարժման «ատխոդներից» է: 88-ի շարժման պատմական առաքելությունն արդեն ավարտված է: Սկսվելով էկոլոգիական շարժումից` այն վերածվեց անկախականի: Շարժման ղեկավարներից շատերն էլ չէին պատկերացնում, որ 1991-ին կանկախանայինք: Շարժումը իր հետ բերել էր ում ասես. էլ շիզոֆրենիկ <strong>Աշոտ Մանուչարյանին</strong>, էլ մտապակաս <strong>Խաչիկ Ստամբուլցյանին</strong>, էլ եսիմ ում…..<br />Հայաստանին նոր մտածողություն է պետք, նոր սերունդ` զերծ ստերեոտիպերից: Այսօր մեր պետությունը դեգրադացիայի մեջ է: Հեռւստատեսությունը միացնում ես` զիբիլ: <strong>Քաղաքական գործիչ են դարձել Սերժը , Մուկը, Դոդը, Չոռնին, Լֆիկը, ալրաղացը, Սաշիկը, Միշիկը, Նեմեցը, փեսա Միշիկը: Օմբուդսմեն է դարձել Դոլար-Արմենն ու օրինականություն է քարոզում: Յախք…</strong><br /><strong>Ազգային հերոսներ են հռչակվել ընտրակեղծիքների հիմնադիր, հայտնի կաշառակեր, բազում երիտասարդների ճակատագրեր խեղած /միայն Մատաղիսի գործը հերիք էր/ Գագիկ Ջհանգիրյանը, Սերժի հետ տասը տարի կերակրատաշտից օգտվող Լեդի Հակոբը, ՀՀԿ-ի ցուցակով դեպուտատ դարձած Մյասնիկ Մալխասյանը, Հրազդանի տարածքը Սերժի դաբրոյով թալանած Սասուն Միքայելյանը, Վանոյի թիկնապահ Սիրունյանը, Էջմիածնում ֆեոդալական կարգեր հաստատած գեներալ Մանվելը /Մա’ն-վե’լ, Մա’ն-վե’լ../: Յախք…<br />Մովսես Խորենացին</strong> կարծես մեր օերերը նկարագրած լիներ իր «Ողբում»: Ու հիմա արդեն պարզ է, թե ինչո՞ւ ենք մնացել այս մի բուռ հողի վրա: Էն ժամանակ էլ, երևի սերժերն ու դոդերն են իշխել, մկներն ու ալրաղացներն են օրենսդիր եղել, լեդիներն ու լևոնները ազգային հերոս հռչակվել, փեսաներն ու ախպերները պալատականներին «կուրիրովատ» արել:<br />Այս ամենին պետք է վերջ տալ: Հանրության կեղտը լցվել է բոլորիս տները: Ինչպես կարող են կատարյալ հիմարներն ու բնածին ապուշները, խաղամոլներն ու մոլորյալ գաղափարներ կրողները մեր կյանքը կազմակերպել:<br />Այս ամենի մեղավորը առաջին հերթին Լևոնն է: Նա է ավազակապետության հիմնադիրը: Եթե լավ բան էր ստեղծել, ապա ինչպես փչացավ այն: Այդպես չի լինում: <strong>Եվ ուրեմն մեզ նոր մտածողություն է պետք, նոր էլիտա, նոր մտավորականություն` առանց Սոսի ու քծնող Իգիթյանի, առանց Ռուբեն Գևորգյանցի ու Վլադիմիր Մսրյանի և այլոց: Այս մտավորականներից Ստալինի ու Բերիայի արտաթորանքի հոտ է գալիս:<br /></strong><a href="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SVCeZ2AWrQI/AAAAAAAAACk/s0PHbvNEqrk/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5282896529736510722" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 171px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_gaPQ5McChDI/SVCeZ2AWrQI/AAAAAAAAACk/s0PHbvNEqrk/s320/untitled.bmp" border="0" /></a>Նոր սերունդը պարտադիր չէ, որ տարիքով երիտասարդ լինի: Կարևորը մտածողությունն է: Գրադարաններում գրքերը քրքրողն է վաղվա Հայաստանը, լավ պահակություն անողն է վաղվա Հայաստանը, լավ արտադրողն է վաղվա Հայաստանը, լավ ամուսինն ու կինն են վաղվա Հայաստանը: Ոչ թե ընտրենք Լևոնի և Սերժի միջև: Ո՞րն է տարբերությունը: Լևոնի ժամանակ Վանոն էր «բեսպրեդել», հիմա էլ` Սաշիկը: Լևոնի ժամանակ <strong>Արմեն Տեր-Սահակյանի</strong> բանդան էր մարդ սպանում, հիմա էլ` Սերժի բրիգադներն են նույնը անում: Հիմա քննարկենք, թե ում «բեսպրեդելն» էր ավելի ժողովրդավա՞ր, կամ ում սպանություններն էին ավելի «հումանիստակա՞ն»: Այստեղ քննարկելու բան չկա: Էն ժամանակ էլ էր թալան, հիմա էլ: Բայց թալանը մնում է թալան: Թալանի ինչը՞ զանազանենք: Ավելի լավ է մտածենք նոր քաղաքական էլիտա ձևավորելու մասին: Ես ամենևին ռոմանտիկ չեմ: ես շատ պրագմատիկ խնդիր եմ դնում և ինչպես տեսնում եք իրագործում եմ: Իմ հոդվածները հենց այդ խնդիրների լուծմանն են ծառայում: Եվ ընդհանրապես, մեր բլոգը այն կաթիլն է, որը միգուցե ծովի վերածվի: Կստացվի` լավ: Չի ստացվի, ուրեմն կստացվի ուրիշների մոտ և այլ ժամանակաշրջանում: Բայց քայլեր անելը անհրաժեշտ է: Հենց թեկուզ, որ մենք վիճում ենք, դա արդեն լավ է: Ուրեմն խոսելու բան կա: Թե չե, հո Դոդի կամ Մկան, Սերժի կամ Սաշիկի հետ չէինք վիճելու: Ա՛յ, Լևոնի հետ կարելի է վիճել, բայց կիսել նրա գաղափարները` չի կարելի: </div><div align="right"><br />Մովսես Կարապետյան: </div><div align="justify"><br />Հ.Գ.: Philosopher-ի կարծիքով, ես <strong>Վազգեն Մանուկյանի</strong> կողմնակիցներից եմ: Դա այդպես չէ: Ես Վազգենի ու Լևոնի կողմնակիցն էի մինչև 1991-ի վերջը և դա բնական էր, քանի որ շարժումն իր տրամաբանությունն ուներ ու մենք սիմվոլային ընտրություն կատարեցինք: Անկախությունն ասոցացվում էր այդ մարդկանց հետ, ուրիշ էլ ի՞նչ ընտրություն պիտի կատարեինք: Կարո՞ղ է <strong>Պարույր Հայրիկյանին</strong> պիտի ընտրեինք: Հետո արդեն եկան այլ ժամանակներ: Վազգենն ու Լևոնը շարժման սիմվոլներն են, բայց այժմ արդեն հնացած սիմվոլներ: Նրանց ժամանակներն անցել են: Հիմա Վազգենը լևոնացավով է տառապում և այդ պատճառով գնացել է Սերժի դուռը, իսկ Լևոնը` դարձել է իր գաղափարների ստրուկը: Ուրիշ ոչինչ: Ի վերջո, շատ վատ է, որ 88-ին հաջորդած 20 տարիների ընթացքում նոր լիդերներ ի հայտ չեն գալիս. Լևոն, Վազգեն Մանուկյան, Կարեն Դեմիճյան և վերջ: Շատ սխալ է: Ու հենց Լևոնն ու Վազգենը չթողեցին, որ այլ լիդերներ ծնվեին: Արդյունքում` հայտնվեցին Ռոբերտն ու Սերժը` որպես «իզդերժկի պրոիզվոդստվա»: Եթե հետքրքրում է, թե իմ համակրանքը ո՞ր անձի կողմն է, ապա ասեմ, որ ընդունում եմ գաղափարները և ոչ թե անձերին: Ես ազատական մտածողության կրող եմ: Ազգային հարցերում ելնում եմ անվտանգության խնդիրներից: Թե ո՞վ կլինի այդ գաղափարների լիդերը` ինձ համար միևնույն է, ժամանակը ցույց կտա: Բայց հաստատ այդ լիդերը ո՛չ Լևոնն է, ո՛չ Վազգեն Մանուկյանը, ո՛չ Ռոբերտ Քոչարյանը և ո՛չ էլ առավել ևս Սերժ Սարգսյանը: </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-2194773224352568593?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Մովսես Կարապետյանhttp://www.blogger.com/profile/03513675718743610633noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-26326415794119137442008-12-20T10:45:00.004+04:002008-12-20T11:15:43.815+04:00<div align="justify"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SUyarfrYW0I/AAAAAAAAAGI/XS0Pf8GtHXE/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5281766535027252034" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 150px" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SUyarfrYW0I/AAAAAAAAAGI/XS0Pf8GtHXE/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> Այն, ինչ տեղի է ունենում <strong>Սերժ Սարգսյանի</strong> «նախաձեռնողական» արտաքին քաղաքականության հետևանքով` զարմացրել է /նաև զայրացրել/ շատերին և հատկապես ազգային ու ազգայնական շրջանականերին: Ո՞վ կպատկերացներ, որ ընդամենը մի քանի ամիս նստելով ՀՀ նախագահի աթոռին` Սերժ Սարգսյանը Հայոց Ցեղասպանության հարցը դուրս կբերեր արտաքին քաղաքականության օրակարգից, Ղարաբաղի շուրջ հանձնողական և պարտվողական տրամադրութուններ կսերմաներ և կստորագրեր մի հռչակագիր, որտեղ կբացակայեր Ղարաբաղի ստորագրությունը: Եվ սա դեռ վերջը չէ: Սերժ Սարգսյանի «նախաձեռնողական» թեթև ձեռքով Թուրքիան մտել է Կովկասի «մատի և մատանու» արանքը: Այսինքն` ձևավորում է Հայաստան-Ադրբեջան-Թուրքիա եռակողմ ֆորմատ, ինչը Սերժի քիրվայական քաղաքականության հետևանք է: Քիրվայությունը Սերժի համար երեք կարևորագույն ֆունկցիա է կատարում: Առաջինը. ներքին լեգիտիմության բացը լրացնել արտաքին քաղաքական քայլերով: Այդ առումով Թուրքիայի հետ հարաբերությունների քիրվայացումն այնքան կարևորվեց Սերժ Սարգսյանի համար, որ Հայաստանում թուրքական մթնոլորտ էր տիրում: <strong>Սերժը Գյուլին դիմավորելու քարոզչությամբ հիշեցնում էր 20-րդ դարասկզբի այն ժամանակները, երբ Ալեքսանդրապոլում տեղացիները թուրքերին աղ ու հացով էին դիմավորում, իսկ Երևանի ու Վանաձորի քաղաքային խորհուրդները պրոթուրքական որոշում էին ընդունել: Այսինքն, Սերժը մեզ վերապրեցրեց ալեքսանդրապոլյան աղուհացի «բարի» մթնոլորտը: </strong><br /></div><div align="justify">Երկրորդ. Թուրքիայի հետ հարաբերությունները լավացնելով` Սերժ Սարգսյանը նաև նպատակ ունի չեզոքացնել իր մրցակից<strong> Լևոն Տեր-Պետրոսյանի</strong> առավելությունները: Մինչև այժմ Տեր-Պետրոսյանը դիտարկվում էր որպես ՀՀ արտաքին քաղաքականության այլընտրանքային մոտեցման տեր գործիչ: Տեր-Պետրոսյանի բանաձևը հետևյալն է. ՀՀ-ն կարող է զարգանալ, եթե արտաքին կոմունիկացիաները Թուրքիայի և Ադրբեջանի հետ բացվեն: Եվ որպեսզի այդ կոմունիկացիաները բացվեն` անհարժեշտ է նշյալ երկրների հետ գնալ հաշտեցման ճանապարհով և, հետևաբար, Թուրքիայի մասով պետք է ցեղասպանության հարցը հանել ՀՀ արտաքին քաղաքականության օրակագրից և դա թողնել Սփյուռքին, իսկ Ադրբեջանի մասով էլ հարկավոր է արագ լուծում գտնել Ղարաբաղի հարցում: Այժմ Սերժ Սարգսյանը գնում է հենց Տեր-Պետրոսյանի նշած ճանապարհով /կամ էլ ձև է անում, թե գնում է/, բայց նա այնքան է աղավաղել լևոնական գաղափարները, որ երևի Տեր-Պետրոսյանն ինքը ստիպված հրաժարվի դրանցից: Սերժին հենց դա էլ պետք է: Ինքը շատ լավ գիտե, որ մարդիկ հիմնականում քվեարկել են Տեր-Պետրոսյանի օգտին, ուստի, մտածում է նա, պետք է անել այն, ինչի մասին խոսում է Լևոնը: Իսկ եթե Լևոնը հրաժարվի իր գաղափարներից, ապա մեխանիկորեն դուրս կմնա քաղաքականությունից, քանի որ 16 տարի ապրել ու ապրեցրել է այդ գաղափարներով: Սերժի քիրվայությունը այժմ իսկական դիսկոմֆորտ է առաջացրել Լևոնի մոտ: Սերժը, զուտ ձևական առումով, անում է այն, ինչ որ քարոզում էր Լևոնը Տեր Պետրոսյանը, սակայն բովանդակային մասով Լևոնի գաղափարները լրիվ ձևախեղվել են: Այսպես, Տեր-Պետրոսյանը երբեք կողմ չի արտահայտվել Ցեղասպանության ուսումնասիրման պատմաբանների հանձնաժողով ստեղծելուն, իսկ Սերժը դա արեց: Ղարաբաղի հարցում էլ Լևոնն այդքան հեռու չէր գնացել, որքան որ Սերժը: Բայց քանի որ մեր ժողովուրդը քաղաքականապես դեռ այդքան հասուն չէ, ուստի Սերժի և Լևոնի մոտեցումները արդեն նույնանման են ընկալվում, ինչն էլ հարվածում է Տեր-Պետրոսյանի շարժմանը: Սերժի մինի-խնդիրն էլ հենց դա էր: Ասել, որ Սերժ Սարգսյանն առաջնորդվում է այն գաղափարներով, ինչն ուզում է ներկայացնել ներսին ու դրսին` նշանակում է լինել միամիտ: Սերժ Սարգսյանը գաղափարներ չունի: Նա եղել է Ադրբեջանին ծառայող Կեվորկովի օգնականը, եղել է լիբերալ համարվող ՀՀՇ-անդամ, եղել է /նաև կա/ ազգայնական համարվող ՀՀԿ-ական: Այսինքն, գաղափարական առումով Սերժին վերլուծելը ճիշտ չէ: Նրան պետք է դիտարկել այլ տեսանկյունից. փող և իշխանություն: Վերջինը նրան հարկավոր է շատ փող ունենալու համար, իսկ փողն էլ` մյուս նպատակին հասնելու համար: Եվ ահա այստեղ է պետք հասկանալ հայ-թուրքկան քիրվայության ձգտման սերժական քայլերի երրորդ ֆունկցիայի էությունը, որն ավտոմատ կերպով առաջանում է առաջին երկու ֆունկցիաներից հետո: Արտաքին և լևոնական ընդդիմության թույլ ճնշումների պարագայում ազգային ուժերն են դառնում Սերժի հիմնական հակառակորդը: Ազգային ուժերն են ընդդիմանալու ղարաբաղյան խայտառակ զիջումներին ու Թուրքիայի հետ նվաստացուցիչ հաշտեցմանը /ցեղասպանության մոռացություն, սահմանների ճանաչում, թուրքիայի ճնշմամբ զիջումներ Ղարաբաղում և այլն/: </div><div align="justify">Հետաքրքիր է, որ մինչ այժմ Սերժն էր ընկալվում ազգային գործիչ և ահա թե ինչու: Մինչև Գյուլի հետ մեղրամիսը` Սերժ Սարգսյանն ընկալվում էր, եթե ոչ ազգայնական, ապա առնվազն ազգային գործիչ: Եթե հիշում եք, նախագահական ընտրությունների ժամանակ Սերժ-Լևոն հակադրությունը մատուցվում էր որպես ազգայինի ու կոսմոպոլիտի /կամ ապազգայինի/ հակադրություն: Լևոն Տեր-Պետրոսյանին իշխանական քարոզչամեքենան կոչում էր Լևոն Էֆենդի և անընդհատ մեջբերումներ էին արվում թուրքական մամուլից, որով բացահայտվում էր Լևոնի իբր թուրքամետությունը: Ղարաբաղի հարցում էլ Սերժը ձգտում էր ազգային իմիջով հանդես գալ: Լևոն Տեր-Պետրոսյանի` ղարաբաղյան խնդրի արագ լուծման հայեցակարգի ֆոնին` Սերժը մատուցվում էր որպես կարծր-ազգային գործիչ: Երբ նախընտրական փուլում լրագրողները Սերժին խնդրեցին մեկնաբանել Տեր-Պետրոսյանի այն խոսքերը, թե ինքը միայն 3 տարով է ուզում նախագահ դառնալ, Սերժն ասաց, որ երևի Լևոնին այդքան ժամանակ է պետք, որպեսզի Ղարաբաղը ծախի, իմա` Սերժը ծախող չէ: Այիսնքն, կրկին հակադիր տեսակետների դաշտ էր ստեղծվում` «ծախող» Լևոնի և «չծախող» Սերժի միջև: Իսկ այժմ, երբ Սերժ Սարգսյանը հայտնվել է Բաղրամյան պողոտայում` իրականացնում է այնպիսի քայլեր, որոնք նույնիսկ հայ ծայրահեղ պացիֆիստները չէին պատկերացնի: Բայց Սերժի խնդիրը ոչ միայն Լևոնի դաշտը վերցնելն է, այլև բոլոր տիպի ընդդիմադիրներից ազատվելը` Թուրքմենբաշի դառնալու նպատակով: Իսկ նրա ներկա քայլերով ընդդիմադիր են դառնում այժմյան ֆորմալ յուրայինները` նժդեհականներն ու դաշնակները, ազգային ուժերն ու կռված տղերքը, և ի վերջո ազգային անվտանգության խնդիրներով մտահոգ ժողովուրդը: Սերժն այժմ խաչակրաց արշավանք է սկսել նշյալ ուժերի դեմ: Առայժմ վարվում է զուտ քարոզչական պատերազմ: <strong>Քանի դեռ Տեր-Պետրոսյանի շարժումը չի մարել, Սերժը ազգային ուժերի դեմ միայն քարոզչական պատերազմ կվարի: Իսկ երբ Լևոնը խաղից լրիվ դուրս գա` կսկսվի իսկական պատերազմ Սերժի ու իրական դաշնակների, Սերժի ու իրական նժդեհականների, Սերժի ու կռված տղերքի, և, ի վերջո, Սերժի ու Ղարաբաղի, Սերժի ու Հայաստանի միջև: </strong>Եթե Սերժին հաջողվի իրականացնել այս ծրագիրը, ապա մենք կունենանք տոտալիտար իշխանություն` թուրքական կառավարման մշակույթի էլեմենտներով համեմված: Սերժի գործողությունների տրամաբանությունը հետևյալն է. հայ-թուրքական հարաբերությունների կարգավորմամբ փակել արտաքին աշխարհի աչքերը ՀՀ ներքին խնդիրների վրա, Տեր-Պետրոսյանին կանգնեցնել սեփական գաղափարների իրականացումը քննադատելու կամ էլ դրանցից հրաժարվելու փաստի առաջ և այդ կերպ ներքաղաքական դիվիդենտներ հավաքել: </div><div align="justify"><strong>Եվ վերջապես. Սերժն, իրոք, ցանկանում է արագ լուծել Ղարաբաղի հարցը /բնականաբար զիջումներով/ և գնալ հայ-թուրքկան հաշտեցման` ցանկացած գնով, որպեսզի դրսից և Լևոնից քարտ բլանշ ստանա իր իրական հակառակորդներին` այսինքն ազգային ուժերին ոչնչացնելու համար: Ի վերջո, ըստ Սերժի, եթե ազգային հարցեր չլինեն, ապա չեն լինի նաև ազգային ուժեր և այլևս կարելի է մտածել հավերժ իշխանության մասին: Պահի վտանգավորությունն այն է, որ ազգային ուժերի դեմ պայքարում Լևոնը Սերժին չի խանգարի: Պատահական չէ, որ լևոնենք հանրահավաքները դադարեցրել են ղարաբաղյան պատրվակով և մղում են Սերժին դեպի արագ լուծումներ:</strong> Այսինքն պաշտոնական ընդդիմությունը չի ընդդիմանում Սերժի, լևոնենց իսկ բնութագրմամբ, ոչ հայանպաստ քայլերին: Այս պայմաններում Սերժի ձեռքերն ազատվում են ցանկացած զիջման գնալու և’ Թուրքիայի, և’ Ադրբեջանի մասով: Հիմա Սերժը Լևոնից այնքան էլ չի վախենում: Նրա վախը իրական նժդեհականներն ու դաշնակներն են, կռված տղերքն ու ազգային բոլոր ուժերը: Նշվածները գաղափարական հակառակորդ են նաև Լևոն Տեր-Պետրոսյանին, ուստի նրանց դեմ պայքարում Սերժը դիմադրության չի հանդիպի լևոնական ընդդիմության կողմից, իսկ արտաքին աշխարհին էլ ցույց կտա, որ իր «առաջադիմական» գաղափարների իրականացմանը խանգարում են <strong>«էս հողապաշտ ու ցեղասպանությունը չմոռացող ուժերը</strong>»: Արևմուտքի քաղքենիներին դա դուր կգա , իսկ Լևոնը դժվար թե դիմադրի Սերժի այդ պլաններին: Այսինքն, զուտ իշխանության պահպանման նպատակով Սերժը գնում է հակաազգային քայլերի: Բայց իր այդ մոտեցումներով ու արևելյան ճեպընթաց խաղերով, Սերժը կարող է դառնալ <strong>«Արևելյան ճեպընթացի»</strong> ուղևորը: Այն ուղևորը, որի ճակատագիրը շատ գեղարվեստորեն ներկայացրել էր <strong>Ագաթա Քրիստին</strong> իր «Արևելյան Ճեպընթաց» ստեղծագործության մեջ: Ագաթա Քրիստիի նկարագրած դեդեկտիվի մեջ` ճեպընթացի բոլոր մյուս ուղևորներն իրենց հին հաշիվներն ունեին այն մի ուղևորի հետ , ով միևնույն վագոնում էր: Թե ի՞նչ եղավ այդ մի ուղևորի հետ` կարող եք ծանոթանալ Ագաթային ընթերցելով կամ վերընթերցելով: <strong>Չպետք է մոռանալ, որ Հայաստանն արևելյան երկիր է, և Հայրենիքը, կրոնը, սպանված նախնիներն ու կինը առևտրի առարկա չեն կարող դառնալ` մանավանդ նշված արժեքների դեմ ոտնձգություններ իրականացնողների հետ հարաբերություններում: Սերժը կրակի հետ է խաղում…</strong></div><br /><br /><div align="right"><strong>Արմեն Վարդանյան</strong> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-2632641579411913744?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-13006288855690009232008-12-19T17:22:00.004+04:002008-12-19T18:11:50.741+04:00<div align="justify"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SUurHgwXjqI/AAAAAAAAAGA/IeMHiNYNUZI/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5281503133562277538" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 200px; CURSOR: hand; HEIGHT: 156px" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_VXhRHywFiA4/SUurHgwXjqI/AAAAAAAAAGA/IeMHiNYNUZI/s320/untitled.bmp" border="0" /></a> Երբ աշխարհի բոլոր լրատվամիջոցները ցուցադրում էին այն կադրերը, որտեղ իրաքցի լրագրողն իր կոշիկներն էր նետում <strong>Բուշի</strong> ուղղությամբ` ես մտովի պատկերացնում էի մի այդպիսի գործողություն մեր Բուշի` <strong>Սերժ Սարգսյանի</strong> նկատմամբ: Տեսնե՞ս կգտնվի մի հայ լրագրող, որ Սերժի ուղղությամբ կնետի իր կոշիկները: Լավ, եթե չի ուզենա սեփական ոտնամանները նետել, ապա ես պատրաստ եմ նվիրել իմ կոշիկները` մանավանդ որ, ես էլ 43 համարի կոշիկ եմ հագնում, ինչպես որ իմ արաբ գործընկերը: Ցավոք, ես ասուլիսներին ներկա չեմ գտնվում: Մեր բլոգի հոդվածագրերը իրենց աշխատանքն ունեն, իսկ նյութեր գրելը դա մեր քաղաքացիական դիրքորոշումն արտահայտելու ձև է: Ուստի մնում է հուսալ, որ մի հայ լրագրող կնետի իր կոշիկները ադրբեջանական ԿԳԲ-ի գործակալ Սերժ Սարգսյանի ուղղությամբ` բացականչելով. <strong>«Սա քեզ` Հոկտեմբերի 27-ի համար, Մարտի 1-ի, Ցեղասպանության ուսումնասիրման պատմաբանների հանձնաժողով ստեղծելուն կողմ արտահայտվելու, Ղարաբաղը ծախելու, ընտրությունները կեղծելու, երկիրը թալանելու, Սաշիկ ախպորդ ու նրա լակոտների հաբռգածության, քաղբանտարկյալների, փեսա Միշիկիդ մեյդան հանելու, ԱԽՔ-երով ու դհոլներով շրջապատված լինելու, երկնագույն Տիկոյին վարչապետ դնելու, մազաշատ Մուկին ԱԺ նախագահ դարձնելու և այլ բաների համար»</strong>: Բայց վախենամ, որ բոլոր թվարկված ու չթվարկված մեղքերի համար, եթե Սերժին կոշիկով խփեն, ապա մի զույգը չի բավականացնի: Էդտեղ մի ամբողջ խանութի ապրանք է պետք: Սակայն երկու կոշիկն էլ բավական է, որպեսզի Սերժը հասկանա, որ պետք է Բուշի հետ հեռանա, համ էլ երկար ժամանակ կունենա վերջինիցս ճշտելու, թե ինչո՞ւ իրեն չշնորհավորեցին Մարտի 1-ի շնորհիվ նախագահ դառնալու կապակցությամբ: Եթե այնուամենայնիվ գտնվի այն հայ լրագրողը, ով կոշիկները SMS կանի Սերժի ուղղությամբ, ապա խորհուրդ եմ տալիս դա անել այն ժամանակ, երբ Սերժը ասուլիս կտա որևէ միջազգային այցելուի /ասենք, այլ երկրի նախագահի հետ/ մասնակցությամբ: Դա անհրաժեշտ է մի քանի նկատառումներից ելնելով: Նախ տվյալ գործողությունը հաստատ կհայտնվի միջազգային հեռուստաէկրաններին: Քանի որ Սերժի գալավարեզները չեն կարողանա օտարերկրյա հյուրի հետ ժամանած լրագրողներից առգրավել տեսաձայնագրությունը: Մեր TV-ները լրիվ Միշիկի ազդեցության տակ են և ցռան, ուստի ցույց չեն տա: Բայց «զատո» կոշիկների տարափի տակ հայտնված Սերժի կադրերը կպտտվեն աշխարհով մեկ: Կոշիկնետումը անհրաժեշտ է անել դրսի մարդու ներկայությամբ, որպեսզի տվյալ լրագրողին սամասուդ չանեն: ԵԽԽՎ-ի վերջին որոշումների ֆոնին Սերժը «կլցնի» տակն ու սպանելու հրաման չի տա, և այդ լրագրողը կպրծնի թեթև քաշքշուկներով ու վարչական տույժ վճարելով: <strong>Պատկերացնո՞ւմ եք, թե ինչպիսի պոպուլյարություն կունենա այն լրագորղը, ով «կոշիկային» դիվանագիտությունը կհակադրի «ֆուտբոլային» դիվանագիտությանը:</strong> Կարծում եմ, որ գործարար <strong>Խաչատուր Սուքիասյանն</strong> էլ, արաբ միլիոնատիրոջ նման, բավական մեծ գումար կտրամադրի նետված կոշիկներին: «Բջնիից» հետո Սուքիասյանը դա կանի առանձնակի հաճույքով: Մնում է միայն , որ այդ հայ լրագրողը գտնվի: Շտապե’ք, հարգելի լրագրողներ, Սերժի վրա կոշիկ նետողների համար բարձր մրցակցություն կա, տեղերը սահմանափակ են: Շտապե՛ք, քանի որ Սերժը կարող է վաղաժամ հրաժեշտ տալ պաշտոնին և դուք չեք հասցնի ձեր քաղաքացիական ու լրագրողական պարտքը կատարել: Իսկ որպեսզի Սերժը չկարողանա Բուշի պես «ուխոդներ» անել` նախապես մի լավ պարապեք, ասենք դարցի տախտակի վրա: Եթե Սերժն այնուամենյանիվ, դժվար թիրախ դիտարկվի, ապա կարելի է մի բան շպրտել Սերժի ախպեր Սաշիկի ուղությամբ, բայց այդ դեպքում կոշիկը ճիշտ չէ: Կոշիկը Սաշիկի համար շատ «բարձրաշխարհիկ» իր է: Սաշիկի դեմքին նայելով, կարելի ասել, որ միայն «կիռպիչը» ճիշտ կլինի, քանի որ Սաշիկի «մոռդը կիռպիչա տրեբույետ»: Դե՛, ձեզ տեսնեք, լրագրողներ:<br /></div><div align="right"><strong>Արմեն Վարդանյան</strong></div><strong></strong><br /><div align="justify">Հ.Գ.: Ի դեպ, կոշիկ նետելու մի լավ պահ արդեն կորցված է: Դա կարելի էր անել <strong>Աբդուլլահ Գյուլի</strong> Հայաստան այցելության ժամանակ: Ընդ որում, կոշիկները պետք էր նետել Սերժի ու Գյուլի ուղղությամբ միաժամանակ. Գյուլի, որովհետև չի ճանաչում Հայոց Ցեղասպանությունն ու ներեղություն չի խնդրում հայ ժողովրդից ու խառնվում է Ղարաբաղի գործերին, և Սերժի, որովհետև չընտիր նախագահ է ու փորձում է իր չընտիրությունը կոմպենսացնել արտաքին խաղերով, ցեղասպանության ուսումնասիրման պատմաբանների հանձնաժողով ստեղծելուն կողմ արտահայտվելով: Բայց հուսահատվել պետք չէ: Սերժն ամեն օր էլ առիթ է տալիս կոշիկներ ստանալու համար: Այնպես որ, երբեք էլ ուշ չէ` նրան կոշիկով պատասխանելու համար: Դե ուրեմն, բոլորս դեպի կոշիկի նետման բաց առաջնություն… </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/2111964133971929894-1300628885569000923?l=tesaket.blogspot.com' alt='' /></div>Արմեն Վարդանյանhttp://www.blogger.com/profile/16044896928730249635noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-2111964133971929894.post-27058102939355589302008-12-18T14:41:00.004+04:002008-12-18T15:11:09.572+04:00